Και τώρα τι;

Η άνοδος της ασημαντότητας έγραφε κάποτε ο Καστοριάδης. Τώρα πρέπει να ζούμε το peak της. Το βλέπεις παντού γύρω σου, το αισθάνεσαι στο αέρα. Γελοία υποκείμενα κυριαρχούν παντού. Κουράζεσαι, δεν δίνεις σημασία πλέον. We are all doomed. Αισθητική, τόσο υποτιμημένη στις μέρες μας. Συμμετρία, καθαρές γραμμές, άσπρο, μαύρο, χρώματα. Δεν έχουν καμία σημασία για τον άνθρωπο του 21ου αιώνα ή τουλάχιστον για τη πλειοψηφία.

Child 44

Εκπληκτικός Τομ Χάρντυ σε ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ στη Σοβιετική Ένωση του 1956.

http://imdb.com/rg/an_share/title/title/tt1014763/

Ρατσισμός και μετα-αλήθεια

"Διάβασα το κυριακάτικο άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου, στο οποίο αποφαίνεται ότι «η Αθήνα δεν είναι πολυπολιτισμική». Το βασικό επιχείρημά του είναι πως η Ελλάδα δεν διέθετε αποικίες, όπως η Γαλλία, και γι’ αυτό οι δικοί μας μετανάστες είναι αδύνατο να ενταχθούν στις χαλαρές δομές της χώρας. Είναι άλλωστε χειρότεροι μετανάστες από τους άλλους, γιατί είναι αδέσποτοι (έτσι τους αποκαλεί) και «παρ-άτυποι» (δεν του αρέσει του Τάκη Θεοδωρόπουλου η πολιτική ορθότητα και γι’ αυτό προβαίνει σε έναν ατυχή και κάπως ανατριχιαστικό παραλληλισμό με τα άτυπα κύτταρα και τον καρκίνο). Γράφει μάλιστα περίπου ως αξίωμα ότι οι Αφρικανοί μετανάστες της πόλης ασχολούνται (όλοι;) με την πορνεία και τα ναρκωτικά. Αντίθετα, είναι πολύ γλυκός και επιεικής με τους Αλβανούς, επειδή στη δεκαετία του ’90 είχε γνωρίσει τη δεκαεξάχρονη τότε Ντίνα, η οποία ήθελε να σπουδάσει φυσικομαθηματική και της άρεσε η ποίηση του Καββαδία. Τη δεκαετία του ’90 δεν υπήρχε, όμως, αυτή η εξιδανικευμένη εικόνα για τους Αλβανούς. «Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ», ήταν ένα από τα δημοφιλή συνθήματα και όχι μόνο σε ακροδεξιούς κύκλους, αλλά και σε πιο μετριοπαθή περιβάλλοντα. Την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας, όχι πολύ παλιά δηλαδή, Αλβανοί σημαιοφόροι μαθητές, όπως ο Οδυσσέας Τσενάι, δέχονταν επιθέσεις επειδή τολμούσαν να ακουμπήσουν την ελληνική σημαία. Δόθηκαν μάχες τότε όχι μόνο για τέτοιου είδους επουσιώδη, συμβολικά ζητήματα, αλλά και για τον νόμο περί ιθαγενείας, ώστε να μπορούν τα παιδιά μεταναστών που μετέχουν της ελληνικής παιδείας να μην αισθάνονται μονίμως ξένα στη χώρα όπου μεγαλώνουν. 

Τα προσφυγόπουλα που επισκέπτονται από φέτος τα ελληνικά σχολεία, στο πλαίσιο της προσπάθειας να μην ιδρυματοποιηθούν σε κάποιον απομακρυσμένο καταυλισμό, θα μάθουν γρήγορα την ελληνική γλώσσα, θα μεγαλώσουν εδώ, θα ερωτευτούν, θα κάνουν παιδιά με τη σειρά τους, θα γίνουν Ελληνες φορολογούμενοι πολίτες, θα βοηθήσουν το ασφαλιστικό σύστημα να μην καταρρεύσει, θα συνδράμουν στην αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Κάποιοι θα γίνουν αθλητές, επιστήμονες και πολιτικοί. Κάποιοι θα γίνουν εγκληματίες, συνάδελφοι ανθρώπων που είχαν Έλληνες γονείς και προγόνους. Αυτή είναι η έννοια της πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

Η αρχή του ρατσισμού είναι οι γενικεύσεις και υπεραπλουστεύσεις. Βασίζονται σε εμπειρικές παρατηρήσεις (η 16χρονη Ντίνα, «πορνεία και ναρκωτικά, σου λένε οι κάτοικοι») και όχι σε στοιχεία. Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος βδελύσσεται την πολιτική ορθότητα, αλλά διολισθαίνει στο άλλο άκρο. Την αυθαιρεσία της μετα-αλήθειας, που βασίζεται στον ανεξήγητο φόβο και αψηφά τα στατιστικά στοιχεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας, το πρώτο εξάμηνο του 2016 τα αδικήματα που αφορούν σεξουαλική εκμετάλλευση μειώθηκαν σημαντικά σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2015, του 2014 και του 2013, ενώ στον τομέα της διακίνησης ναρκωτικών ο αριθμός των δραστών που είναι ημεδαποί είναι συστηματικά πενταπλάσιος σε σύγκριση με τους αλλοδαπούς."

της Ξένιας Κουναλάκη
via Dim Art
source Καθημερινή

Music


Xiaomi Mi Mix


Black (edgeless) mirror.

Nick (the Greek)


Φωτογραφία από το πρώτο παιχνίδι του ανθρώπου που έμελε να αλλάξει την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.

Lost in the Woods

Αγαπημένος Grant Snider.

Nico Roseberg


Πρωταθλητής F1 / 2016.

Fidel


1926-2016

Περί σκοτεινής ύλης (dark matter)

Η θεωρία της ύπαρξης ύλης, the dark matter / η σκοτεινή ύλη, η οποία αποτελεί τη πλειοψηφία το σύμπαντος αλλά δεν μπορεί να ανιχνευθεί με τα υπάρχοντα τηλεσκόπια ή άλλους σύγχρονους τρόπους παρατήρησης αρχίζει να αποκτά επικριτές. Μήπως τελικά δεν υπάρχει σκοτεινή ύλη κι απλώς η πιθανολογούμενη ύπαρξη της "βόλεψε" κάποιους επιστήμονες και τις κοσμολογικές τους θεωρίες; Μήπως χρήζει, απλώς, βελτίωσης η συγκεκριμένη θεωρία; Κάτι τέτοιο υποστηρίζει ο καθηγητής αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο της Βόννης στη Γερμανία, Pavel Kroupa:

"According to mainstream researchers, the vast majority of the matter in the Universe is invisible: it consists of dark-matter particles that do not interact with radiation and cannot be seen through any telescope. The case for dark matter is regarded as so overwhelming that its existence is often reported as fact. Lately, though, cracks of doubt have started to appear. In July, the LUX experiment in South Dakota came up empty in its search for dark particles – the latest failure in a planet-wide, decades-long effort to find them. Some cosmic surveys also suggest that dark particles cannot be there, which is especially confounding since astronomical observations were the original impetus for the dark-matter hypothesis.
The issues at stake are huge. Acceptance of dark matter has influenced scientific thinking about the birth of the Universe, the evolution of galaxies and black holes, and the fundamental laws of physics. Yet even within academic circles, there is a lot of confusion about dark matter, with evidence and interpretation often conflated in misleading and unproductive ways." [...]

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ.