H Αντιγόνη είναι στη πλατεία κι αντιστέκεται

ΚΡΕΩΝ: Τότε, λυπήσου με, ζήσε. Το πτώμα τ' αδερφού σου, που σαπίζει κάτω από τα παράθυρά μου, είναι αρκετή πληρωμή για να βασιλέψει η τάξη στη Θήβα. Ο γιος μου σ' αγαπάει. Μη μ' αναγκάσεις να πληρώσω και με σένα. Αρκετά πλήρωσα.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Όχι. Είπατε "ναι". Δε θα πάψετε ποτέ πια να πληρώνετε.

ΚΡΕΩΝ: (Την τραντάζει απότομα, έξω φρενών). Μα για τ' όνομα του Θεού! Προσπάθησε να καταλάβεις μια στιγμή και συ, μικρή ανόητη! Πώς προσπάθησα εγώ να σε καταλάβω; Πρέπει ωστόσο να υπάρχουν και κάποιοι που να λένε "ναι". Πρέπει να υπάρξει κάποιος που να κυβερνήσει το καράβι. Κάνει νερά από παντού, είναι γεμάτο εγκλήματα, ηλιθιότητα, δυστυχία. Και το τιμόνι παραδέρνει εκεί κάτω. Το πλήρωμα δε θέλει να κάνει τίποτα, δεν έχει νου παρά πώς να γδύσει το αμπάρι, κι οι αξιωματικοί σκαρώνουν κιόλας μια βολική σχεδία μονάχα γι' αυτούς, παίρνοντας κι όλο το γλυκό νερό του καραβιού, για να γλιτώσουν τουλάχιστον το δικό τους το τομάρι.

Και το κατάρτι τρίζει, κι ο άνεμος ουρλιάζει, και τα πανιά θα ξεσκιστούν, κι όλα τούτα τα κτήνη θα ψοφήσουν όλα μαζί, επειδή δε σκέφτονται παρά το τομάρι τους, το πολύτιμο τομάρι τους και τις μικροδουλίτσες τους. Νομίζεις λοιπόν, πως τέτοιες ώρες έχεις καιρό να κάνεις τον δύσκολο, να λογαριάσεις αν πρέπει να πεις "ναι" ή "όχι", ν'αναρωτηθείς μην τυχόν και το πληρώσεις πολύ ακριβά κάποια μέρα, κι αν θα μπορείς να είσαι άνθρωπος έπειτα; Αρπάζεις το τιμόνι, ορθώνεσαι μπροστά στο θεόρατο κύμα, και πυροβολείς στο σωρό, τον πρώτο που προχωρεί. Στο σωρό! Δεν έχει ονόματα εκεί! Σαν το κύμα που έρχεται και σπάει στην γέφυρα μπροστά σου. Ο άνεμος σου χαστουκίζει το πρόσωπο, κι "αυτό" που πέφτει δεν έχει όνομα. Μπορεί και να' ταν εκείνος, που σου δώσε χτες το βράδυ, χαμογελώντας, την φωτιά του. Δεν έχει πια όνομα. Κι ούτε κι εσύ, γαντζωμένος στο τιμόνι, έχεις όνομα. Μόνο το καράβι έχει όνομα και η τρικυμία. Το καταλαβαίνεις αυτό;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ: (Κουνάει το κεφάλι). Δε θέλω να καταλάβω. Αυτό χρειάζεται σε σας. Εγώ δε βρίσκομαι εδώ για να καταλάβω. Μόνο για να σας πω "όχι", και να πεθάνω.

[Απόσπασμα από την το θεατρικό έργο "Αντιγόνη" του Ζαν Ανούιγ. Το διάβασα στο μπλογκ Drama Queen].

Harley-Davidson XR1200X

Η μόνη που ίσως ν' αγόραζα γιατί μοιάζει περισσότερο με street μοτοσυκλέτα και λιγότερο με Harley.

Πλάι στο Κύμα 2011

UPDATE: Άλλαξαν οι ημερομηνίες τους φεστιβάλ ενώ προστέθηκε και τέταρτη ημέρα με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Από τις 22-24/07/2011 μεταφέρετε στις 28-31/07/2011. Χρήσιμα τηλέφωνα μπορείτε να βρείτε εδώ. Περισσότερες πληροφορίες και ανακοινώσεις στη σελίδα του φεστιβάλ στο facebook.

Σκουριά

Είχε ξαπλώσει πάνω στο παχύ στρώμα από πράσινα χόρτα και κοιτούσε τα σύννεφα καθώς ταξίδευαν. Σκεφτόταν το δικό του τελευταίο ταξίδι στο σκοτεινό δάσος του Ορνικ. Κυνηγούσαν μια ομάδα σκληροτράχηλων νάνων από της σπηλιές του Νούθρακ. Δεν τους έπιασαν αλλά είχαν συναντήσει μια γυναίκα. 

Κάρφωσε το σκουριασμένο σπαθί του στη γη κι έβγαλε & πέταξε τη τρύπια πανοπλία μακριά καθώς δεν τον άφηνε ν' αναπνεύσει. Δεν ανησυχούσε πλέον αν θα του επιτεθούν. Δεν τον ένοιαζε αν του έκλεβαν τον εξοπλισμό του. Του ήταν άχρηστα εδώ και πολλά χρόνια. 

Θυμήθηκε πάλι τη γυναίκα που ζούσε τη καλύβα βαθιά στο δάσος για αιώνες. Ήταν μάγισσα. Όχι ήταν ξωτικό. Δεν μπορούσε να θυμηθεί. Δεν είχε σημασία. Δεν του είχε απαντήσει στην ερώτηση γιατί είχε αποσυρθεί εκεί, μακριά απ' όλους. Με τη δύναμη που είχε και την σοφία των αιώνων που βάραιναν τους ώμους της θα μπορούσε να ήταν η αρχόντισσα του νότιου βασιλείου. Κατάλαβε ότι δεν την ένοιαζε γιατί τον είχε κοιτάξει σαν να μην καταλάβαινε το νόημα της ερώτησης του. Τι να το κάνει το νότιο βασίλειο; Η αλήθεια βρισκόταν αλλού και όχι στα χρυσάφια και στα αξιώματα. Στη καλύβα της είχε ότι χρειαζόταν. Το τσουκάλι της, τα βότανα της, τα βιβλία της, τα ζώα για να συνομιλεί και να μαθαίνει νέα. 

Την ζήλεψε. Μακάρι να ένιωθε έτσι και ο Κ. που τον ενοχλούσαν τα πάντα. Το σπαθί του, η πανοπλία του, τα χόρτα, ο ήλιος, τα σύννεφα, τα κάστρα, οι ιππότες με αστραφτερές πανοπλίες και τις βρώμικες ψυχές. Ακολουθούσε αποστολές από δω και από κει, μαχόταν, κυνηγούσε, τον κυνηγούσαν, αγόραζε, πωλούσε. Και όλα αυτά για ποιο λόγο; Για κανέναν απολύτως. 

Συνήθεια. Αυτή ήταν η κατάρα του.

Τα στημένα σε... εικόνες

Κράτα μικρό καλάθι.

Honda CBR250R

Περνώντας χθες μπροστά από την αντιπροσωπία της Honda στη Καβάλα, δεν κατόρθωσα να αντισταθώ στον πειρασμό να περιεργαστώ τη νέα CBR250R. Ως πρώτη εντύπωση έχω να πω ότι είναι πανέμορφη. Υπήρχε η μαύρη της φωτογραφίας στημένη δίπλα στο σουπερσπορ CBR600RR και δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από πλευράς εμφάνισης το 250άρι. Τα τεστ στον ελληνικό και διεθνή τύπο μιλούν για ένα σύγχρονο, ποιοτικό & οικονομικό commuter* με σπορ καταβολές που δεν φοβάται να τις κρύψει.

Η τιμή του ξεκινάει από τα 4.730 ευρώ. Φτηνό δεν το λες αλλά έχει χαμηλότερη τιμή από τον ανταγωνισμό. Άρχισα να το σκέφτομαι σοβαρά. Το μόνο που με προβληματίζει είναι το μέγεθος του καθώς δεν έχει πολύ όγκο ενώ εγώ... έχω (ύψος 1.82εκ). Επίσης όπως και να το δει κανείς είναι downgrade από το XT600E να πας στο CBR250R από άποψη κυβικών και δύναμης. Όταν αποφασίσω να αλλάξω τελικά το ΧΤ θα είναι πάντως μια από τις επιλογές μου.

*commuter = πρακτική, οικονομική μοτοσυκλέτα για καθημερινή χρήση (δουλειά, σουπερμάρκετ κτλ).

Dive

Φωτογραφία: Χανιώτης, Χαλκιδική.

Pretty pictures

Inspired from a txt art of A. Discenza.

Φωτογραφία: Καλλιθέα Χαλκιδικής.