Χενκ

Μόλις άκουσα την είδηση της απόλυσης του Χενκ Τεν Κάτε από τον Παναθηναϊκό, πέρα από ένα τεράστιο "γιατί" μου δημιουργήθηκε και το αίσθημα μιας συγνώμης. Ένα "συγνώμη" για την ποδοσφαιρική μπανανία που είμαστε. Ο ΠΑΟ, ο πρόεδρος του, το ελληνικό πρωτάθλημα, οι δημοσιογραφίσκοι, όλοι. Βάζω και εμένα μέσα γιατί και οι φίλαθλοι, οπαδοί ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το, είμαστε για τον π...

Τα λέμε.

Όχι δάσκαλος αλλά Δάσκαλος

Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χρίστος Κίττας, μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο, σε γραπτή του δήλωση τονίζει:

“Ελάχιστη ή και καμία, σημασία έχει το τι συνέβη σε μένα προσωπικά. Έτσι κι αλλιώς εγώ έκανα τις επιλογές μου, σωστές ή λάθος, και πληρώνω γι΄αυτές.

Από τη στιγμή που 18 ή και 20 χρονών παιδιά, τα οποία θα μπορούσαν να είναι μαθητές μου ή εγγόνια μου, βιαιοπραγούν και καταστρέφουν το ναό της ελεύθερης σκέψης, το ναό της Παιδείας, εγώ έχω στερέψει, έχω πεθάνει ψυχικά. Δεν έχει σημασία ο όποιος σωματικός μου τραυματισμός.

Μαζεύω λοιπόν, ότι απέμεινε μέσα μου, αντλώντας δύναμη από την αγάπη μου και μόνο για τη νεολαία μας, έστω κι αν κομμάτι της με πρόδωσε, και απευθύνω έκκληση να μην αναλωθείτε και πάλι σε ατέρμονες συζητήσεις, σε αδικαιολόγητες κομματικές αντεγκλήσεις και περίπλοκες αναλύσεις, χωρίς καμία ουσιαστική πρόταση.

Η μοναδική ελπίδα της χώρας μας, τα νιάτα μας, περιμένουν άλλα από όλους εσάς. Μην τους προδώσετε. Εγώ δεν μπορώ πια να προσφέρω τίποτα παραπάνω.

Ευτυχώς όταν είχα ακόμα δυνάμεις στις 3 Νοεμβρίου 2009 απέστειλα στον πρωθυπουργό και στους αρχηγούς των κομμάτων αναλυτική, ίσως και προφητική, επιστολή για τις θέσεις μου για όλα αυτά που μας πληγώνουν τόσο πολύ. Αν κάποιος από τους αρχηγούς θέλει να την δημοσιοποιήσει μπορεί να το κάνει. Ίσως οι σκέψεις μου εκείνες να φανούν χρήσιμες.

Να μην πάψετε να ασχολείστε με τα προβλήματα της παιδείας και της νεολαίας μόλις χαμηλώσουν τα φώτα της επικαιρότητας. Δεν θα υπάρξουν πολλές άλλες ευκαιρίες”.

Πηγή: www.enet.gr μέσω του ANemos

Μα τι ζητάω;

Κι ενώ είμαι απασχολημένος στο γραφείο με πολύ... "ενδιαφέροντα" πράγματα, μπαίνει με φόρα μέσα στο γραφείο ο μηχανικός του εργοστασίου και μου λέει:

"Ρε συ Dreamon μήπως έχεις..."

Εδώ εγώ νομίζω ότι θα συνεχίσει λέγοντας: "...να μου δώσεις κόλλες Α4, στυλό κτλ ή ...έχεις ετοιμάσει το e-mail για τον Χ προμηθευτή να μας στείλει το Ψ ανταλλακτικό" ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, αυτός μου λέει: "Ρε συ Dreamon έχεις να μου δώσεις κανένα... συρτάρι;"

!!!

Ναι, ήθελε ένα συρτάρι από γραφείο για να το πάει στο μηχανουργείο και να βάζει μέσα τα χαρτιά του...

Δεν ξέρω τώρα αν φαίνεται αστείο αλλά έριξα ένα γέλιο σήμερα στη δουλειά. Με έπιασε εξ απήνης και μου φάνηκε τόσο γελοίο αυτό που ζητούσε. Στο τέλος άρχισε να γελάει και ο ίδιος.

Remember remember...

...the 6th of December.

Le huitième jour

Η Όγδοη Ημέρα (Βέλγιο, Γαλλία, 1996). Ο Ανρί είναι ένας μοναχικός, πολυάσχολος, επιτυχημένος επαγγελματίας που δίνει διαλέξεις σε νέους τραπεζικούς υπαλλήλους για το πως θα επιτύχουν τη πολυπόθητη αύξηση των πωλήσεων. Είναι όμως και μόνος. Εγκαταλειμμένος από τη γυναίκα του, που πήρε και τα δύο παιδιά τους, κοντεύει να ξεχάσει ποιος πραγματικά είναι. Στο δρόμο συναντά τυχαία τον Ζορζ, που πάσχει από Σύνδρομο Ντάουν και το έχει σκάσει από το ίδρυμα στο οποίο ζει, γιατί όλοι οι άλλοι πήγαν στα σπίτια τους με τους γονείς τους για το Σαββατοκύριακο εκτός από αυτόν. Η μητέρα του έχει πεθάνει ενώ η αδερφή του έχει πάψει να τον επισκέπτεται, δεν έχει κανέναν. Δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, με τον καιρό θα γνωριστούν και μέσα από μια πορεία γεμάτη δυσκολίες κι εκπλήξεις θα γίνουν αχώριστοι, δίνοντας ο ένας νόημα στη ζωή του άλλου.

Αυτή είναι μια παρουσίαση που μπορεί να λέει αρκετά για τη ταινία αλλά ταυτόχρονα δεν λέει τίποτα. Η δημιουργία του Jaco van Dormael (σκηνοθεσία & σενάριο) καταφέρνει να συγκινεί χωρίς να πέφτει στη παγίδα του να σε κάνει να λυπάσαι τους ανθρώπους που έχουν αυτό το σύνδρομο. Τη παράσταση κλέβει ο πρωταγωνιστής Pascal Duquenne που και στη πραγματικότητα πάσχει από σύνδρομο Ντάουν. Εξαιρετικός ο Daniel Auteuil στο ρόλο του Ανρί. Σε υψηλό επίπεδο και απόλυτα ταιριαστή με την εικόνα είναι και η μουσική της ταινίας.

Μου έμειναν έντονα οι σκηνές που, όταν ο Ζωρζ μελαγχολεί, ονειρεύεται ή φαντάζεται τη νεκρή μητέρα του να τον παρηγορεί, να τον προσέχει. Επίσης τα ξεσπάσματα του Ανρί όταν βλέπει το αδιέξοδο που έχει οδηγήσει ο ίδιος τη ζωή του. Μου έμεινε η αρχή της ταινίας που βλέπουμε πως ο Ζωρζ αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του όταν αρχίζει να διηγείται το πως δημιουργήθηκε ο κόσμος σε 7 ημέρες. Παράλληλα αποτυπώνεται έντονα στη μνήμη το συγκλονιστικό τέλος της ταινίας που σου δημιουργεί ένα χαμόγελο και συγκίνηση παρόλο που περιλαμβάνει και μια αυτοκτονία...

Ίσως να ήμουν υπερβολικός στους χαρακτηρισμούς και να χρησιμοποίησα πολλά επίθετα αλλά θέλησα, απλώς, ν' αποτυπώσω τα συναισθήματα που σου γεννά αυτή η ταινία. Η "Όγδοη Ημέρα" είναι εκεί για να μας θυμίζει τι πραγματικά είναι ο κινηματογράφος.

YouTube link. 

[Βαθμολογία: 10/10]

Simian Mobile Disco - Audacity of Huge

Το Audacity of Huge με κάνει να πιστεύω πως απόψε είναι ένα πολλά υποσχόμενο βράδυ Παρασκευής ενώ στη πραγματικότητα είναι ένα κρύο βράδυ Τρίτης.

Pre Game Post: ΟΣΦΠ - ΠΑΟ

Τη βδομάδα που μας πέρασε αποφάσισα να μην διαβάσω καθόλου αθλητικές ιστοσελίδες και να μην ακούσω αθλητικό ραδιόφωνο. Νομίζω, δεν μπορώ να αντέξω άλλα κλισέ περί ντέρμπι αιωνίων, καθώς και τα ανόητα οπαδικά παραληρήματα δημοσιογράφων και φιλάθλων. Είμαι overloaded που λένε και στο χωριό μου. Σήμερα μόνο διάβασα για να δω τις ενδεκάδες αλλά και την ώρα που αρχίζει το παιχνίδι!

Είναι σημαντικό ματς γιατί αν κερδίσει ο ΠΑΟ αποκτά σαφές προβάδισμα για τη κατάκτηση του πρωταθλήματος ενώ αν χάσει θα βρεθεί για πρώτη φορά (από την αρχή του πρωταθλήματος) δεύτερος πίσω από τον ΟΣΦΠ. Α, ναι είναι και το θέμα... "τιμής", αιώνιοι αντίπαλοι και όλα αυτά...

Η Πανάθα είναι καλύτερη ομάδα και με περισσότερους ποιοτικούς παίκτες και μπορεί να πάρει τη νίκη. Επίσης ο ΤενΚάτε νομίζω είναι καλύτερος από τον Ζίκο (από αυτά που έχουμε δει, μέχρι στιγμής, και από τους δύο).

Νίκη με 0-2 με γκολ από Σισέ και Λέτο ή Γιόσου Σαριέγκι είναι το ιδανικό σενάριο για μένα... Περιμένω όμως να έρθει 0-0 ή 1-1 με αδιάφορο ποδόσφαιρο και από τις δύο ομάδες, σε στυλ "φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη".

Σχετικά με του εισαγγελείς, τον Πατέρα που πάει στο Καραΐσκάκη κτλ, ελπίζω για μια φορά να λειτουργήσει όλο αυτό και αποφευχθούν οι γνωστοί τραμπουκισμοί του ΟΣΦΠ, πάνω στους οποίους έχει στηρίξει όλη την πορεία του τα τελευταία χρόνια.

Τέλος έχουμε μπόνους δύο λινκ για να διαβάσετε πριν ανοίξετε μπύρες και παραγγείλετε πίτσες για το αποψινό ντέρμπι:

• Τι διαβάζουν οι χουλιγκάνοι;
• Ο φανατίλας πάει ντέρμπι.

Ποτέ δεν είσαι μόνος

Πήγα για τρέξιμο στη παραλία σήμερα. Καθώς ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω, ένα φάντασμα με χτύπησε φιλικά στον ώμο. Μου είπε να το βγάλω μια φωτογραφία κι έγινε σύννεφο. Και το έβγαλα.