Triumph Street Triple

Ένα γνήσιο στρητφάιτερ από τη Μεγάλη Βρετανία. Τρικύλινδρη, στα 675 κ. εκ., με 107 ίππους! Μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα που βασίζεται στη σούπερσπορ Daytona 675. Με εμφάνιση που διχάζει αλλά σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη. Προσωπικά μου αρέσει πολύ. Ιδιαίτερα στο πράσινο της φωτογραφίας. Πήξαμε στα Fazer (Yamaha) και Z (Kawasaki), ώρα για κάτι διαφορετικό και... καλύτερο. Πολλά μπράβο αξίζουν στην Triumph που φαίνεται να έχει ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα του παρελθόντος και να χαράζει νέους δρόμους, χωρίς να φοβάται τον (ιαπωνικό) ανταγωνισμό.

Ελλάδα: Ανεπαρκής και διεθνώς

Γράφει σήμερα η Καθημερινή ότι:

«Χαστούκι» για την Ελλάδα αποτελεί η απόφαση του ΟΗΕ να θέσει τη χώρα μας εκτός μηχανισμών Κιότο. Λόγος, η αδυναμία της να δημιουργήσει αξιόπιστους μηχανισμούς για τη μέτρηση και παρακολούθηση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Σημειωτέον ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που κατονομάζεται διεθνώς για ανεπάρκεια του συστήματος καταγραφής των εκπομπών. Η εξέλιξη αυτή εκθέτει τη χώρα μας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πάλι ρεζίλι διεθνώς η "περήφανη" Ελλάδα. Το λίκνο του πολιτισμού... Μέχρι τώρα πίστευα πως μόνο οι πολιτικοί είναι ανίκανοι (κακό)διαχειριστές & κλέφτες δημοσίου χρήματος αλλά τελικά αυτή η αρρώστια έχει διεισδύσει σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και οργάνωσης της πολιτείας. Ακόμη και σε επιστημονικές ομάδες. Παντού κλέφτες και άχρηστοι δημοσιοσχεσίτες. Εφόσον όμως τους ψηφίζουμε και δεν μας ενδιαφέρει τίποτα περισσότερο από το δικό μας βόλεμα, καλά να πάθουμε...

Υπάρχει όμως και κάτι πιο τραγικό σε αυτή την ιστορία. Ο υπεύθυνος της κυβέρνησης για αυτό το θέμα (δεν θυμάμαι το όνομα του) κατηγόρησε αυτούς που έβγαλαν την είδηση στην επιφάνεια και ότι το έκαναν επειδή δεν ανανεώθηκε η σύμβαση τους σε σχετική υπηρεσία. Με άλλα λόγια παραδέχτηκε ότι είναι αλήθεια αλλά αυτό που τον πείραξε είναι που δημοσιοποιήθηκε...

O εφιάλτης της γαλάζιας οθόνης

Τα νεύρα μου! Είχα να δω τόσες μπλε οθόνες από τότε που είχα τα θρυλικά Windows Me (ίσως το χειρότερο λειτουργικό που έχει δημιουργηθεί ποτέ). Τότε, κάθε φορά που έκλεινα το pc και εφόσον το είχα χρησιμοποιήσει πάνω από ένα μισάωρο, αυτό κράσαρε. Κάθε φορά όμως. Μέχρι που άρχισα να μαθαίνω τα βασικά σχετικά με τα pc και έκανα φορμάτ (2-3 φορές) και ήρθε στα ίσα του.

Αρκετά όμως με το φλας μπακ. Που λέτε κάθομαι ωραίος και άνετος στην αναπαυτική μου πολυθρόνα, πριν μερικές μέρες, για να διαβάσω αγαπημένα μπλογκ και για να αναρτήσω κανένα ποστ. Κι εκεί που έγραφα, τα είδα όλα μπλε! Δεν έδωσα σημασία (εκτός από μια μικρή νοσταλγία που μ' έπιασε για τα Windows Me...), σκέφτηκα windows είναι τα κάνουν αυτά που και που. Έλα όμως που το "που και που" έγινε κάθε μέρα! Κάθισα και διάβασα τι έγραφε η μπλε οθόνη. Έλεγε κάτι για προβληματικό hardware ή software το οποίο πρέπει ν' αφαιρέσω. Δεν είχα βάλει κάτι όμως στο pc πρόσφατα και πρόγραμμα έχω να εγκαταστήσω πάνω από δύο μήνες. Άντε βρες άκρη.

Σε κάποια φάση τα παίξε εντελώς και δεν άνοιγε καθόλου τα Windows XP. Φόρτωνε το σήμα των Windows με τη μπάρα από κάτω που δείχνει τη πρόοδο και μετά έκανε επανεκκίνηση. Αν το άφηνα θα το έκανε αυτό τον φαύλο κύκλο αιωνίως... Τελικά αποφάσισα να κάνω φορμάτ. Είχα μάλιστα τη φαεινή ιδέα να αρχίσω το φορμάτ το βράδυ το Σαββάτου, σκεπτόμενος ο αφελής ότι θα ξεμπέρδευα γρήγορα. Τελικά έμεινα μέσα το Σαββατόβραδο... Μια δεν αναγνώριζε κάποιο hardware την άλλη δεν έκανε εγκατάσταση τους οδηγούς κ.ο.κ.

Την άλλη μέρα πάλι όμως τα ίδια! Ξανά φορμάτ... Αυτή τη φορά όμως κάθε στιγμή που έκανα εγκατάσταση οτιδήποτε, έκανα επανεκκίνηση μήπως και βρω τι φταίει. Τυχερός μέσα στην ατυχία μου το κολπάκι δούλεψε. Τελικά ο υπαίτιος για αυτή τη ταλαιπωρία που μου κόστισε σχεδόν δύο μέρες ήταν το γ#$@%*&%$ο το μόντεμ που δίνει ο ΟΤΕ (Sagem Fast 800). Η λύση; Προφανώς η αγορά ενός καλού ρούτερ με θύρα ethernet (που ανέβαλα συνεχώς μέχρι τώρα). Προσωρινά όμως αυτό που κάνω είναι βγάζω το μόντεμ από τη θύρα USB κάθε φορά που κλείνω ή κάνω επανεκκίνηση τον υπολογιστή και να το συνδέω μόνο όταν θέλω να μπω στο ίντερνετ.

Αυτά τα ωραία. Πάω για καφέ τώρα. Τα λέμε.

Πρώτες προβολές

Από σήμερα έχω άδεια (ole!) και πραγματικά θα λιώσω βλέποντας ταινίες και σειρές. Λόγω δουλειάς τον τελευταίο καιρό το είχα εγκαταλείψει το σπορ του σινεφίλ. Επίσης θέλω να δοκιμάσω και το νέο κράνος μου σε μακρινό ταξίδι (αλλά αυτό το βλέπω χλωμό να συμβαίνει...). Πάντως άρχισε καλά η άδεια με πρωινό καφέ στη παραλία κάτω από έναν ήλιο που έλαμπε, φορώντας κοντομάνικο μπλουζάκι παρακαλώ! Αυτά είναι. Τη me και την el όμως δεν τις είδα... Για να βάλω όμως σε μια σειρά αυτά που θέλω να δω:

• Lost. Έχω μείνει ακόμη στον πρώτο κύκλο. Το ξέρω είμαι απαράδεκτος...
• Battle star galactica. Μου έχουν μείνει λίγα επεισόδια.
• "Τοπίο στην ομίχλη" και "Το λιβάδι που δακρύζει", του Αγγελόπουλου.
• "To ορφανοτροφείο" ισπανικό θρίλερ σε παραγωγή Ντελτόρο (σκηνοθέτης του "Λαβύρινθου του Πάνα")
• "Sideways". Λένε ότι είναι πολύ καλό.
• "Η επέλαση των βαρβάρων". Ομοίως.
• "Cloverfield". Είμαι περίεργος να δω την ταινία του δημιουργού του Lost...
• Κανένα anime (Φ.Τ.Ο. τα φώτα σου!), κατά προτίμηση ταινία και όχι σειρά.
• Fahrenheit 451 του Φρανσουά Τρυφώ. Θεωρείται αριστούργημα. Ιστορία επιστημονικής φαντασίας, όχι από τις συνηθισμένες... Ασχολείται με ένα (κοντινό;) μέλλον που απαγορεύεται το διάβασμα και τα βιβλία καίγονται (ο βαθμός Φαρενάιτ 451 είναι η θερμοκρασία που καίγεται το χαρτί). Ταινία του 1966.

Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο αλλά στη διαδρομή όλο και κάτι νέο θα βρω. Πρέπει επίσης να βάλω σε τάξη και τη μουσική συλλογή μου γιατί επικρατεί ένας πανικός στον σκληρό...

Αυτά... Τα λέμε.

Θανατηφόρος πυρετός

Καταπληκτικό τραγούδι της Μελίνας Τανάγρη, η οποία έχει γράψει τους στοίχους, τη μουσική και φυσικά το ερμηνεύει. Η πρώτη εκτέλεση βρίσκεται στον δίσκο - συλλογή του Μάνου Χατζιδάκι "Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά". Παράλληλα υπάρχει και στο νέο cd - Best of της Τανάγρη "Όσα γλυκά μπερδεύτηκαν", το οποίο παρεμπιπτόντως είναι πολύ καλό, περιέχει τα καλύτερα τραγούδια της ερμηνεύτριας.

Σε κάθε βήμα φαίνεται ανοίγονται δυο δρόμοι, τον έναν δεν τον ξέρω, ο άλλος είναι της φωτιάς. Κι άμα περάσεις από 'κει είναι σκληροί οι νόμοι, μαζεύεις τα κομμάτια σου κι ύστερα προχωράς. Μαζί σου δεν μπορούσα να κρατήσω πισινή, καλούσα και το πείσμα και την τρέλα μου απ' τα βάθη. Κι ισορροπούσα πάνω στο δικό σου το σχοινί, ζητούσα το ρόδο, ζητούσα και τ' αγκάθι. Για μένα ήσουν θανατηφόρος πυρετός που μου 'δωσε όμως χάρη και μ' άφησε να ζήσω. Και είδα πώς γίνεται απ' τα σκοτάδια φως, σιγά-σιγά και εγώ ν' ανατέλλω μαζί του. Θυμάμαι σ' αγαπούσα, τώρα πια δε νιώθω πώς, κοντά σου ό,τι μ' έφερε αλλού τώρα με πάει. Τα μαύρα σου τα μάτια γίναν μπλε και είναι αλλιώς, αλλιώς το νιώθω μέσα μου αυτό που σπαρταράει. Τώρα έχω στο δισάκι μου τεράστια περιουσία και περπατώ ξοδεύοντας σε δύσκολη εποχή. Στου κόσμου τα παράταιρα δε δίνω σημασία, απ' την αγάπη πέθανα και να 'μαι ζωντανή. Για μένα ήσουν θανατηφόρος πυρετός που μου 'δωσε όμως χάρη και μ' άφησε να ζήσω. Και είδα πώς γίνεται απ' τα σκοτάδια φως, σιγά-σιγά και εγώ ν' ανατέλλω μαζί του. Στο δρόμο της επιστροφής που μέτρησα από σένα απ' τα σαράντα κύματα πέρασα για να 'ρθω. Ο κύκλος που άνοιξε πλατιά, έκλεισε και για μένα και τις καινούργιες θάλασσες μαθαίνω για να βγω. Με μία τόσο ζόρικη και ωραία ιστορία το ξέρω πως την πάθανε πολλοί κάποια φορά. Γυρνώ, βλέπω τις στάχτες της, δεν έχει σημασία, με τίποτα δε θ' άλλαζα μια τέτοια πυρκαγιά. Για μένα ήσουν θανατηφόρος πυρετός που μου 'δώσε όμως χάρη και μ' άφησε να ζήσω. Και είδα πώς γίνεται απ' τα σκοτάδια φως, σιγά-σιγά και εγώ ν' ανατέλλω μαζί του.

Κράνος

Έχω δει σε μερικά μπλογκ ένα παιχνίδι που ανεβάζεις φωτογραφία με το αγαπημένο σου ζευγάρι παπούτσια... Εδώ θα πρωτοτυπήσω και δεν θα ανεβάσω φωτογραφία των αγαπημένων παπουτσιών μου αλλά του νέου μου κράνους, το οποίο ήρθε πριν δύο μέρες (το παράγγειλα μέσω ίντερνετ, από το Stelpet). Total black. Καλό ε;

Νταλάρας και ναρκωτικά

Ο Νταλάρας έβγαλε καινούργιο δίσκο που περιέχει τραγούδια που μιλούν για ουσίες. Λέγεται "Τραγούδια για ουσίες" (και γκρίζα διαφήμιση κάνουμε άμα τύχει...). Το έμαθα από το μπλογκ του old-boy και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην αγαπημένη συνήθεια των απανταχού μπλόγκερς, να κάνω copy-paste ένα απόσπασμα από το ποστ του. Αναφέρετε στις δηλώσεις του Νταλάρα κατά τη παρουσίαση του δίσκου:

Αφού ξεκαθάρισε την καθαρότητά του συνέχισε διευκρινίζοντας ότι η τελευταία του δουλειά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ως διαφημιστική - προπαγανδιστική των ουσιών. «Άλλωστε» -κατέληξε- «είναι τουλάχιστον αστείο να πιστέψει κανείς ότι θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να οδηγηθεί στα ναρκωτικά επειδή εγώ τραγουδάω μερικά τραγούδια».

Εδώ θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω ριζικά, Γιώργο.

Εξελεγκτική Θεωρία versus Βίβλος

"Η διαμάχη μεταξύ των οπαδών της Ευφυούς Δημιουργίας και της Εξελικτικής Θεωρίας δεν είναι πλέον αποκλειστικό αμερικανικό φαινόμενο, καθώς εντοπίζονται οι πρώτες περιπτώσεις στην Ευρώπη. «Η Εξελικτική Θεωρία είναι ένα ψέμα και διδάσκεται σε όλα τα σχολεία ως γεγονός, ενώ οδηγεί τα παιδιά μας σε λάθος κατεύθυνση». Με αυτά τα λόγια έκλεισε πρόσφατα τη λειτουργία το Γουέστμινστερ, Τζέιμς Μακ Λέιν, ένας από τους ευαγγελικούς ιερείς που ασπάζονται αυτό το μήνυμα, ότι δηλαδή η πραγματική ιστορία της Γης περιγράφεται στη Βίβλο και όχι στο βιβλίο του Κάρολου Δαρβίνου «Η καταγωγή των Ειδών»." (Απόσπασμα από άρθρο του Νίκου Ιτσινέ στην Καθημερινή της 10/02/2008).

Δεν αντέχω άλλο... Πραγματικά η βλακεία είναι ανίκητη (και φυσικά οι Αμερικάνοι πρωτοπόροι στον... τομέα τους). Ώστε η εξελικτική θεωρία (που είναι γύρω μας, τη βλέπουμε με τα μάτια μας) είναι ένα ψέμα. Ώστε είμαι απόγονος του Αδάμ και της Εύας τελικά. Ρε τι άλλο θα διαβάσουμε... Που να πάρουν χαμπάρι τις εξελίξεις οι ελληναράδες & οι ορθόδοξοι μουλάδες. Πανηγύρια που θα έχουμε πάλι... Πάμε ολοταχώς προς τα πίσω μου φαίνεται, αγαπητοί μου αναγνώστες (sic!). Και μετά μου αρέσει που χλευάζουμε τους Δωδεκαθεϊστές. Τουλάχιστον οι δικοί τους μύθοι έχουν περισσότερη φαντασία!

Μα το Δια, ο "χριστιανισμός" αρχίζει να μου πέφτει βαρύς.

Τα λέμε...