Η σκόνη της σκέψης

Θέλω να γράψω κάτι στο μπλογκ αλλά δεν ξέρω τι... Θέλω όμως να γράψω κάτι. Είναι κανένα δίωρο που είμαι στη σελίδα δημιουργίας ανάρτησης του blogger.com αλλά παραμένει πεισματικά λευκή. Είναι το περίφημο writers block; Θα ήταν, αν ήμουν εγώ writer αλλά δεν είμαι οπότε απλώς έχει αδειάσει το μυαλό μου. Ή μάλλον έχει γεμίσει με σκέψεις δευτερεύουσας σημασίας που δεν αφήνουν χώρο στη δημιουργικότητα (λέμε τώρα).
Θέλω να δω τη "Σκόνη του Χρόνου" του Αγγελόπουλου αλλά υπάρχουν δύο προβλήματα. Αρχικά δεν νομίζω να το φέρει ο Odeon της Ξάνθης. Επιπλέον, ας πούμε ότι το φέρνει ο κινηματογράφος, άντε βρες παρέα για να πας. Στους περισσότερους που το είπα έφυγαν τρέχοντας. Και μόνο που ακούνε Αγγελόπουλο αφήνουν... σκόνη πίσω τους όπως στα καρτούν. Δεν τους αδικώ. Κι εμένα αν μου το έλεγαν πριν ενάμισι χρόνο την ίδια αντίδραση θα είχα παρόλο που το παίζω και σινεφίλ. Η άποψη μου άλλαξε όταν είδα αυτή τη ταινία.
Τελικά αφού δε μου έρχεται κάτι να γράψω θα επιλέξω να διαβάσω. Αυτή τη περίοδο έχω αρχίσει -ταυτόχρονα- δύο βιβλία. "Το κάστρο του μαργαριταριού" του Μάικλ Μούρκοκ και την "Απολογία Σωκράτους" του Πλάτωνα. Χμ, μάλλον κλίνω προς Πλάτωνα αυτή την ώρα. Θα δείξει.
Τα λέμε.