Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Κρίνα. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Κρίνα. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

5.4.08

40 ερωτήσεις

Η Μαργαρίτα με προσκάλεσε σε ακόμη ένα μπλογκ-ο-παίχνιδο. Να συμπληρώσω το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί:
1. Όνομα: Dreamon ;-) 2. Γενέθλια: 12/12 3. Ζώδιο: Τοξότης (νομίζω...) 4. Χρώμα μαλλιών: Μαύρο 5. Χρώμα ματιών: Καστανό 6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Χμ... :-)
7. Είδος μουσικής που ακούς: Έντεχνο - Ελληνικό ροκ, Techno, Minimal, House, Electro pop, Low Bap, Classic Rock, Alternative pop-rock, Metal, Κλασσική, Διάφανα Κρίνα, Μάνο Χατζιδάκι, Nick Cave (σας κάλυψα;)
8.Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Μπαγκς Μπάνυ
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Αρκετοί φίλοι από το πανεπιστήμιο.
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Για πιο λόγο να σηκωθώ από το κρεβάτι μου. (Είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση).
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Κινητό (πρωτότυπο!).
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Πίνακα ανακοινώσεων με φωτογραφίες αλλά και με σκηνές από αγαπημένες ταινίες. Αφίσα-εικόνα με όλους του πλανήτες του αστρικού συστήματός μας
13. Τί έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Άδειες κούτες του υπολογιστή, παπούτσια, βάρη (όργανα γυμναστικής).
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες? Θα σκεφτόμουν ότι άφησα ανοιχτό κάποιο παράθυρο και φυσάει, θα πήγαινα να δω τι συνέβη (συμπέρασμα: έχουμε χαμηλή εγκληματικότητα στη περιοχή μου).
15. Αγαπημένος αριθμός: 7
16. Αγαπημένο όνομα: Αλέξανδρος (ανδρικό), Περσεφόνη (γυναικείο)
17. Τα χόμπι σου: Γράψιμο, διάβασμα, μουσική, μπάλα, σινεμά.
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Στη βόρεια ή κεντρική Ευρώπη. Βαρέθηκα την ελληνική νοοτροπία-κουτοπονηριά-λαμογιά.
19. Μια ευχή για το μέλλον: Επαγγελματική επιτυχία ώστε να ζω άνετα.
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Στη Μέση Γη και να ήμουν Εντ...
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Το PC!
22. Αγαπημένο λουλούδι: Κρίνα
23. Αγαπημένη σειρά: Friends, South Park, Battle Star Galactica, Απαράδεκτοι, 50-50.
24. Αγαπημένη ταινία: (Είναι πολλές, αυτή τη φορά θα διαλέξω...) "2001, Οδύσσεια του διαστήματος" του Στάνλεη Κιούμπρικ και "Το κοράκι" του Άλεξ Πρόγιας
25. Αγαπημένο τραγούδι: Πάρα πολλά! Χμ, θα πω το "Μαλαματένια λόγια" του Μάνου Ελευθερίου.
26. Aγαπημένο βιβλίο: "Δύο χρόνια διακοπές" του Ιουλίου Βερν. (Είναι το πρώτο βιβλίο, εκτός σχολείου, που διάβασα συνειδητά).
27. Αγαπημένο ζώο: Τσιτάχ
28. Αγαπημένο ρούχο: Φόρμες, τζιν με μονόχρωμο (συνήθως μαύρο) πουκάμισο ή τζιν με t-shirt.
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Μάνος Κατράκης.
30. Αγαπημένο χρώμα: Μπλε.
31. Αγαπημένο φαγητό: Πατάτες στο φούρνο με λεμόνι και σαλάτα μαρούλι. (Είμαι απλός άνθρωπος:-)
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι: Spawn
33. Κακή συνήθεια: Αργώ στα ραντεβού
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Χάνω σπάνια τη ψυχραιμία μου.
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Άγχος.
36. Συνηθισμένη ατάκα: "Θα δείξει..."
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Σκηνοθέτης, συγγραφέας.
38. Μεγαλύτερος φόβος: Απώλεια.
39. Η καλύτερη pizza: Μ΄απ' όλα!
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Μια διαφορετική συντροφιά.
Για να μην τους γράφω έναν-έναν προσκαλώ όλους τους αγαπημένους φίλους & φίλες του μπλογκ που θέλουν να πάρουν μέρος στο παιχνίδι.

4.10.07

Το σάουντρακ ενός βιβλίου

Καθαρίζοντας σήμερα το γραφείο μου, το οποίο κυριολεκτικά είχε πιάσει αράχνες (ειδικά πίσω από το pc), βρήκα το βιβλίο των Διάφανων Κρίνων το οποίο είχα καταχωνιάσει σε ένα συρτάρι για να μην πέσει σε επικίνδυνα χέρια (βλ. Μαρία, γνωστή για τις εικαστικές της παρεμβάσεις στα βιβλία μου!). Ονομάζεται "Ο γύρος της ημέρας σε ογδόντα κόσμους" και περιέχει τους στοίχους των τραγουδιών τους, ποιήματα, ιστορίες από τις συναυλίες και μικρά διηγήματα. Δεν μπορώ να γράψω αντικειμενική κριτική, καθώς τα Διάφανα Κρίνα είναι λατρεμένο συγκρότημα και οτιδήποτε πηγάζει απ' αυτούς, αυτόματα, στον μικρόκοσμο μου γίνεται ιερό. Αξίζει, όμως, να το διαβάσετε ακόμη κι αν δεν είστε θαυμαστές της υπέροχης μουσικής τους και της σπαραχτικής φωνής του Θάνου Ανεστόπουλου. Το βιβλίο αποτελεί ταυτόχρονα και το πέμπτο άλμπουμ τους. Το cd που περιλαμβάνεται στην έκδοση σε ταξιδεύει σε μακρινές ερήμους και σε σκοτεινά μονοπάτια με τα 11 ορχηστρικά κομμάτια που περιέχει. Αποτελεί, όπως και τα ίδια τα Κρίνα αναφέρουν, το σάουντρακ του βιβλίου. Το άνοιξα για να το ξεφυλλίσω και τελικά το διάβασα όλο -πάλι- μονορούφι! Αυτή τη φορά θα το αφήσω πάνω στο γραφείο έτσι ώστε όταν οι εφιάλτες με κυκλώνουν, όταν οι χαρές με κυνηγούν, να μεθάω με τις σελίδες του.
Εκδίδεται από την "Ίνδικτος" και μπορείτε να το αποκτήσετε από εδώ. Εμένα μου το έκανε δώρο η Κλειώ την πρωτοχρονιά του 2006. Περιττό να πω ότι είναι το καλύτερο δώρο που μου έχουν χαρίσει...

21.11.08

Βάλτε να πιούμε

Απόψε έχω διάθεση "βάλτε να πιούμε". Και ξέχασα ρε γαμώτο να πάρω αυτό το κρασί που έχει το Lidl όπου το 1,5lt κοστίζει 2-3 ευρώ(!). Πρέπει να είναι πολύ... ποιοτικό κρασί αλλά ελέω κρίσης (μόνιμης αλλά αυτό είναι θέμα άλλου ποστ), τι να κάνεις; Δεν πειράζει, όμως, θα τη βρούμε την άκρη... Καλό βράδυ σε όλους!
Βάλτε να πιούμε
Στίχοι:Κλέανδρος Καρθαίος Μουσική:Διάφανα Κρίνα Πρώτη εκτέλεση:Διάφανα Κρίνα
Τα όνειρα που βυζάξαμε με της καρδιάς μας το αίμα Πεταξαν και χαθήκανε μες της ζωής το ρέμα Μα τάχα εμείς παντοτινά τ' άφταστα θα ζητούμε; Βάλτε να πιούμε
Τα περασμένα σβήσανε, το τώρα δε θα μείνει Τροφή των χοίρων έγιναν και οι πιο λευκοί μας κρίνοι Μα τάχα πρέπει τους νεκρούς αιώνια να θρηνούμε; Βάλτε να πιούμε
Αδέλφια κάτω η βάρκα μας στο μόλο μας προσμένει Ελάτε οι ταξιδιάρηδες να πιούμε συναγμένοι Στο περιγιάλι το φαιδρό ας γλεντοτραγουδούμε Βάλτε να πιούμε
Τάχατε κι όποιος δε μεθά κι όποιος δεν τραγουδήσει κι όποιος στ' αγκάθια περπατά μια μέρα δεν θ' αφήσει τ' αγαπημένο μας νησί που έτσι γερά πατούμε Βάλτε να πιούμε
Πες μας που πάει ο άνθρωπος τον κόσμο σαν αφήνει πες μας που πάει ο άνεμος, που πάει η φωτιά σαν σβήνει σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε Βάλτε να πιούμε
Στο ξέχειλο ποτήρι μας είναι όλα εκεί γραμμένα Καπνοί 'ναι τα μελλούμενα κι αφρός τα περασμένα καπνός κι αφρός το γέλιο μας κι εμείς που τραγουδούμε Βάλτε να πιούμε
Άκουσε δε βιαζόμαστε να φύγουμε βαρκάρη μα σαν είναι ώρα γνέψε μας, δε σου ζητούμε χάρη μα όσο να φύγεις πρόσμενε κι αν θέλεις σε κερνούμε Βάλτε να πιούμε
(Photo by meteo)

8.11.08

Νέος δίσκος από τα Διάφανα Κρίνα!

Αντιγράφω από το επίσημο site των Διάφανων Κρίνων που "ανέβηκε" πριν από λίγες μέρες:
Τα ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ επιστρέφουν στη δισκογραφία με τον έκτο μεγάλο τους δίσκο. Ο τίτλος είναι “Κι η αγάπη πάλι θα καλεί” και αναμένεται να κυκλοφορήσει στα μέσα του Νοέμβρη. Το “Κι η αγάπη πάλι θα καλεί” θα περιέχει 12 τραγούδια (σε σύνθεση των ΔΙΑΦΑΝΩΝ ΚΡΙΝΩΝ και στίχους των Θάνου Ανεστόπουλου, Παντελή Ροδοστόγλου, συν ένα στίχο του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη) που ισορροπούν μεταξύ ενός βαθύ λυρισμού και μιας ασυγκράτητης και ατόφιας ηλεκτρικής ενέργειας, με στίχους που αφηγούνται ιστορίες οι οποίες έλκουν την καταγωγή τους απ΄ τη βαθιά πεποίθηση πως η άυλη ομορφιά της μουσικής, η δύναμη του λόγου και η μυστική ροή της αγάπης είναι τα πράγματα εκείνα που μας βοηθούν να συνειδητοποιούμε πως διερχόμαστε μέσα από κάτι και όχι μέσα απ’ το τίποτα.
Μόνο αυτό μπορώ να γράψω προς το παρόν: Επιτέλους, νέα Κρίνα!
Επισκεφτείτε το νέο site των Διάφανων Κρίνων: www.diafanakrina.info
Καθώς και τη σελίδα του Θάνου Ανεστόπουλου στο MySpace: www.myspace.com/diafanaproduction

19.2.11

Συνέντευξη του Θάνου Ανεστόπουλου

Ο Θάνος Ανεστόπουλος έδωσε συνέντευξη στην ιστοσελίδα www.elliniki-skini.gr όπου -μεταξύ άλλων- στην ερώτηση για τον θλιβερό τρόπο με τον οποίο διαλύθηκαν τα Διάφανα Κρίνα, απαντά με το τραγούδι "Μ' ένα άδειο ποτήρι" και τη φράση "Με λένε Θάνο και είμαι δύο χρόνια καθαρός από μνήμες ,αναμνήσεις και ανα-μνήματα...".

Μ' ένα άδειο ποτήρι
Στίχοι: Θάνος Ανεστόπουλος
Μουσική: Διάφανα Κρίνα

Σε λίγο τα πρόσωπα που έκλεψαν φως
θα μοιάσουν της θλίψης αέναος χορός
κι εμείς σιωπηλά θα ζητάμε συγγνώμη
απ' τον ήλιο που φεύγει χωρίς να νυχτώνει.

Σε λίγο η πίκρα θα σκίσει τα χείλη
θα γίνουμε εχθροί οι καλύτεροι φίλοι
κι εμείς σκυθρωπά θα απαγγέλλουμε στίχους
μιας άθλιας γενιάς, ενός άοσμου πλήθους.

Σε λίγο θ' αδειάσει κι αυτό το μπουκάλι
θα ψάξει στις τσέπες να βρει λίγη ζάλη
κι εμείς θα κλοτσάμε σκυλιά μες στους δρόμους
ψευτοπροφήτες που ανήκουμε στους υπονόμους.

Σε λίγο θα σκάψουν στο σπίτι από κάτω
θα βρούνε τις μνήμες μας κι έναν όμορφο γάτο
το πρώτο βιβλίο, τον πρώτο εφιάλτη
μια κούπα με τσάι και λίγο αχάτη.

Σε λίγο τα μάτια θ' ανοίξουν το στόμα
να βγούνε οι λέξεις απ' το άψυχο σώμα
θα δούμε με πόνο τις μνήμες να σέρνουν
και άσχημα νέα οι σκόνες να φέρνουν.

Μ' ένα άδειο ποτήρι στο χέρι θα μένουν
αυτοί που να ζούνε μονάχα υπομένουν.

7.12.08

Διάφανα Κρίνα - Κι η αγάπη πάλι θα καλεί

Επιτέλους ο νέος δίσκος των Διάφανων Κρίνων στα χέρια μου!
Τι συμφωνία μπορεί να έχουν κάνει με τη Κόλαση, κάποιοι άνθρωποι, και μπορούν και γράφουν τόσο υπέροχα σκοτεινούς και στοιχειωμένους στίχους;
Πόσο πολύ ταλέντο μπορεί να έχει ένα γκρουπ ώστε η μουσική του και μόνο να σε καθηλώνει και να σε ταξιδεύει σε "νεκρούς γαλαξίες";
Πως γίνεται τα Διάφανα Κρίνα, τόσα χρόνια, να είναι πιστοί σε αυτό που κάνουν αλλά ποτέ να μην επαναλαμβάνονται;

6.5.08

Τον Ιούλιο ο νέος δίσκος των Διάφανων Κρίνων!

Η πολύ αξιόλογη μουσική ιστοσελίδα www.atraktos.net φιλοξενεί συνέντευξη με τον Παντελή Ροδοστόγλου από τα Διάφανα Κρίνα. Τη συνέντευξη παίρνει ο Τάσος Φιλόπουλος. Ακολουθεί αναδημοσίευση της ενδιαφέρουσας συνέντευξης:

Καλησπέρα Παντελή, από ό,τι γνωρίζω τώρα γυρίσατε από tour, ήσασταν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και τώρα τελειώνουν οι live εμφανίσεις;

Καλησπέρα Τάσο, ναι γυρίσαμε από live που είχαμε σε οκτώ πόλεις που παίξαμε και τώρα βρισκόμαστε εδώ στο Κύτταρο για τα δύο τελευταία live αυτής της περιόδου.

Για το καλοκαίρι τι σχέδια έχετε;

Το καλοκαίρι δεν νομίζω να έχουμε live. Θα μπούμε Ιούνιο-Ιούλιο να γράψουμε το νέο δίσκο και μόνο αν τύχει να εμφανιστεί κάποιο φεστιβάλ θα παίξουμε. Αλλιώς με το καλό όταν βγει ο δίσκος γύρω στο φθινόπωρο μετά θα ακολουθήσουν κάποιες ζωντανές εμφανίσεις.

Για το νέο δίσκο τι μπορείς να μας πεις; Σε τι ύφος να τον περιμένουμε, μίλησέ μου για τις ιδέες που έχετε;

Τα κομμάτια είναι σχεδόν έτοιμα, όπως σου είπα τα τραγούδια θα αρχίσουμε τον Ιούνιο να τα ηχογραφούμε και θα βγει από μια ανεξάρτητη εταιρεία. Για τίτλο δεν ξέρουμε στα σίγουρα ακόμα, ισορροπούμε ανάμεσα σε κάνα δυο-τρεις αλλά ακόμα δεν ξέρω να σου πω στα σίγουρα. Τώρα όσο αναφορά τα τραγούδια θα υπάρχουν και πιο σιγανά αλλά και δυνατά, μερικά από αυτά τα παίζουμε στα live. Είναι γύρω στα δώδεκα κομμάτια και βασικά περιμένουμε με χαρά να μπούμε στο στούντιο να γράψουμε. Επίσης να αναφέρω ότι παραγωγός θα είναι ένας καλός φίλος ο Μάκης Μπουράτογλου ο οποίος έχει κάνει διάφορες δουλειές και ανυπομονούμε να δουλέψουμε μαζί.

Θα σου κάνω μια ερώτηση που και παλαιότερα είχαμε συζητήσει μαζί και με την υπόλοιπη μπάντα. Έχετε σκοπό κάποια στιγμή την ηχογράφηση ενός liveάλμπουμ όπως παλαιότερα έχουν κάνει κι άλλες μπάντες της ελληνικής ροκ σκηνής;

Κοίταξε, σίγουρα υπάρχει στο μυαλό μας και πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα έρθει και το βλέπουμε.

Κάτι που έχουμε συναντήσει σε πολλές μπάντες που είναι μαζί αρκετά χρόνια είναι το να θέλει κάποια στιγμή κάποιο μέλος του συγκροτήματος να κάνει κάποια δουλειά solo μακριά από την υπόλοιπη μπάντα. Σε εσάς συμβαίνει κάτι τέτοιο

Αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι το υγιές. Όταν αποφασίσει κάποιος να το κάνει θα το κάνει και άλλωστε δεν ήμαστε δεσμοφύλακες οπότε ο καθένας μπορεί να βρει διόδους να αναπτύξει τις δημιουργικές του ανάγκες. Άρα ποτέ δεν ξέρεις...Ο Θάνος έχει πολύ τέτοια ανάγκη, αλλά και ο Νίκος αν δεις παίζει σαν session μουσικός σε άλλες μπάντες σε live και σε ηχογραφήσεις.

Από μουσικής πλευράς είστε μια μπάντα που σε κάθε δίσκο διαπιστώνουμε ότι κάνετε βήματα προς τα μπροστά , προς κάτι νέο. Μπορεί το ύφος να παραμένει σε ίδιες γραμμές αλλά έχει μεγάλες διαφορές στην φόρμα της μουσικής ο κάθε σας δίσκος και ειδικά με αποκορύφωμα την έκδοση του βιβλίου/άλμπουμ με instrumental κομμάτια.

Αυτό είναι το ζητούμενο, κάθε δίσκος μας να είναι κάτι διαφορετικό, να είναι ένα βήμα παραπάνω όσο αναφορά τις συνθέσεις, την τεχνική και όλα αυτά. Νομίζω πως με το καινούριο δίσκο θα υπάρξει μεγάλη στροφή και πιστεύω ότι οι συνθέσεις είναι πολύ αξιόλογες. Έχουμε κομμάτια σχεδόν δύο χρόνια τώρα αλλά και μερικά που έχουν γραφτεί μονάχα τρεις μήνες τώρα.

Έχει περάσει από την σκέψη σας να προσθέσετε έγχορδα σε κάποιον δίσκο ή σε κάποιες ζωντανές εμφανίσεις σας επί σκηνής όπως έχουν κάνει κι άλλες μπάντες από το εξωτερικό και για παράδειγμα μία που μου έρχεται σαν το δικό σας ύφος είναι οι Tindersticks

Ναι αυτό είναι ένα άλλο απωθημένο. Το πρώτο ήτανε ο ορχηστρικός δίσκος και το άλλο είναι μια ομάδα εγχόρδων και σε δίσκο μα και σε live. Θα δούμε...άλλωστε για αυτό ήμαστε εδώ ώστε να πραγματοποιούμε τα όνειρα μας.

Με αυτά που μου λες διακρίνω φωτεινό μέλλον για Κρίνα..

Σαφέστατα κυνηγάμε τα όνειρα μας όπως σου είπα και ήμαστε σε μια αρκετά δημιουργική φάση.

Κάτι τελευταίο λοιπόν...Να περιμένουμε έκδοση σε βινύλιο τον νέο δίσκο και για Artwork φαντάζομαι ότι ο Θάνος θα βάλει το χεράκι του;

Θα βγει και σε βινύλιο και όσο για το εξώφυλλο μάλλον θα είναι από σκίτσα του Θάνου όπως είπες. Θέλουμε να υπάρχει και εκεί το δημιουργικό στίγμα του συγκροτήματος όσο μπορούμε.

7.12.08

«Στην κόλαση βαθιά»

Ω, αλήθεια σας λέω το φεγγάρι ήταν ψηλά ματωμένο κι η νύχτα μια πανούργα γριά ψοφίμια μου γνέφαν στα ρείθρα μα εγώ δεν είχα παρά μια φτωχή, βασανισμένη καρδιά Ω, αλήθεια σας λέω με το ζόρι κρατιόμουν από ένα κορμί τσακισμένο –μόλις τα είχα πιει στο καπηλειό με τ’ όνομα «Στην κόλαση βαθιά»– στα λασπόνερα πλενόμουν κι οι μέρες όλες πίσω τους με σέρνανε θανάτου ρυμουλκά. Ω, αλήθεια σας λέω –οι ουλές μάρτυρές μου– με χτυπούσαν οι άνεμοι σαν διαβόλοι μανιασμένοι απ’ όλες τις μεριές, γύρω μου σκιές που μορφάζανε δήμιοι που καγχάζανε και στήναν θηλιές. Ω, αλήθεια σας λέω είμαι ένας άνθρωπος ξένος στοιχειωμένος από μια αγάπη παλιά, μια νύχτα του Νοέμβρη την είδα εμπρός μου να στέκει μ’ ένα τουφέκι και να μου χαμογελά. Την επόμενη μέρα με βρήκαν πεσμένο –το φεγγάρι ψηλά σκοτωμένο κι η νύχτα κρυμμένη σαν πανούργα γριά– με τα ψοφίμια δίπλα στα ρείθρα μα εγώ δεν είχα παρά μια φτωχή, βασανισμένη καρδιά. Κι όλοι είπαν «αχ, τον καημένο τα βάσανά του τέλειωσαν πια», τον είδαν καμπόσοι, τι να τον είχε στοιχειώσει και τίναξε τα μυαλά του έξω απ’ το καπηλειό με τ’ όνομα «Στην κόλαση βαθιά». Ω, αλήθεια σας λέω προσευχηθείτε για μένα στον καθένα μπορεί να συμβεί γιατί ό,τι βρέθηκε είναι τέρμα κι ό,τι χάθηκε, πληγή. Μουσική: Διάφανα Κρίνα Στίχοι: Παντελής Ροδοστόγλου Δίσκος: Κι η αγάπη πάλι θα καλεί

19.3.11

Πανηγύρι


[Αυλή παλιού νηπιαγωγείου, Χρυσούπολη, Καβάλα. Στίχοι Διάφανα Κρίνα - Κέρνα τους δαίμονες.]

8.2.09

Βινύλιο | Διάφανα Κρίνα | Sonic

Στο τελευταίο τεύχος του, το Sonic, προσφέρει 7'' βινύλιο των Διάφανων Κρίνων με τα τραγούδια "Κι αν έφυγε σαν ίσκιος" & "Ένα σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά". Υπάρχει και συνέντευξη του συγκροτήματος στις σελίδες του περιοδικού.
(Στο εξώφυλλο του περιοδικού θέλησε να κάνει μια αισθητική παρέμβαση η μικρή μου ανιψιά χρησιμοποιώντας όποιο στυλό βρήκε μπροστά της. Για κάποιο λόγο το εξώφυλλο του δίσκου δεν το πείραξε... Μάλλον της άρεσε το σκίτσο του Θάνου Ανεστόπουλου :-)

31.7.09

Στην όμορφη θλίψη των ανθρώπων

Κι ενώ ήταν χαμένος σε αδιάφορες σκέψεις και δεκάδες ιστοσελίδες που περνούσαν με κινηματογραφική ταχύτητα από μπροστά του, ακούστηκαν γνώριμες νότες από τα ηχεία του υπολογιστή. Η ψυχή του αναθάρρησε. Η απόκοσμη φωνή του Θάνου άρχισε να τραγουδά τους πρώτους στίχους από το ποίημα του Ουράνη.
"Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι..."
Ένοιωθε σαν να βρέθηκε σε έναν γαλάζιο ουρανό που για σύννεφα είχε στιγμές από τη ζωή του. Θυμήθηκε το φοιτητικό του δωμάτιο όπου σχεδόν με ιεροτελεστία έβαλε το CD των Κρίνων που μόλις είχε αγοράσει στο μικρό ραδιόφωνο. Κάθε τραγούδι ήταν κι ένα υπέροχο ταξίδι στην όμορφη θλίψη των ανθρώπων αλλά και στην απόλαυση των έντονων συναισθημάτων που όλοι ξορκίζουμε μακριά μας. Έφτασε στο τελευταίο τραγούδι του δίσκου. Ένιωσε ότι η μελαγχολία του, η μοναξιά του, πήραν τη μορφή όμορφης γυναίκας η οποία κάθισε απέναντι του και τον κοίταξε με τα μεγάλα κάστανα μάτια της γεμάτα αγάπη και κατανόηση.
"Θα είμαι πάντα δίπλα σου" του είπε.
Ήδη από τα μικρά ηχεία ακουγόταν οι τελευταίοι στίχοι...
"Και μια Καίτη θαρρώντας πως την ξέχασα γι' άλλη, θα μου γράψει ένα γράμμα και νεκρό θα με βρίζει".

21.4.19

Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου


Άραγε θα θυμάται κάποιος τ’ όνομά μας,
της ζωής μας τα εξαίσια φεγγάρια,
τα πάθη μας, τις λύπες, τα δεινά μας;
Άραγε υπήρξαμε ποτέ; Στα όνειρα μας!

14.2.10

Η ψυχή της πόλης

Photobucket
Ήταν Παρασκευή απόγευμα κι έβρεχε. Ο Κ. γυρνούσε κουρασμένος από τη δουλειά. Περπατούσε στους δρόμους της μικρής επαρχιακής πόλης προσπαθώντας ν' αδειάσει το μυαλό του. Ήταν δύσκολο να το καταφέρει, είχε καιρό να το καθαρίσει και είχε γεμίσει σκουπίδια και σκόνη. Συνειδητοποίησε ότι κάποιος τον ακολουθούσε. Γύρισε απότομα και είδε ένα μαύρο σκύλο με λευκά φτερά να στέκεται πίσω του. Έμοιαζε αδέσποτος. Το τελευταίο που χρειαζόταν ήταν ένα κατοικίδιο και μάλιστα ένα σκύλος με φτερά στη πλάτη του.

Έκανε απότομες κινήσεις και χτύπησε δυνατά τα πόδια του για να τον τρομάξει. Ο σκύλος καθόταν ακίνητος και τον κοιτούσε στα μάτια με το απορημένο βλέμμα που έχουν τα ζώα όταν δεν κατανοούν τη παράνοια των ανθρώπων. Ο Κ. άρχισε να τρέχει για να ξεφύγει από το παράξενο ζώο. Έστριβε απότομα σε δρομάκια που δεν είχε ξαναπάει, ανέβαινε και κατέβαινε σκάλες που δεν είχε δει ποτέ πριν μέχρι που χώθηκε βαθιά μέσα στη γκρίζα ψυχή της πόλης.

Στη σκοτεινή γωνία είδε πολύχρωμα φώτα να βγαίνουν από ένα παράθυρο. Πλησίασε. Ήταν ένα μπαρ. Μέσα από το παλιό βρώμικο παράθυρο έβλεπε τους θαμώνες. Λευκοί άγγελοι και κόκκινοι δαίμονες έπιναν μπύρες παρέα ενώ έβλεπαν το ΠΑΟ - Καβάλα. Ένας από τους δαίμονες, μάλιστα, φορούσε τη φανέλα του Βύντρα. Ένας δράκος στη γωνία διάβαζε το Hobbit του Τόλκιν αλλά δεν φαινόταν να του αρέσει, αντιθέτως απολάμβανε τη ζεστή σοκολάτα που άχνιζε μπροστά του. Πιο πέρα η φίλη του η Έλλη, που μόλις είχε γυρίσει από το ταξίδι της, έπινε ρακόμελα με έναν εξωγήινο. Σε ένα άλλο τραπέζι ο Κιούμπρικ με τον Αξελό διάβαζαν κόμικ ενώ έπιναν το κρασί τους. Πίσω από το μπαρ δύο ξωτικά ετοίμαζαν ποτά με αέρινες κινήσεις. Στο βάθος τα Διάφανα Κρίνα κούρδιζαν τα όργανα τους ενώ ο Μάνος Χατζιδάκις ανανέωνε στο status του στο Facebook χρησιμοποιώντας ένα iPad.

O K, προχώρησε προς τη πόρτα. MacLaren's Pub έγραφε η μεγάλη πράσινη πινακίδα ενώ στο χαλάκι της εισόδου αναπαυόταν ο μαύρος σκύλος με τα φτερά. Πέρασε από πάνω του χωρίς να φαίνεται να χαλάει τη βολή του σκύλου ο οποίος δεν του έδωσε τη παραμικρή σημασία. Άνοιξε και μπήκε. Αρώματα λουλουδιών και ζεστές μελωδίες τον πλημμύρισαν.

Είχαν περάσει δύο μέρες στη δουλειά και ο Κ. δεν είχε εμφανιστεί. Ο προϊστάμενος ήταν έξω φρενών και αποφασισμένος να τον απολύσει (ούτως ή άλλως ήταν αναλώσιμος), μόλις κατάφερνε να έρθει σε επαφή μαζί του. Το κινητό του Κ. ήταν νεκρό ενώ, ο αχάριστος, δεν απαντούσε ούτε στα e-mail που του είχε στείλει.

[Photo by Zephyrance]

1.6.09

Κι έτσι ξαφνικά, πέφτει η αυλαία για τα Διάφανα Κρίνα!

“Μονάχα η ομορφιά μένει κι υπογραμμίζει τη διαφορά μας” - ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ
Καταρχήν, ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα τεράστιο συγνώμη.
Το ευχαριστώ είναι για την αμέριστη συμπαράστασή σας - ηθική και υλική - όλα αυτά τα χρόνια.
Ανεξάρτητα από τις όποιες ικανότητες μπορεί να είχαμε είτε ως μεμονωμένες οντότητες είτε ως δημιουργικό σύνολο, η αλήθεια είναι ότι χωρίς εσάς δεν θα ήμασταν τίποτα.
Η συγνώμη είναι γιατί το τέλος μας δεν ήταν αντάξιο της μέχρι τώρα πορείας μας κι αυτό μας αφήνει μια πίκρα.
Όμως, ξέρετε, καμιά φορά ο ηθικός ξεπεσμός, η βία και η μοχθηρότητα δεν αφήνουν χώρο για διαπραγματεύσεις. Κι έτσι ξαφνικά,πέφτει η αυλαία. Και αυτό είναι όλο.
Εσείς κοιτάξτε να διαφυλάξετε στο μυαλό και στην καρδιά σας το μικρό μας κληροδότημα - τίποτε άλλο δεν έχουμε - τη μουσική και τους στίχους μας, που τώρα πια σας ανήκει ολοκληρωτικά.
Και να μη στεναχωριέστε γιατί ό,τι εκτινάχθηκε με τέτοιο πάθος δε μπορεί να σβήσει εύκολα κι ας χάθηκε.
Τέλος της ιστορίας.
Τώρα τα παιδάκια θα αποσυρθούν στον παιδότοπό τους για να παίξουν με τα λέγκο τους και σε λίγο καιρό, όταν θα βγουν από εκεί, να είστε σίγουροι ότι θα έχουν καινούργιες ιστορίες να διηγηθούν και όμορφα οικοδομήματα να επιδείξουν.
Να προσέχετε τους εαυτούς σας και να θυμάστε καλά στην πορεία της ζωής σας τούτη τη φράση του Μάρκου Αυρήλιου "ο καθένας αξίζει όσο αξίζουν αυτά για τα οποία φροντίζει".
Η ομορφιά θα θριαμβεύσει. Μας προσμένουν οι μεγάλοι, οι απέραντοι δρόμοι.
Θα τα πούμε στη σκηνή.
Οι ταπεινοί σας σύντροφοι:
ΤΑΣΟΣ ΜΑΧΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΡΔΗΣ, ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΟΔΟΣΤΟΓΛΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

12.1.08

Η γυναίκα που διάβαζε ποιήματα

Η γυναίκα που διάβαζε ποιήματα
στεκότανε κοντά στη φωτιά
και δυο μαύρα πουλιά της φέρναν μηνύματα
από μια αγάπη παλιά: "ποτέ πια"!

Η γυναίκα που μιλούσε στα κύματα
χόρευε σε μια ακρογιαλιά
ένα βαλς μανιασμένο με λυτά τα μαλλιά
και προχώρησε στα βαθιά.

Η γυναίκα που έσκαβε μνήματα
και δεν είχε μιλιά
κοιτούσε τον θάνατο σαν μια αγάπη παλιά
και ψιθύριζε με μάτια σβηστά.

Για όλα αυτά που ζήσαμε, μόνοι με τους μόνους
μοιράζοντας τους πόνους.
Τις ώρες που δακρύσαμε, μόνοι με τους μόνους
μοιράζοντας τους πόνους.

(στίχοι: Διάφανα Κρίνα)

21.12.08

Αντί για σένα

Αντί για σένα διάλεξα μια ανθισμένη κόλαση ένα μπουντρούμι γεμάτο κραυγές και βροχή ένα ναυάγιο στο κέντρο μιας χίμαιρας να ατενίζω το ανέφικτο και τη σιωπή. Θα συνεχίσω να ψάχνω στη μουσική όσα δεν μου ’δωσε κι όσα μου πήρε η ζωή γελώντας και πίνοντας τραγουδώντας κι ελπίζοντας πως πριν το ταξίδι τελειώσει μες στην πιο άγρια θλίψη και σ’ έναν άγνωστο τόπο αχ, θα μου αποκαλύψει γιατί άξιζε τόσο τον κόπο. Μουσική: Διάφανα Κρίνα Στίχοι: Παντελής Ροδοστόγλου Φωτογραφία: Pablophotoart

12.4.09

Κυριακή των Βαΐων

Photobucket Κυριακή των Βαΐων ανοιξιάτικο βράδυ σου στέλνω για τη γιορτή σου καρτ ποστάλ από τον Άδη
(στίχοι: Διάφανα Κρίνα)

19.9.07

Η μπαλάντα της φωτιάς

Πώς θες να σ' αγαπήσουν με τούτο το σημάδι που σκάλισες στη μάσκα σου κρυφά;
(Διάφανα Κρίνα)

21.9.08

Αναμνήσεις από το μέλλον & από το παρελθόν

Η ώρα ήταν 00:55. Βρισκόταν στο ίδιο μπαρ για άλλο ένα βράδυ. Ο πυκνός καπνός των τσιγάρων έδινε στη βαρετή διακόσμηση μια νοσταλγική -σχεδόν φιλμ νουάρ- νότα. Παρέμενε όμως αδιάφορη. Στεκόταν όρθιος στο μπαρ μπροστά, πολύ κοντά στην είσοδο του μαγαζιού, κρατώντας άχαρα το μπουκάλι της μπύρας. Είχε πολύ κόσμο. Ήταν Σαββατόβραδο. Μάταια οι φίλοι του προσπάθησαν να τον πείσουν να περάσουν στο βάθος. Ο Κ. ήθελε να μείνουν εκεί, μπροστά, στην είσοδο. Σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς κοιτούσε τη γυάλινη πόρτα. Σαν να περίμενε να δει κάποιον ή μάλλον κάποια. Στην πραγματικότητα όμως δεν είχε τίποτα να περιμένει. Ίσως να ήταν η ελπίδα που τον είχε δέσει σε αυτό το σημείο. Ελπίδα όμως για πιο πράγμα; Δεν μπορούσε να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση.
Άρχισε να παρατηρεί τα πρόσωπα των γυναικών που έμπαιναν. Προσπαθούσε να φανταστεί από που ερχόταν, τι έκαναν πριν έρθουν εδώ (π.χ. την ιεροτελεστία της ετοιμασίας τους), πια ήταν η κινητήρια δύναμη που τους ώθησε να φτάσουν ως εδώ. Προσπαθούσε να φανταστεί τι σκεφτόταν. Τι περίμεναν να βρουν και τελικά τι βρήκαν σε αυτό το μέρος.
Ξαφνικά άρχισε να αισθάνεται το χρόνο να προχωρά αργά γύρω του. Σαν να μην είναι πια μέρος αυτού του κόσμου αλλά ένας τρίτος παρατηρητής που τα έβλεπε όλα σε slow motion. Σκέφτηκε ότι δεν έπρεπε να πάρει το κόκκινο χάπι. Η άγνοια είναι ευλογία. Γέλασε. Τελικά είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Δεν υπήρχε ούτε κόκκινο ούτε μπλε χάπι, μόνο ένας φαντασιόπληκτος, ονειροπόλος χτυπημένος από την ανία και την καθημερινότητα άνθρωπος που εναγωνίως προσπαθούσε να βρει ένα βλέμμα για να πιαστεί. Για να σωθεί.
"Τι σκέφτεσαι και γελάς;". Η φωνή μιας καλής του φίλης τον επανέφερε στον "πραγματικό" χρόνο. "Κάτι που δεν μπορώ να το μοιραστώ" απάντησε εκείνος προσπαθώντας ταυτόχρονα να το κάνει να ακουστεί έξυπνο.
Τότε μπήκε εκείνη. Ο Κ. χαμογέλασε και προσπάθησε να συναντήσει τη ματιά της για να τη χαιρετήσει. Μάταια. Τον προσπέρασε γρήγορα χωρίς καν να τον δει. Σκέφτηκε να την πλησιάσει αυτός και της μιλήσει αλλά άλλαξε αμέσως σκέψη. Δεν ήταν καλός στο small talk. Γενικά δεν ήταν καλός στις δημόσιες κοινωνικές επαφές και ήδη εκείνη ήταν περικυκλωμένη από γνωστούς της.
Αποφάσισε ν΄ασχοληθεί με κάτι άλλο. Άρχισε να συμμετέχει στη συζήτηση των φίλων του.
Κ: Ναι, πιστεύω ότι ο Moon είναι δεξί χαφ και όχι μπακ και είναι γρήγορος, ό,τι πρέπει για να παίζει στη γραμμή.
Φίλος Κ: Ο Τσίλντρες πόσους πόντους έβαλε σήμερα;
Κ: Σιγά, ρε, μη κάτσω να δω φιλικό του ΟΣΦΠ και μάλιστα στο μπάσκετ. Μπάσκετ γενικά δεν βλέπω. Μόνο τον ΠΑΟ κι αυτόν από τον Μάρτιο και μετά.
Φίλος Κ: Σέρβις έκανες;
Κ: Όχι ακόμη. Σε 1.500 χλμ. Ποιος ξέρει πόσο θα μου στοιχίσει...
Άλλος Φίλος Κ.: Αυτή με το Yaris ήρθε;
Α, ναι ήταν κι αυτή με το κόκκινο Yaris. Η συζήτηση γι' αυτή τη κοπέλα είχε ξεκινήσει ως ένα γελοίο αστείο μεταξύ του Κ. και των φίλων του. Στη συνέχεια όμως ο Κ σκέφτηκε γιατί να είναι απλώς ένα αστείο και να μη προσπαθήσει για κάτι περισσότερο; Άλλωστε ήταν όμορφη κοπελίτσα. Δεν την ήξερε όμως καθόλου και αυτή τη στιγμή δεν μπορούσε να φανταστεί ένα τρόπο για να τη γνωρίσει.
Εκείνη τη στιγμή μπήκε η κοπέλα την οποία σκεφτόταν. Χαμογέλασε, σχεδόν ειρωνικά, με τις σκέψεις του. Τον προσπέρασε και πήγε στο βάθος του μαγαζιού. Δεν την ξαναείδε εκείνο το βράδυ. Είχε αλλάξει και τα μαλλιά της. Πιο ωραία ήταν όπως τα είχε πριν.
Η ώρα πέρασε και ήρθε η στιγμή να φύγουν. Έκανε κρύο. Μπήκε μόνος στο αυτοκίνητο, έβαλε δυνατά το αγαπημένο του cd και ξεκίνησε για το σπίτι του. Στον δρόμο τα Διάφανα Κρίνα του τραγουδούσαν:
Κάπου θα υπάρχουν άγγελοι Κάπου θα κρύβονται στη γη Κάποτε ήσαν άνθρωποι Ήσανε φίλοι και γνωστοί Σε μια ανυπόφορη γιορτή κάτω από δυνατή βροχή Σε είδα σε ναυάγια εκεί που λιώναν μόνοι σαράντα άντρες ναυτικοί δεμένοι στο τιμόνι Σε μια ανυπόφορη γιορτή κάτω από δυνατή βροχή Πήρες μα κι έδωσες πνοή στην πιο θολή μου μνήμη τώρα μπορώ να θυμηθώ πού σε είχα ξαναδεί Σε είδα σ' άθλιους καιρούς να μας σκορπάει το χιόνι να μπουσουλάμε απ' το ποτό και μόνο να νυχτώνει Πήρες μα κι έδωσες πνοή στην πιο θολή μου μνήμη τώρα μπορώ να αφεθώ στης μοναξιάς τη δίνη
Ξάπλωσε στο κρεβάτι του κι άνοιξε την τηλεόραση για να τον αποκοιμίσει. Σε ένα κανάλι μόλις άρχιζε η "Λάμψη" του Στάνλεϋ Κιούμπρικ. Σκέφτηκε πως μόνο τέτοιες ώρες βάζουν αξιόλογες ταινίες. Η συγκεκριμένη ήταν από τις αγαπημένες του. "All work and no play makes Jack a dull boy.".
Τελικά δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Ίσως να έφταιγε και η ταινία που έβλεπε. Για άλλη μια φορά ο Τζακ Νίκολσον τον καθήλωνε με την ερμηνεία του.
Μετάνιωσε που δεν πήγε να τη χαιρετήσει. Πήρε το κινητό κι έγραψε: "Γεια σου". Αποστολή.

23.3.09

Ένα σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά

Είναι μια χώρα που με διώχνει μακριά Με κλωτσάει με τα σκυλιά και τους λεπρούς της Και χτίζει γύρω μου τείχη και κελιά Για να πετάει τους νόθους γιους της Είναι ένας δρόμος που δεν βγάζει πουθενά Μα τον διασχίζω με μια ελπίδα απεγνωσμένη Γεμάτος δώρα, ξόρκια, φυλαχτά, Γι’ αυτούς που ζουν στη λησμονιά Και τριγυρνάνε στη ζωή ξεγελασμένοι Είναι ένας διάβολος που μέσα μου γελά Κι ένας θεός που με κοιτάζει βαλσαμωμένος Κι εγώ ανάμεσα τους μια έρημη σκιά Να ζητιανεύω απαντήσεις πεινασμένος Είναι μια αγάπη σαν τον θάνατο γλυκιά Είναι ένα θαύμα που μ’ αφήνει μαγεμένο Διψάω γι’ άπειρο, πεινάω για ομορφιά Είμαι ένα σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά Μια χώρα, ένας δρόμος, ο θάνατος κι η ομορφιά Μες στα σκοτάδια τους πλανιέμαι σαν χαμένος Και κάνω κύκλους μες σ’ αυτήν την ερημιά Σαν κάποιο σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά Από ανθρώπους και θεούς καταραμένο
(Στίχοι: Παντελής Ροδαστόγλου, Μουσική: Διάφανα Κρίνα, Δίσκος: Κι η αγάπη πάλι θα καλεί)