Lamborghini Revuelto SV

 

6,5 V12 plug-in hybrid με τρεις ηλεκτροκινητήρες και συνολική ισχύ 1.065 ίππων.
0-100 km/h σε 2,4 δλ. και 0-200 km/h σε μόλις 6,7 δλ.
Τελική ταχύτητα άνω των 345 km/h.
425 Nm μέγιστης συνδυαστικής ροπής.

MV Agusta Rush Titanio

Η MV Agusta Rush Titanio θα παραχθεί αυστηρά σε 300 αριθμημένα κομμάτια και η έναρξη παραγωγής της είναι προγραμματισμένη για τον Ιούλιο του 2026. Η τιμή της ανακοινώθηκε για την Ιταλία και ανέρχεται σε €44.900.

Πηγή: https://www.motomag.gr/news/nea-montela/mv-agusta-rush-titanio-stin-paragogi-ton-ioylio-anakoinothike-timi-stin-italia

 

Μισάνθρωπος

 

Όλο και περισσότερο δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι. Με κουράζουν όλα. Ναι, δεν γράφω κάτι πρωτότυπο, φαίνεται να είναι τάση της εποχής μας, ειδικά μετά την πανδημία του 2020. (Πέρασαν 6 χρόνια από τότε;! Πράγματι time flies...). Ίσως υπερβάλω. Πιθανώς να μην θέλω, απλώς, να χαλάσω τη βολή μου ή να μην έχω τη κατάλληλη παρέα που να με κάνει να σηκωθώ από τον καναπέ. Παράλληλα δεν τρελαίνομαι και για τη πόλη που μένω. Έχει θάλασσα, γραφική παραλία με μαγαζιά αλλά από εκεί και πέρα είναι άλλη μια άνοστη, άοσμη, γκρίζα επαρχιακή πόλη με άναρχη δόμηση, χωρίς στέκια, που την εντείνει ακόμη περισσότερο το ανάγλυφο της περιοχής. 

Ας βγω, τώρα που ανοίγει και ο καιρός, στο μπαλκόνι, να διαβάσω το βιβλίο μου, την εφημερίδα ή να συνεχίσω το doom scroll. Είναι και αυτό ένα "έξω", σωστά; 

Photo by Yuriy Vertikov on Unsplash

Δεν τα φτιάχνουν όπως παλιά - Ταινίες

 

Θα καλωσορίσω το 2026 στο μπλογκ με ένα "boomer-ίστικο" κείμενο. Δεν φτιάχνουν ταινίες όπως παλιά. Δεν μηδενίζω τον σύγχρονο κινηματογράφο, υπάρχουν αριστουργήματα και σήμερα. Βλέποντας φιλμ των προηγούμενων δεκαετιών, μου αφήνουν μια αίσθηση αναβαθμισμένης ποιότητας σε σχέση με σήμερα που φαίνεται να κυριαρχεί η ταχύτητα διεκπεραίωσης και η απουσία εμβάθυνσης, σαν φιλμ - φάστ φουντ. Αφορμή γι΄αυτή μου τη σκέψη στάθηκε το "The prince of tides" που είδα πρόσφατα στο ErtFlix.  Δεν είναι η σπουδαιότερη ταινία που θα δεις αλλά όταν τελειώνει, αισθάνεσαι ότι είχες μια κινηματογραφική εμπειρία. Είναι ένα καλογραμμένο romcom, με καλή δομή/ανάπτυξη και με μια σπουδαία ερμηνεία από τον Nick Nolte. 

Ίσως να είναι απλώς μια προσωπική αίσθηση που δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα καθώς μέσα στη ποσότητα θεάματος που είναι διαθέσιμη να καταναλώσεις αλλά και με την ευκολία που αυτό μπορεί να γίνει, κάποιες σύγχρονες καλές ταινίες, πιθανώς, να χάνονται σαν διαμάντια μέσα στη λάσπη. 

Εφημερίδες εν έτει 2025

Ξεκίνησα να αγοράζω εφημερίδες όταν ήμουν ακόμη μαθητής. Αγόραζα την "Αθλητική Ηχώ" καθώς ήταν ο τρόπος με τον οποίο μπορούσα να ενημερώνομαι για τα νέα του Παναθηναϊκού. Τότε κρατούσαν κάποιο επίπεδο ακόμη και οι οπαδικές εφημερίδες (στα τέλη της δεκαετίας του '90). Στη συνέχεια άρχισα να αγοράζω την "Ελευθεροτυπία". Η αιτία δεν ήταν ιδεολογική, δεν ασχολούμουν καθόλου με αριστερά, δεξιά κτλ. Ήταν τα δώρα που έδινε, δηλαδή CD μουσικής, βιβλία κτλ., αλλά κυρίως ήταν το περιοδικό "Ε" κάθε Κυριακή και το περιοδικό για κόμικς, το "9" κάθε Τετάρτη. Επιπλέον έβρισκα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα στο κυρίως σώμα της εφημερίδας. Ειδικά αργότερα, ως φοιτητής, δεν έχανα φύλλο κάθε Τετάρτη και Κυριακή.

Στη συνέχεια ήρθε σαν χείμαρρος το ίντερνετ, που έγινε πλέον mainstream και κέρδισε το ενδιαφέρον μου. Έκλεισε και η "Ελευθεροτυπία" κι αγόραζα σποραδικά πλέον εφημερίδες.

Τα τελευταία χρόνια, μου αρέσει να αγοράζω μια κυριακάτικη εφημερίδα και να τη διαβάζω στο μπαλκόνι το πρωί της Κυριακής, το καλοκαίρι, ή στη θαλπωρή της πολυθρόνας μου το χειμώνα. Συνήθως αγοράζω το ένα Σαββατοκύριακο την "Εφημερίδα των Συντακτών" και το άλλο τη "Καθημερινή". Αυτό το κάνω γιατί βρίσκω ενδιαφέροντα άρθρα και ένθετα και στις δύο, αλλά ταυτόχρονα και άρθρα που μου είναι εντελώς ξένα και πολύ μακριά από τα ενδιαφέροντα μου. Η μία εφημερίδα κάποιες φορές φαίνεται να απευθύνεται στον στερεοτυπικό αριστερό προηγούμενων δεκαετιών και η άλλη -υπάρχουν στιγμές- που φαίνεται να την ενδιαφέρουν μόνο οι φιλελεύθεροι μεγαλοαστοί (και συχνά νεόπλουτοι).

Η ιδανική εφημερίδα, για μένα, θα ήταν ένας συνδυασμός των δύο εκδόσεων. Έως ότου εκδοθεί αυτή η ιδανική εφημερίδα, θα συνεχίσω να αγοράζω τις δύο εφημερίδες καθώς είναι και οι δύο ποιοτικές δουλειές και επίσης απολαμβάνω αυτή τη μικρή κυριακάτικη ιεροτελεστία και την αίσθηση να διαβάζω σε τυπωμένο χαρτί και όχι σε μια οθόνη.

 Photo by Anna Keibalo on Unsplash

Captain America: Brave New World

Πραγματικά απορώ πως μπορεί ένα στούντιο να κάνει τόσο άνοστη και αδιάφορη ταινία! Σε μια συνέντευξη του, ο James Gunn, που ανέλαβε να ξαναβάλει στον κινηματογραφικό χάρτη το σύμπαν της DC (Σουπερμαν, Γουντεργούμαν, Μπατμαν κτλ), δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψει να ξεκινήσει το πρότζεκτ ενός φιλμ, εάν δεν υπάρχει πρώτα ολοκληρωμένο σενάριο που θα αξίζει -για τον ίδιο και την ομάδα του- να κινηματογραφηθεί. Αυτή η δήλωση υπονοεί ότι ξεκινούσαν να κάνουν ταινία χωρίς να ξέρουν που θα καταλήξουν. Βάλε μέσα έναν Σουπερμαν, μια Γουόντεργούμαν, λίγο από Φλας και θα δούμε που θα πάει.

Βλέποντας το "Captain America: Brave New World" (της Marvel), αυτήν την αίσθηση αποκόμισα. Δεν περίμενα βέβαια να δω κάποιο αριστούργημα της 7ης τέχνης αλλά όλο αυτό που παρουσιαζόταν σαν κινηματογραφικό φιλμ ήταν... ανούσιο. Μια τυπική διεκπεραίωση που δεν έχει λόγο ύπαρξης. Σε κάποια φάση το άφησα να παίζει background κι άρχισα να κάνω δουλειές για το σπίτι. Ναι, τόσο βαρετό ήταν. Επίσης θα πρέπει να δεις 2-3 προηγούμενες ταινίες της Marvel και μια σειρά στο Disney+, πριν ξεκινήσεις τη ταινία για να μπεις στο νόημα και να καταλάβεις την όποια τελοσπάντων πλοκή υπάρχει. Pass.

Αν πρέπει να αναφέρω κάτι θετικό, αυτό θα ήταν η αερομαχία στον Ινδικό Ωκεανό πού ήταν εντυπωσιακή οπτικά. 

Fiat Panda vs Citroen C3

Eίναι σχεδόν συγκινητική η προσπάθεια των δημοσιογράφων να παρουσιάσουν σαν καινούργιο κάτι που είναι το ίδιο αυτοκίνητο απλώς με άλλα σήματα. Αφορμή γι' αυτή τη παρατήρηση είναι η δοκιμή του νέου Fiat Panda από περιοδικό αυτοκινήτου. Το νέο Panda είναι το νέο Citroen C3 που φοράει τα σήματα της Fiat. Έχει διαφορετικά φώτα και άλλα χρώματα ταπετσαρίας... Είναι η πραγματικότητα στην αυτοκίνηση,  έχουν δημιουργηθεί 4-5 μεγάλοι όμιλοι που έχουν υπό τη σκεπή τους δεκάδες ιστορικές μάρκες αυτοκινήτων. Για να πετύχουν οικονομίες κλίμακας βγάζουν το ίδιο μοντέλο με διάφορα σήματα δίνοντας έτσι τη ψευδαίσθηση των πολλών επιλογών προς τους καταναλωτές.

Χαγιάο Μιγιαζάκι και AI

Το τελευταίο διάστημα αναπτύχθηκε μια τάση στα κοινωνικά δίκτυα που αφορούσε εικαστικές δημιουργίες μέσω ΑΙ που μιμούνται τη τεχνοτροπία του αξεπέραστου Χαγιάο Μιγιαζάκι. Με ενόχλησε αυτή η μόδα. Προσπάθησα να καταλάβω γιατί μου δημιουργήθηκε αυτό το αίσθημα. Μάλλον νιώθω ότι κλέβουν ξεδιάντροπα τον αγαπημένο Ιάπωνα καλλιτέχνη. Όλη αυτή η μακροχρόνια πορεία του στη τέχνη, οι ατελείωτες ώρες μόχθου, μελέτης & δουλειάς (όλες οι ταινίες του, ακόμη και πιο πρόσφατες είναι ζωγραφισμένες στο χέρι!) για να έρχεται ένα πρόγραμμα που κάνει πετυχημένα το "copy paste" και να ευτελίζει τη δουλεία του. Το θεωρώ ανήθικο.