Harley-Davidson Bronx (2021)

Η ύφεση στις πωλήσεις των γνωστών ως "τσόπερ"  μοτοσυκλετών της Harley (η μόδα του easy rider αρχίζει να ξεθωριάζει) την οδήγησαν να αναθεωρήσει τα σχέδια της και να αρχίσει να κατασκευάζει "κανονικές" μοτοσυκλέτες. Αρχικά παρουσίασε την Pan-America, μια adventure μοτοσυκλέτα. Ναι, καλά διαβάσατε, μια μοτοσυκλέτα για εκτός δρόμου ταξίδια από την αμερικάνικη εταιρεία! Από την άλλη, η Bronx είναι ένα street-fighter με πολύ όμορφη εμφάνιση, κινητήρα 975 κ.εκ. και 115 ίππους. Μια ενδιαφέρουσα πρόταση που θα είναι διαθέσιμη προς πώληση το 2021.

Nissan Juke (2020)

Πολύ όμορφο το νέο Juke (σε πλήρη αντίθεση με το μοντέλο που αντικαθιστά). Προσφέρεται αποκλειστικά με τον τρικύλινδρο υπερτροφοδοτούμενο βενζινοκινητήρα 1.0 DIG-T που αποδίδει 117 PS. Η κίνηση μεταδίδεται στους εμπρός τροχούς μέσω ενός χειροκίνητου κιβωτίου 6 σχέσεων ή ενός αυτόματου κιβωτίου διπλού συμπλέκτη 7 σχέσεων. Ο χορός των SUV καλά κρατεί!

Τσιγάρο

Ναι, είναι σωστά τα μέτρα εναντίον του καπνίσματος.

Όχι, δεν γίνεσαι ρουφιάνος αν κάνεις τηλεφωνική καταγγελία στο 1142.

Απλά τα πράγματα.

Το 'χουμε;

Για κάτι που είναι αυτονόητο σε κάθε χώρα του δυτικού κόσμου, στην Ελλάδα καταφέρνουμε να το ξεφτιλίζουμε. Δηλαδή, εν έτει 2019, συζητάμε για αν έχουν δικαίωμα να καπνίζουν σε κλειστούς χώρους. Να γίνουν τα πνευμόνια σου μαύρα επειδή ο άλλος γουστάρει να καπνίζει. να πας να πιεις ένα καφέ και όταν γυρίσεις σπίτι σου, τα ρούχα, τα μαλλιά να μυρίζουν άσχημα. Είναι θέμα σεβασμού να μην επιβάλεις τις κακές σου συνήθειες στον συνάνθρωπό σου.

Ασμα Ασμάτων

Τι ωραία που είν' η αγάπη μου
Με το καθημερνό της φόρεμα
Κι ένα χτενάκι στα μαλλιά
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία

 

Κοπέλες του 'Αουσβιτς
Του Νταχάου κοπέλες

Μην είδατε την αγάπη μου

 

Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι
Δεν είχε πιά το φόρεμά της
Ούτε χτενάκι στα μαλλιά

 

Τι ωραία που είν' η αγάπη μου
Η χαϊδεμένη από τη μάνα της
Και τ' αδελφού της τα φιλιά
Κανείς δεν ήξερε πως ειναι τόσο ωραία

 

Κοπέλες του Μαουτχάουζεν
Κοπέλες του Μπέλσεν
Μην είδατε την αγάπη μου

 

Την είδαμε στην παγερή πλατεία
Μ' ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι
Με κίτρινο άστρο στην καρδιά

 

Τι ωραία που είν' η αγάπη μου
Η χαϊδεμένη από τη μάνα της
Και τ' αδελφού της τα φιλιά
Κανείς δεν ήξερε μως είναι τόσο ωραία

 

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη

https://youtu.be/K9oXXboppqk

The Last God

Από τη Black Label της DC, ένα νέο fantasy comic, μια νέα ιστορία που δεν βασίζεται σε προηγούμενο κόμικ, σε κάποιο βιβλίο ή ταινία. Αφορά την ιστορία ενός κόσμου, του Cain Anuun, στον οποίο έχουν περάσει 30 χρόνια από τη στιγμή που μια συντροφιά ηρώων κατάφερε να σκοτώσει των τελευταίο θεό και τον στρατό απέθαντων του που ρήμαζε τα βασίλεια των θνητών και να τους ρίξει στην άβυσσο. Ο κόσμος ζει μια περίοδο ειρήνης, οι ήρωες έχουν γίνει βασιλιάδες και ηγέτες των λαών τους και όλα κυλούν ομαλά. Ώσπου, τέρατα του τελευταίου θεού εμφανίζονται πάλι και σπέρνουν τη καταστροφή.
Το όμορφο σχέδιο και η ενδιαφέρουσα ιστορία σε εισάγουν σε ένα σκοτεινό κόσμο με ήρωες, φανταστικά πλάσματα, τέρατα και ανατροπές στα κλισέ των ιστοριών του φανταστικού. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον και περιμένω να δω πως θα εξελιχθεί στα επόμενα τεύχη.

Περί Καβάλας

Στη Καβάλα μένω τα τελευταία 6 χρόνια και ακόμη μου κάνει εντύπωση πόσο έρημη πόλη είναι τον χειμώνα. Το καλοκαίρι λόγω τουριστών, κυρίως από Τουρκία και χώρες της ανατολικής Ευρώπης, βλέπεις κίνηση, κόσμο. Τον χειμώνα, όμως, ειδικά αν κατέβεις σε μέρα που είναι κλειστή η αγορά, νομίζεις πως κάτι έχει συμβεί, zombie apocalypse ή κάτι τέτοιο. Σε συζητήσεις με φίλους που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ζουν στη Καβάλα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, βγάζουμε το συμπέρασμα ότι φταίει η υπεροψία και ο κλειστός χαρακτήρας των κατοίκων. Θυμάμαι ακόμη που πριν περίπου δέκα χρόνια είχα πάει σε συναυλία το Κωνσταντίνου Β. στο περίφημο κάστρο της Καβάλας, Παρασκευή βράδυ, καλοκαίρι και στις 00:00 κάλεσαν την αστυνομία και η συναυλία τερματίστηκε. Εγώ νομίζω πως φταίει και η γεωγραφία/ρυμοτομία της πόλης. Είναι χτισμένη σε βουνό που καταλήγει σε θάλασσα, με απότομες ανηφόρες/κατηφόρες, χωρίς ανοιχτούς επίπεδους χώρους, χτισμένη άναρχα με αποτέλεσμα οι στενοί & κακότεχνοι δρόμοι να είναι κατάλληλοι μόνο για μοτοσυκλέτα enduro. Επομένως, κανείς, το σκέφτεται να κατέβει στο κέντρο καθώς -αναγκαστικά- θα πρέπει να πάρει αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα. Εγώ τουλάχιστον το σκέφτομαι και συχνά βαριέμαι τη ταλαιπωρία του πήγαινε-έλα. Το απογοητευτικό αυτό συμπέρασμα τονίζεται ακόμη περισσότερο από την αντίθεση με τις διπλανές πόλεις, Ξάνθη, Κομοτηνή, Δράμα, Σέρρες που βλέπεις να κινείται κάτι, να υπάρχει κόσμος κι εκτός ωρών αγοράς.

Triumph Rocket 3 (M.Y. 2020)

Τρικύλνδρος κινητήρας 2.500κ.εκ., ο μεγαλύτερος που έχει κατασκευαστεί για μοτοσυκλέτα!
Υψηλότερη ροπή από οποιαδήποτε άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής, με 221Nm (22,5Kgm) / 4.000 σ.α.λ.
Ισχύς 167 PS / 6.000 σ.α.λ.
Επιβλητική εμφάνιση.
Κορυφαία φρένα της Brembo.
Ρυθμιζόμενη ανάρτηση της Showa.

Fuck. That. Shit.

Μεγαλώνοντας, λένε, αρχίζεις να καταλήγεις στο τι θέλεις από τη ζωή σου, οι επιλογές σου να είναι συνειδητές, μακροχρόνιες, είσαι πιο σταθερός στις απόψεις σου, ίσως και λίγο πιο συντηρητικός. Επίσης δεν έχεις την ίδια υπομονή για πράγματα που σε χαλάνε.

Σίγουρα υπάρχει, πλέον, μια τάση για πιο σταθερά βήματα, οι αλλαγές δεν σε εξιτάρουν όπως όταν ήσουν νεότερος. Για παράδειγμα πλέον έχω εγκαταστήσει την έκδοση LTS (Long Term Support) του Ubuntu που αναβαθμίζεται κάθε 2 χρόνια και όχι τις εκδόσεις που αλλάζουν κάθε εξάμηνο. Βέβαια, ακόμη δεν έχω καταφέρει να καταλάβω ποιες επιλογές ήταν πράγματι δικές μου και ποιες απλά ήταν "πρέπει" που άφησα να με παρασύρουν όπως τα φύλλα που πέφτουν στο ποτάμι που κυλάει δίπλα στο δέντρο. Εγκατέστησα το Ubuntu επειδή μου άρεσε ή μήπως απλώς επειδή είναι πιο δημοφιλής Linux διανομή; Παράλληλα δεν έχω την υπομονή να ψάχνω λύσεις σε προβλήματα που παρουσιάζουν διάφορα προγράμματα που έχω εγκαταστήσει. Διαγραφή και πάμε γι' άλλα... ή αν δεν βρίσκω αξιόπιστα εναλλακτικά σταματώ να ασχολούμαι με το συγκεκριμένο είδος εφαρμογών. Ευτυχώς οι περισσότερες open source εφαρμογές είναι πλέον αρκετά αξιόπιστες.

Μια στιγμή, ήθελα να αμπελοφιλοσοφήσω για το γεγονός πως φτάνω τα σαράντα και κατέληξα να παρουσιάζω διανομές Linux!

Πάμε πάλι. Μεγαλώνοντας η φάση, απέναντι στις κακοτοπιές της ζωής (πάντα ήθελα να γράψω αυτή τη φράση), γίνεται Fuck. That. Shit. Δεν χρειάζεται περισσότερο ανάλυση. Αν αυτό το κείμενο δεν βγάζει νόημα είναι επειδή τίποτα δεν βγάζει νόημα όσο κι αν μεγαλώσεις...