Όλο και περισσότερο δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι. Με κουράζουν όλα. Ναι, δεν γράφω κάτι πρωτότυπο, φαίνεται να είναι τάση της εποχής μας, ειδικά μετά την πανδημία του 2020. (Πέρασαν 6 χρόνια από τότε;! Πράγματι time flies...). Ίσως υπερβάλω. Πιθανώς να μην θέλω, απλώς, να χαλάσω τη βολή μου ή να μην έχω τη κατάλληλη παρέα που να με κάνει να σηκωθώ από τον καναπέ. Παράλληλα δεν τρελαίνομαι και για τη πόλη που μένω. Έχει θάλασσα, γραφική παραλία με μαγαζιά αλλά από εκεί και πέρα είναι άλλη μια άνοστη, άοσμη, γκρίζα επαρχιακή πόλη με άναρχη δόμηση, χωρίς στέκια, που την εντείνει ακόμη περισσότερο το ανάγλυφο της περιοχής.
Ας βγω, τώρα που ανοίγει και ο καιρός, στο μπαλκόνι, να διαβάσω το βιβλίο μου, την εφημερίδα ή να συνεχίσω το doom scroll. Είναι και αυτό ένα "έξω", σωστά;
Photo by Yuriy Vertikov on Unsplash