Χριστόδουλος, Blackwater, Έχει Γούστο & Τρίφωνο

Μπορεί να μη συμφωνώ με αυτά που εκπροσωπεί ο Χριστόδουλος (δηλ. πλουτισμός μέσω εκμετάλλευσης της ανάγκης πίστης των ανθρώπων σε ένα ανώτερο ον) αλλά σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει τον συμπονώ. Τ’ άλλα κοράκια όμως δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Δεν έχουν τον θεό τους (φτηνό λογοπαίγνιο, προσπεράστε…). Φυσικά εννοώ τους άλλους αρχι-παπάδες (sorry, δεν γνωρίζω την ορολογία των βαθμίδων ιεροσύνης τους). Έσπευσαν να αρχίσουν τα μαλλιοτραβήγματα για το ποιος θα τον διαδεχθεί. Δεν θα μείνει στρινγκ για στρινγκ στη θέση του εκεί μέσα! Και μετά μου λένε για πνευματικότητα… Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εξουσία και ό,τι αυτή συνεπάγεται (δόξα, χρήμα κτλ). Ούτε ο Βενιζέλος δεν έκανε έτσι...

Παράλληλα διάβασα στο site του Εξάντα ότι οι μισθοφόροι της "Blackwater", δολοφονούν αμάχους στο Ιράκ:
Το FBI επιφορτίστηκε να συνεχίσει την έρευνα που άρχισε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την "εταιρεία ασφάλειας φυσικών προσώπων που φρουρεί το αμερικανικό διπλωματικό προσωπικό" στο Ιράκ, την εταιρεία παροχής υπηρεσιών πολέμου και μισθοφόρων, "Blackwater". Η έρευνα επιχειρεί να διαλευκανθούν οι καταγγελίες, ότι υπάλληλοι της "Blackwater" ενέχονται σε 200 περιπτώσεις χρήσεως όπλων στο Ιράκ από το 2005. Συγκεκριμένα Επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων με πόρισμα κατέληξε ότι στο 80% των περιστατικών μέλη της ανωτέρω εταιρείας άνοιξαν πρώτοι πυρ... "Το Ιράκ, θα επανεξετάσει το καθεστώς όλων των ξένων εταιριών παροχής υπηρεσιών ασφαλείας στο Ιράκ, μετά από αιματηρό επεισόδιο στη Βαγδάτη κατά το οποίο σκοτώθηκαν οχτώ ιρακινοί πολίτες", ανακοίνωσε η ιρακινή κυβέρνηση από τις 18/9. Στην ανακοίνωση, προστίθεται ότι η κυβέρνηση υποστηρίζει την απόφαση του ιρακινού υπουργείου Εσωτερικών να απαγορεύσει τη λειτουργία της αμερικανικής ιδιωτικής εταιρίας Blackwater, η οποία παρέχει υπηρεσίες ασφαλείας στην αμερικανική πρεσβεία και τους διπλωμάτες της και να διεξαγάγει αμέσως έρευνα για το επεισόδιο αυτό.

Επίσης το mediablog κάθεται και διαβάζει τους τίτλους τέλους της εκπομπής "Έχει Γούστο" (με την Μπήλιω Τσουκαλά, κάθε μέρα 16:00-18:00, ΝΕΤ). Συμπαθητική η εκπομπή, λίγο αντιπαθής η παρουσιάστρια, βλέπεται πάντως:
Από τα ωραία της ΕΤ1. Στους τίτλους τέλους του "Έχει Γούστο" υπάρχει μέχρι και ειδικότητα "Υπεύθυνο κλιματισμού". Έχει γούστο το δημόσιο…

Τέλος, ψάχνοντας για ένα τραγούδι που δεν ξέρω τίτλο ή ερμηνευτή (λέει μια στιγμή κάτι σαν "Βάρντα γερέ", κάθε πληροφορία ευπρόσδεκτη) έπεσα πάνω στο single των "Τρίφωνο" με τον τίτλο "Καράβια μοιάζουν οι ψυχές" το οποίο μου άρεσε πολύ. Περιέχει το ομώνυμο καθώς και όμορφες διασκευές των τραγουδιών "Μεταφυσικό" του Ο. Περίδη, "Χαράματα η ώρα τρεις" του Μ. Βαμβακάρη, "Άγγελος εξάγγελος" του Δ. Σαβόπουλου (μουσική: B. Dylan) καθώς και το "Τραγούδι της ξενιτιάς (Φεγγάρι μάγια μου ‘κάνες)" των Μ. Θεοδωράκη & Ε. Θαλασσινού.

(φωτογραφία: Π.Β.)

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Πέρασαν 40 Χρόνια από τον θάνατο του. Συνεχίζει ακόμη να εμπνέει η μορφή του, η ζωή του. Ναι, κι εγώ τον είχα αφίσα στο δωμάτιο μου.

Μια αιωνιότητα και μια μέρα

Μόλις έπεσαν οι τίτλοι τέλους στο αριστούργημα του Θ. Αγγελόπουλου. Ακόμη δεν μπορώ να πατήσω το stop. Ακούω την υπέροχη μουσική της Καραΐνδρου. Βλέπω μέσα από τα μάτια του Αλέξανδρου. Συνεχίζω να βλέπω μέσα από τα μάτια του Αλέξανδρου παρόλο που τέλειωσε η ταινία. Δεν ξέρω πόσο ακόμη θα συνεχίσω να βλέπω έτσι. Εύχομαι για πάντα. Αύριο θα ξεχάσω πάλι. Στέκομαι ακίνητος ακόμη στη πολυθρόνα. Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι έγινε. Για δύο ώρες ένα μαχαίρι καρφώθηκε στη ψυχή μου και ο σκηνοθέτης το στριφογυρνούσε με περισσή μαεστρία. Ελπίζω να μείνει για πάντα εκεί. Αύριο θα ξεχάσω πάλι. Βρέχει στη Θεσσαλονίκη του Αγγελόπουλου. Κι εδώ βρέχει. Μπορεί ένα ψυχρό DVD να σου αλλάξει τη ζωή; Απόψε πιστεύω πως μπορεί. Αύριο θα ξεχάσω πάλι. Πόσο κρατάει το αύριο;

Στο αίμα μου αλλάζει ο καιρός

Βάφεις με τη βροχή
τη μέρα που δίπλα ξυπνά
στο αίμα σου αλλάζει ο καιρός
και κάθε αλλαγή σε πονά

Ποιος ξέρει αν μπορείς να ελπίζεις
να βλέπεις να ξεχνάς
και αν θέλεις να αρχίσεις ξανά
μια αρχή που ένα τέλος γεννά

Ο Αύγουστος σε μία φωτογραφία
μακρινός, βαθύς γλυκός
μοιάζεις να μην είσαι εσύ
μοιάζω να μην είμαι εγώ

Πόσα μου ζητάς κι αν στο χρόνο
θα τα βρεις ποτέ
Πόσα σου ζητάω και πόσα σου χρωστάω
Στο αίμα σου αλλάζει ο καιρός
και όσο αλλάζει πονάω

(στίχοι: Φ. Πλιάτσικας & Γ. Παπαχρήστου)

Με θυμάσαι;

Το σώμα του το είχε κατασπαράξει ο καιρός. Τα μάτια του δεν άντεξαν να βλέπουν συνεχώς εφιάλτες κι άρχισαν να αιμορραγούν για να διώξουν τις άσχημες εικόνες. Οι αλυσίδες με τις οποίες κάποτε τον είχαν δέσει για να απαλλαχθούν από την -ενοχλητική για τον γκρίζο επίπεδο κόσμο τους- παρουσία του, αιωρούνταν θλιβερές και σκουριασμένες. Είχαν περάσει αιώνες που έστεκε ακίνητος σε αυτή τη κόλαση άλλα ακόμη την περίμενε. Θα ερχόταν τελικά. Θα ερχόταν. Ανησυχούσε όμως για το αν θα τον αναγνωρίσει. Έπρεπε να την βοηθήσει να τον θυμηθεί. Σαν κεραυνός σε ένα πένθιμο ουρανό μια σκέψη διέσχισε τον νου του. Είχε κάτι που σίγουρα θα το αναγνώριζε ακόμη και μετά το τέλος των κόσμων. Την κράτησε σφιχτά στα κουρελιασμένα χέρια του. Ήταν το μόνο πράγμα που του είχε μείνει. Αυτή και το μυαλό του...

Όλοι vs ΠΑΟ

Καημένη Πανάθα τι σου έμελλε να πάθεις. Οι "ιδιοκτήτες" σου να μαλώνουν πάνω από το κουφάρι σου για το ποιος θα βάλει πιο βαθιά το χέρι του στο βάζο με το μέλι (βλ. νέο γήπεδο). Καταστάσεις που έβλεπα παλιότερα σε άλλες ομάδες (κυρίως της Θεσσαλονίκης) και χλεύαζα, τα βλέπω τώρα στον ΠΑΟ. Δεν με ενδιαφέρει ποιος έχει δίκιο. Θέλετε και καινούργιο γήπεδο τρομάρα σας. Κατάλαβα, ούτε το 2055 δε θα το χτίσει το δημόσιο (με τα λεφτά μας, για να μην ξεχνιόμαστε!) για να σας το χαρίσει. Βγάλατε από τώρα τα μαχαίρια. Με χάλασε πάντως αυτό που έκαναν οι Γιαννακόπουλοι. Δεν κατηγόρησαν οι ίδιοι, ως διοίκηση του ερασιτέχνη, ευθέως τις όποιες ατασθαλίες της ΠΑΕ αλλά χρησιμοποίησαν έμμεσους τρόπους, όπως δημοσιεύματα στην εφημερίδα τους (Πράσινη), επιλέγοντας μάλιστα τις χρονικές στιγμές που το έκαναν (το πρόβλημα με τα εισιτήρια ήταν γνωστό εδώ και καιρό). Το μόνο που κατάφεραν ήταν να πολώσουν και να ξενερώσουν τον κόσμο του ΠΑΟ. Ένα ακριβοθώρητος κόσμος που δεν πάει στο γήπεδο γιατί δεν τους κάνει τα "χατίρια" η ΠΑΕ. Δεν πάνε γιατί δεν θέλουν να δίνουν τα στοιχεία τους για να πάρουν ονομαστικά εισιτήρια. Θέλουν να βρίζουν, να χτυπούν, να κυνηγούν, να καταστρέφουν χωρίς συνέπειες για τους ίδιους. Φαντάζομαι αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο όταν τους ζητούν τα στοιχεία π.χ. στο αεροδρόμιο για πάρουν ένα εισιτήριο...

Όλοι αυτοί βάζουν τους προσωπικούς εγωισμούς και τα συμφέροντά τους πάνω από τον Παναθηναϊκό που υπερηφανεύονται ότι υπηρετούν. Ίσως, βέβαια, να αποκτήσει περισσότερο ενδιαφέρον η όλη φάση τώρα που φαίνεται να μπαίνει στο παιχνίδι και ο γιος του Γιαννακόπουλου.

Το σάουντρακ ενός βιβλίου

Καθαρίζοντας σήμερα το γραφείο μου, το οποίο κυριολεκτικά είχε πιάσει αράχνες (ειδικά πίσω από το pc), βρήκα το βιβλίο των Διάφανων Κρίνων το οποίο είχα καταχωνιάσει σε ένα συρτάρι για να μην πέσει σε επικίνδυνα χέρια (βλ. Μαρία, γνωστή για τις εικαστικές της παρεμβάσεις στα βιβλία μου!). Ονομάζεται "Ο γύρος της ημέρας σε ογδόντα κόσμους" και περιέχει τους στοίχους των τραγουδιών τους, ποιήματα, ιστορίες από τις συναυλίες και μικρά διηγήματα. Δεν μπορώ να γράψω αντικειμενική κριτική, καθώς τα Διάφανα Κρίνα είναι λατρεμένο συγκρότημα και οτιδήποτε πηγάζει απ' αυτούς, αυτόματα, στον μικρόκοσμο μου γίνεται ιερό. Αξίζει, όμως, να το διαβάσετε ακόμη κι αν δεν είστε θαυμαστές της υπέροχης μουσικής τους και της σπαραχτικής φωνής του Θάνου Ανεστόπουλου. Το βιβλίο αποτελεί ταυτόχρονα και το πέμπτο άλμπουμ τους. Το cd που περιλαμβάνεται στην έκδοση σε ταξιδεύει σε μακρινές ερήμους και σε σκοτεινά μονοπάτια με τα 11 ορχηστρικά κομμάτια που περιέχει. Αποτελεί, όπως και τα ίδια τα Κρίνα αναφέρουν, το σάουντρακ του βιβλίου. Το άνοιξα για να το ξεφυλλίσω και τελικά το διάβασα όλο -πάλι- μονορούφι! Αυτή τη φορά θα το αφήσω πάνω στο γραφείο έτσι ώστε όταν οι εφιάλτες με κυκλώνουν, όταν οι χαρές με κυνηγούν, να μεθάω με τις σελίδες του.
Εκδίδεται από την "Ίνδικτος" και μπορείτε να το αποκτήσετε από εδώ. Εμένα μου το έκανε δώρο η Κλειώ την πρωτοχρονιά του 2006. Περιττό να πω ότι είναι το καλύτερο δώρο που μου έχουν χαρίσει...

Ανακοίνωσις

Το παρόν post απευθύνεται περισσότερο στους τακτικούς αναγνώστες του Μαγικού Αυλού (και στους 5 :-). Λοιπόν πως σας φαίνεται η νέα εμφάνιση; Μόχθησα για την "ανακαίνιση" και μου πήρε αρκετές ώρες. Τώρα θα μου πείτε "καλά ρε μεγάλε σου πήρε ώρες για να αλλάξεις από το ένα template στο άλλο; Πλάκα μας κάνεις;". Όχι, δεν σας κάνω πλάκα. Μου πήρε ώρες να ψάχνω να βρω ένα ικανοποιητικό πρότυπο στο internet καθώς δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω ένα από τα template του Blogger.com. Κι όμως δεν βρήκα κάτι που να ταιριάζει στην αισθητική μου. Πολύ κιτς κυκλοφορεί εκεί έξω (τουλάχιστον σε αυτά που ήταν δωρεάν). Έτσι επέστρεψα στο "αγαπητό" Blogger.com. Βέβαια έκανα μερικές αλλαγές γιατί την ομοιομορφία πολύ εμίσησαν. Κορυφαία διαφορά, που δεν θα βρείτε και πουθενά αλλού, είναι η σύνθεση στη κορυφή του blog. Ως ένα πραγματικό αριστούργημα χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς και δεν έχουν άδικο! Δημιουργός είμαι, φυσικά, εγώ (ποιος άλλος; είμαι και μετριοπαθής σας το είπα;). Για να γιορτάσουμε (ποιοι;) την αλλαγή (ούτε το ΠΑΣΟΚ τέτοια μεγαλεία) διοργανώνουμε τον πρώτο διαγωνισμό στην μακρά ιστορία του blog. Γράψτε σχόλια για το νέο look και συμμετέχετε αυτόματα στη κλήρωση που θα γίνει στα BlackFlute Labs με δώρο για τον νικητή €1.000.000 (μετρητά, πάντα...). Update: Με μια δεύτερη ανάγνωση του post ένα έχω να πω. Τι π@π@ριές μπορεί να γράψει κανείς όταν έχει υπερβολικά πολύ ελεύθερο χρόνο στη διάθεση του και τον έχει βαρέσει η μονοτονία στο κεφάλι...