Ο ΠΑΟ κι η διαχείριση ηττών

Απόψε στις 19:00 ο ΠΑΟ αντιμετωπίζει στη Θεσσαλονίκη την ομάδα του Άρη. Το πιο πιθανό είναι να μην κατακτήσει ο Παναθηναϊκός τους 3 βαθμούς της νίκης, κρίνοντας την αγωνιστική κατάσταση των δύο ομάδων. Είναι μια προσωπική εκτίμηση η οποία ελπίζω να μην γίνει πραγματικότητα. Η ομάδα θα απομακρυνθεί από την κορυφή σε μια κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος καθώς βρισκόμαστε στο τέλος του πρώτου γύρου κι ακολουθεί σύντομα το ματς με τον ΟΣΦΠ. Επίσης ελπίζω να κερδίσει γιατί βαρέθηκα τη μιζέρια και τη μουρμούρα των "αγνών" φιλάθλων του τριφυλλιού.
Παρακολουθώντας τον αγώνα με τον ΟΦΗ, της προηγούμενης αγωνιστικής, με μια παρέα παναθηναϊκών, (σχεδόν) εκνευρίστηκα με τα απαξιωτικά σχόλια ορισμένων. Χάλια οι παίκτες, άσχετος ο προπονητής, κακός ο τρόπος παιχνιδιού, τσιγγούνης ο πρόεδρος, πουλημένοι όσοι πάνε στο γήπεδο και πολλά άλλα τέτοια "χαριτωμένα". Παράλληλα όμως αφθονούσαν και τα σχόλια του τύπου πήρε παικταράδες ο ΟΣΦΠ, παίζει μπαλάρα σε Ελλάδα κι Ευρώπη (σ.σ. χαχαχα! έζησα να το ακούσω κι αυτό) κι απλώς είχε μερικά ατυχή αποτελέσματα επειδή ήταν "κουρασμένος", πανέξυπνος ο Κόκκαλης, άνετα θα το ξαναπάρει το πρωτάθλημα (ο Κόκκαλης, όχι ο Ολυμπιακός...), γηπεδάρα το Καραϊσκάκη κτλ. Προς όλους τους φιλάθλους του ΠΑΟ που τους διακατέχει η ίδια λογική: Γιατί δεν γίνεστε Ολυμπιακοί εφόσον τόσο πολύ αίσχος είναι ο ΠΑΟ και τόσο πολύ ζηλεύετε τον ΟΣΦΠ; Να αφήσετε επιτέλους κι εμάς, που υποστηρίζουμε την ομάδα ακόμη κι όταν χάνει, στην ησυχία μας.
Οι πράσινοι έχουν προβλήματα τόσο αγωνιστικά όσο και οργανωτικά. Δυστυχώς όμως τα τελευταία χρόνια ένα από αυτά τα προβλήματα έχει γίνει και ένα μέρος των φιλάθλων. Οπαδοί που αποδοκιμάζουν, που γιουχάρουν την ίδια τους την ομάδα. Η λύση όμως δεν είναι η απαξίωση αλλά η στήριξη. Οι παίκτες χρειάζονται περισσότερο τη στήριξη των οπαδών στα δύσκολα κι όχι στις επιτυχίες. Επιπλέον γιατί να χτιστεί νέο γήπεδο 40.000 θέσεων όταν η Λεωφόρος, που είναι 15.000 θέσεων, δεν γεμίζει; Σε αυτό το σημείο να επισημάνω ότι είναι θεμιτή η κριτική, όχι όμως όταν φτάνει στα όρια της απαξίωσης και στηρίζεται σε αστείες βάσεις.
Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω κι εγώ δύο προβλήματα που πιστεύω ταλανίζουν το τριφύλλι. Αρχικά δεν μπορώ να καταλάβω την επιμονή του Πεσέιρο με το περιβόητο πλέον rotation. Είναι επιθυμητό να θέλει να ξεκουράσει κάποιους παίκτες αλλά με το να αλλάζει όλους τους παίκτες, ακόμη κι αν βρίσκονται σε καλή φόρμα, συνεχώς, το μόνο που πετυχαίνει είναι να μην αποκτάει ομοιογένεια η ομάδα. Επίσης ο Καραγκούνης είναι απογοητευτικός μέχρι τώρα. Περισσότερες κάθετες πάσες περνάει ο Μάτος παρά ο ίδιος. Ενώ την έχει δει κι ηγέτης κουράζοντας την κυκλοφορία της μπάλας και δυσχεραίνοντας την ανάπτυξή της. Το περίεργο είναι πως στην εθνική παρουσιάζει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο.
Update: Τελικά διαψεύστηκε -ευτυχώς- η απαισιόδοξη πρόβλεψη μου. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον Άρη με σκορ 0-1, αποδίδοντας μάλιστα, κατά μικρά διαστήματα στο πρώτο ημίχρονο, καλό ποδόσφαιρο. Θετική έκπληξη η απόδοση του Ρομέρο.