Ρικέλμε

Λένε ότι:

Είναι αργός.

Ότι δεν ταιριάζει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα.

Λέω ότι:

Ξέρει τόνους μπάλα, αν θέλω να δω γρήγορους αθλητές παρακολουθώ το φεστιβάλ ντόπας του παγκόσμιου στίβου.

Αν το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι σαν αυτό που «διδάσκει» ο Μουρίνιο προτιμώ να είμαι παλιομοδίτης.

Σε τελική ανάλυση ποιος άνθρωπος που θα είχε να διαχειριστεί τέτοιο και τόσο ταλέντο δεν θα αποκτούσε ιδιαιτερότητες.

Όλα τα παραπάνω για τον απίστευτο Ρικέλμε, τον παίκτη με το θρυλικό νούμερο 10 στη πλάτη και το σήμα της εθνικής Αργεντινής στο στήθος. Τον παίκτη με τη σπάνια ποδοσφαιρική ευφυΐα και το πλούσιο ταλέντο. Αν και από μικρός φιλο-Βραζιλιάνος, δεν θα με χαλάσει αν σηκώσει το Κόπα Αμέρικα το βράδυ της Κυριακής (15/7). Τέλος με αφορμή αυτό το σχόλιο θα ήθελα να εκφράσω την άποψη ότι είναι ίσως καιρός να πάψουν να πρωταγωνιστούν στο ποδόσφαιρο δεκαθλητές που απλά τρέχουν πάνω κάτω και να δοθεί μεγαλύτερη σημασία σε παίκτες που ξέρουν να σαγηνεύουν τη στρογγυλή θεά με αποτέλεσμα να τους κάνει όλα τα χατήρια…

Η γενιά των €700 αποκτά φωνή!

Είναι από 25 μέχρι 35 ετών, έχουν τελειώσει τις σπουδές τους και βρήκαν την πρώτη τους δουλειά. Αμείβονται το πολύ με 700 ευρώ το μήνα. Έχουν βρει το ταίρι τους, χωρίς να έχουν παντρευτεί. Αντί όμως να έχουν μια δική τους εστία, μένουν με τους γονείς τους. Η συγκατοίκηση δημιουργεί τριβές και ένα συναίσθημα οργής και ανελευθερίας. Σας θυμίζει τίποτα; Το πιθανότερο είναι να βρίσκετε τον εαυτό σας μέσα σε αυτή την περιγραφή, ή κάποιον άνθρωπο από το στενό συγγενικό σας περιβάλλον. Πρόκειται για μια ολόκληρη γενιά που αντιμετωπίζει μαζικά την πιθανότητα να έχει κοινωνική θέση και οικονομικό επίπεδο χαμηλότερο από την οικογένεια από την οποία προέρχεται. Από τις αρχές του 2007, η γενιά αυτή εκφράζεται και οργανώνεται μέσα από το διαδικτυακό χώρο http://g700.blogspot.com. (Απόσπασμα από άρθρο του Τάσου Αποστολίδη στο kavalanet.gr)

Με άλλα λόγια ένα καταπληκτικό blog για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Είμαι σίγουρος ότι πολύ θα ταυτιστείτε με την συγκεκριμένη γενιά. Δυστυχώς η πλειοψηφία των νέων που δεν συνεχίζει τη δουλειά των γονιών τους ή δεν έχει τις… «άκρες» για να «βολευτούν» κάπου στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, μόλις τελειώσουν τις σπουδές τους, το σχολείο ή το στρατό αναγκάζονται να προσγειωθούν απότομα στην ελληνική πραγματικότητα και να γίνουν θεατές της συντριβής των ονείρων τους. Καλά δεν λέμε αν μένουν και επαρχία όπως ο συντάκτης αυτού εδώ του blog γιατί τότε η μοίρα τους είναι ακόμη πιο σκληρή… Έτσι λοιπόν αν ανήκετε κι εσείς στη G700, τη γενιά των €700, θα βρείτε πολύ ενδιαφέρον το προαναφερθέν ιστολόγιο.

Φωτιά στα γραφεία του Ηρακλή

Οι όμορφες ομάδες (περίοδος 2005/2006) όμορφα καίγονται... Θλίψη. Αυτό, μόνο. "...Ενώ ολοσχερώς κάηκε και το λογιστήριο, μαζί με όλα τα οικονομικά στοιχεία και δεδομένα." Βολικό...

Καραγκούνης & Μάτος

Χαιρετίζουμε τις δύο τελευταίες μεταγραφές του ΠΑΟ. Δείχνει ότι κάτι αλλάζει στον σχεδιασμό των μεταγραφών των πρασίνων. Ο Καραγκούνης ήταν ίσως η καλύτερη μεταγραφή που θα μπορούσε να κάνε ο Τζίγγερ φέτος. Ξέρει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ΠΑΟ, κατέχει τη τέχνη της μπάλας, είναι αγαπητός στον κόσμο και τελικά έχει όλα τα προσόντα να οδηγήσει το τριφύλλι σε νέες επιτυχίες. Βέβαια η απόσταση από τη θεωρία στο γήπεδο είναι μεγάλη. Κάτι που ισχύει και για το έτερο μεταγραφικό απόκτημα, τον βραζιλιάνο Μάτος. Το βασικό αμυντικό χαφ της Κορίνθιανς είναι σε καλή ηλικία (23 ετών) και -από αυτά που λένε όσοι γνωρίζουν- είναι ταλαντούχος. Παράλληλα έχει φιλοδοξία να επιτύχει στην Ευρώπη χρησιμοποιώντας την ελληνική ομάδα ως σκαλοπάτι, κάτι που είναι θεμιτό και εξασφαλίζει την ύπαρξη κινήτρων. Και τους δύο όμως, όπως και όλο τον νέο ΠΑΟ, θα περιμένουμε να τους δούμε στην πράξη στο… «κλουβί της Λεωφόρου» (μη γελάτε!), στο τέλος Αυγούστου, στο ντέρμπι με τον ΟΣΦΠ. Μέχρι τότε υπομονή και είναι πιστεύω ανόητο να βγαίνουν συμπεράσματα, να κυριαρχεί η απογοήτευση ή ο ενθουσιασμός για τη καινούρια ομάδα.

Αφιέρωμα στη Μαρία Κάλλας

Στις 7 Ιουλίου μην χάσετε το αφιέρωμα στη Μαρία Κάλλας (Βραδιά «Gala») με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Κραϊόβα (Ρουμανία), τη σοπράνο Αλεξία Βουλγαρίδου και τον Χιλιανό τενόρο Φελίπε Ρόχας Βελόζο, στο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων (Καβάλα). Τέτοιες εκδηλώσεις δεν βλέπουμε συχνά στη ταπεινή επαρχία μας. Πάντως ήταν κωμικοτραγικό το αυτοκίνητο, με τον τηλεβόα στην οροφή του, να κόβει βόλτες στο κέντρο της Καβάλας και να διαφημίζει με φωνές το συγκεκριμένο γεγονός. Λες και αναφέρονταν σε κανένα τσίρκο ή ομιλία πολιτικού (δηλαδή χειρότερα κι από τσίρκο…).

Aprilia Shiver

750 cc, 90° V structure, Ride by Wire technology, Bore and stroke ratio markedly supersquare, Four valves per cylinder, Ignition with two plugs per cylinder, Double overhead camshaft, controlled by a mixed chain and gear system, Electronic fuel injection with two throttle bodies.

Πανέμορφη η νέα πρόταση της Aprilia στη κατηγορία των μεσαίων γυμνών μοτοσυκλετών. Και με πολλά τεχνολογικά προτερήματα. Νομίζω πως το Z της Kawasaki βρήκε ισότιμο αντίπαλο.

Ανδριάνα Μπάμπαλη - Δες καθαρά

Άκουσα το νέο cd της Ανδριάνας Μπάμπαλη και ομολογώ πως μου άρεσε. Δεν είναι κάποιο συγκλονιστικό δημιούργημα της ελληνική τέχνης αλλά θα αποτελέσει ευχάριστο soundtrack του καλοκαιριού. Ήδη βρίσκεται στο mp3 player του αυτοκινήτου μου και έχει κάνεις τις δύσκολες και μεγάλες διαδρομές προς και από τη δουλειά λίγο ομορφότερες. Με άλλα λόγια είναι μια τίμια, απλή, απολαυστική, σύγχρονη, pop δουλειά. Συμμετέχει ο Νάστας από τους Xaxakes σε ένα τραγούδι ενώ έχει γράψει μουσική και ο Μιχάλης Δέλτα. Τέλος (και ίσως λίγο άσχετο) πάντα μου άρεσε -εκτός από τη φωνή- και η εμφάνιση της Ανδριάνας. Είναι όμορφη αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχει δικό της, προσωπικό στυλ που είναι σύμφωνο με τα αισθητικά μου πρότυπα.

Ο Έμερσον (της Ρεάλ) στον ΠΑΟ!

Γράφουμε και καμιά μαλακία να περνά η ώρα...!

(μια πρόταση που θα έπρεπε να έχουν ως υπέρτιτλο αρκετές αθλητικές εφημερίδες)