Γράμμα σε ένα κάτοικο της Αφροδίτης

Αγαπητέ Κ.,

Χαθήκαμε. Από τότε που μετακόμισες στην Αφροδίτη δεν έχουμε μιλήσει. Το ξέρω ότι κοστίζουν ακριβά οι υπερπλανητικές κλήσεις αλλά θα μπορούσες να κάνεις ένα τηλεφώνημα.

Πως είναι ο καιρός στον πλανήτη σου; Εδώ έχει μιζέρια με πιθανότητα βροχής κάθε μέρα, χειμώνα καλοκαίρι. Και αιθαλομίχλη, στο ουρανό και στα μυαλά. Δεν πρέπει όμως να γκρινιάζω γιατί έχω ένα κεραμίδι πάω από το κεφάλι μου. Πολλοί πλέον δεν έχουν. Ανησυχώ όμως γιατί αρχίζω να συνηθίζω αυτόν τον περίεργο καιρό. Δεν μου κάνει εντύπωση πια που βρέχει ανθρώπους.

Να μη σε ζαλίζω με τα δικά μου πες μου τα νέα σου από την Αφροδίτη. Πως είναι ο πλανήτης που δεν έχει πατήσει πόδι ανθρώπινο, πέρα από το δικό σου βεβαίως. Αν και δεν είμαι σίγουρος αν ανήκεις στο ανθρώπινο είδος, ποτέ δεν ήμουν.

Για να είμαι ειλικρινής Κ. ο σκοπός του γράμματος αυτού είναι για να ζητήσω μια χάρη. Θα ήμουν ευγνώμων να μου πεις αν υπάρχουν δουλειές εκεί και που μπορώ να στείλω βιογραφικό. Δεν με ενοχλεί να είναι σε κάποια απόμακρη βουνοκορφή ή σε κάποια απέραντη ερημική πεδιάδα. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτή είναι και η επιδίωξη μου. Να είμαι όσο γίνεται μακριά από την φασαρία των ανθρώπων.

Σε αναμονή της απάντησης σου.

Με εκτίμηση,

Ο φίλος σου ο μπλόγκερ από τον πλανήτη γη