28.2.09

Απόγευμα

Σώπα κι άκουσε... την ησυχία του τελευταίου ηλιόλουστου χειμωνιάτικου απογεύματος.
γμτ!
Συννέφιασε...

Η σκόνη της σκέψης

Θέλω να γράψω κάτι στο μπλογκ αλλά δεν ξέρω τι... Θέλω όμως να γράψω κάτι. Είναι κανένα δίωρο που είμαι στη σελίδα δημιουργίας ανάρτησης του blogger.com αλλά παραμένει πεισματικά λευκή. Είναι το περίφημο writers block; Θα ήταν, αν ήμουν εγώ writer αλλά δεν είμαι οπότε απλώς έχει αδειάσει το μυαλό μου. Ή μάλλον έχει γεμίσει με σκέψεις δευτερεύουσας σημασίας που δεν αφήνουν χώρο στη δημιουργικότητα (λέμε τώρα).
Θέλω να δω τη "Σκόνη του Χρόνου" του Αγγελόπουλου αλλά υπάρχουν δύο προβλήματα. Αρχικά δεν νομίζω να το φέρει ο Odeon της Ξάνθης. Επιπλέον, ας πούμε ότι το φέρνει ο κινηματογράφος, άντε βρες παρέα για να πας. Στους περισσότερους που το είπα έφυγαν τρέχοντας. Και μόνο που ακούνε Αγγελόπουλο αφήνουν... σκόνη πίσω τους όπως στα καρτούν. Δεν τους αδικώ. Κι εμένα αν μου το έλεγαν πριν ενάμισι χρόνο την ίδια αντίδραση θα είχα παρόλο που το παίζω και σινεφίλ. Η άποψη μου άλλαξε όταν είδα αυτή τη ταινία.
Τελικά αφού δε μου έρχεται κάτι να γράψω θα επιλέξω να διαβάσω. Αυτή τη περίοδο έχω αρχίσει -ταυτόχρονα- δύο βιβλία. "Το κάστρο του μαργαριταριού" του Μάικλ Μούρκοκ και την "Απολογία Σωκράτους" του Πλάτωνα. Χμ, μάλλον κλίνω προς Πλάτωνα αυτή την ώρα. Θα δείξει.
Τα λέμε.

25.2.09

Villarreal - Panathinaikos Pre Game Post

Απόψε γιορτάζουμε. Βάζουμε τα καλά μας και ξεφεύγουμε από τη μίζερη αθλητική (και όχι μόνο...) καθημερινότητα μας. Ονειρευόμαστε!
Πολύ πιθανό φαντάζει το 1-1, με το διπλό, όμως, να φωλιάζει στους πιο απόκρυφους πόθους μας...
Enjoy a Champions League Night!

23.2.09

ΟΣΦΠ - ΠΑΟ 70 - 80

Respect.

22.2.09

Ο κήπος

"Μου λείπεις" έγραψε ο Κ. με το μαύρο σπρέι στο τοίχο που είχε απομείνει όρθιος από τη παλιά αποθήκη. Δεν υπήρχε ούτε σκεπή. Μόνο ο μαύρος παγωμένος ουρανός. Δεν υπήρχαν παράθυρα, πόρτες. Μόνο σκόνη και σκουπίδια. Κανείς δεν περνούσε από εδώ. Κανείς δεν θα το διάβαζε. Δεν είχε νόημα.
Σκέφτηκε πόσο κενές ένιωθε τις μέρες που περνούσαν χωρίς να τη δει. Πόσο αδύναμος ένιωθε. Εύθραυστος. Έκατσε στα χαλάσματα κι έβαλε το πρόσωπο του ανάμεσα στα γόνατα του. Έκλεισε τα μάτια του.
Αμέσως είδε το χαμόγελο της. Τα μάτια της. Τα μαλλιά της που σαν καλοκαιρινή νύχτα τύλιγαν το φωτεινό της πρόσωπο. Μύρισε το άρωμα του δέρματος της.
Σήκωσε το πρόσωπο του ψηλά. Έκπληκτος είδε πως όλα είχαν αλλάξει. Καθόταν στο κέντρο ενός πλακόστρωτου. Δίπλα του ένα συντριβάνι πότιζε με νερό τον ουρανό ενώ το φως έπαιζε με τις σταγόνες που χόρευαν τριγύρω. Ανθισμένες τριανταφυλλιές με αιμάτινα ρόδα όριζαν το τέλος του πλακόστρωτου και την αρχή ενός ιμπρεσιονιστικού πίνακα αποτελούμενο από όλα τα λουλούδια που ο Κ. είχε αντικρίσει στη ζωή του. Ένιωθε τη θέρμη του ήλιου στο πρόσωπο του.
Χαμογέλασε. Αύριο θα τη συναντούσε.

Acer M900

Το επόμενο τηλέφωνο μου. Έχει τα 4 χαρακτηριστικά που θεωρώ πλέον απαραίτητα. Μεγάλη οθόνη (3,8"), Qwerty πληκτρολόγιο, Wi-Fi & ραδιόφωνο. Τα αρνητικό βέβαια είναι πως έχει windows mobile. Θα προτιμούσα το android της google. Είναι και acer που δεν φημίζεται για την αξιοπιστία της. Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά πάντως εντυπωσιάζουν και μπορεί να θεωρηθεί το πιο πλήρες smartphone, μέχρι στιγμής.
Επεξεργαστής: Samsung S3C 6410 mobile 533 MHz Μνήμη: 128MB RAM / 256MB ROM Κάρτα μνήμης: Micro SD Οθόνη: Αφής 3,8 ιντσών, 480*800 pixels (WVGA), 65Κ χρώματα Λειτουργικό: Windows Mobile 6.1 Pro Κάμερα: 5 Megapixel με Autofocus, LED Flash, Video, 2η κάμερα για βιντεοκλήσεις Διασύνδεση: Bluetooth v2.0, miniUSB 2.0, Wi-Fi, SiRFstar III GPS, HSDPA 3.6 mbps, HSUPA Διαστάσεις: 119*62*17.1 mm Βάρος: 188 γραμμάρια Μπαταρία: 1530 mAh, 160 ώρες αναμονή, 5 ώρες ομιλία Έξτρα: Accelerometer, FM Radio με RDS, Fingerprint ID sensor
(πηγή: MyNextPhone.gr)

21.2.09

Jolene

Ένα απίστευτο τραγούδι που "ανακάλυψα" μέσα από τη συλλογή Liam Prodigy - Back to Mine. Το ερμηνεύει η Dolly Parton.
Κι εδώ πως μεταχειρίστηκαν το συγκεκριμένο τραγούδι οι White Stripes. Απίστευτοι! Αυτό κυρίες και κύριοι θα πει "διασκευάζω ένα παλιό τραγούδι και το ανεβάζω σε άλλο επίπεδο"!
Διαβάστε σχετικό ποστ στο "Τώρα σαπίζουμε και online (v2.1)".

20.2.09

Ερυθρόλευκη ανακολουθία

Είναι να απορεί κανείς. Πως γίνεται η σούπερ-ντούπερ ομάδα που βρίσκεται 14 βαθμούς μπροστά από τους ανταγωνιστές της, να διασύρεται (με 1-3) από μια γαλλική ομάδα που είναι 17η(!) στο πρωτάθλημα της χώρας της και αγωνίζεται με άγνωστους 18χρονους και 20χρονους;
Αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο θα μου πείτε... Όταν όμως αυτό είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, τότε κάτι περίεργο συμβαίνει. Που οφείλεται αυτή η μαγική μεταμόρφωση του ΟΣΦΠ; Έχουν περάσει εκατοντάδες παίκτες και προπονητές κι όμως αυτή η κατάσταση συνεχίζεται.
Μήπως η σκανδαλώδη εύνοια από τη διαιτησία στην Ελλάδα γυρνάει μπούμεραγκ στην Ευρώπη; Συγχωρέστε με για τον απλοϊκό συλλογισμό μου αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.
Πίστευα πως δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο εμετική περιγραφή από αυτές του Πουρουπού αλλά ο Καρμοίρης, προχθές, έβαλε τα δυνατά του για να τον ξεπεράσει.
Ενδιαφέρουσες αναφορές στο συγκεκριμένο παιχνίδι:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)