Σκούτερ


Τα σκούτερ έχουν αγριέψει πολύ. Κι έχουν ομορφύνει. Συναγωνίζονται πλέον σε επιδόσεις τις μοτοσυκλέτες (κυρίως τα σκούτερ μεγάλου κυβισμού) ενώ μπορούν να ταξιδέψουν άνετα κι εκτός πόλης διατηρώντας παράλληλα τη πρακτικότητα τους. Βέβαια δεν είναι μοτοσυκλέτες με την αρχέγονη έννοια της λέξης η οποία έχει καρφωθεί στο μυαλό μου από τότε που -έφηβος- έλιωνα με το περιοδικό "Μοτό" ανά χείρας. Από την άλλη δεν θα με χαλούσε ένα Honda PCX 125 για τις καθημερινές μου μετακινήσεις και κατανάλωση 2 lt/100km!

Στη φωτογραφία είναι το Kymco Downtown 300i ABS.

Surreal


Σήμερα στη δουλειά έζησα μια φανταστική στιγμή. Σουρεαλιστική θα ήταν ο πιο ακριβής όρος τώρα που το σκέφτομαι. Είμαι μόνος στο γραφείο -συνάδελφοι σε άδεια- κι έρχονται και κάθονται οι δύο από τους ιδιοκτήτες. Ανοίγουν φακέλους, βλέπουν έξοδα, κόστη κτλ και αποκτούν και οι δύο μια  γκριμάτσα όμοια με του Σκρουτζ πριν τον επισκεφθούν τα πνεύματα των Χριστουγέννων. Όχι ότι ήταν πολύ διαφορετική η διάθεση τους πριν διαβάσουν καταστάσεις αλλά λέμε τώρα...

Ησυχία, δεν χτυπά τηλέφωνο, κανείς δεν μιλά, εγώ κάνω πως δουλεύω και τότε ακούγεται από το ιντερνετικό ραδιόφωνο που παίζει στον υπολογιστή μου:
love is in the air oooooooo / love is the air oooooooooooooo... 

[Paul Young - Love is in the air]

Κορυφαία στιγμή. Μετά από αυτό σιγουρεύτηκα ότι ο θεός (της μουσικής) υπάρχει κι έχει και χιούμορ...! 

Υπάρχει ελπίδα



Υπερασπίσου το παιδί / γιατί αν γλιτώσει το παιδί / υπάρχει ελπίδα.
[Παύλος Σιδηρόπουλος - Κάποτε θα 'ρθουν]

via βασιλιάς της μοναξιάς | greek rider

V for Vendetta (the graphic novel)


Θεωρείται, δικαίως, ως ένα από τα καλύτερα έργα της ένατης τέχνης. Είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα τον τελευταίο καιρό. Πολύ καλή η ταινία των αδερφών Wachowski, ακόμη καλύτερο όμως το κόμικ του Alan Moore.

Θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία. Δεν θα μπει ποτέ όμως στα σχολεία. Όχι γιατί δεν έχει ποιότητα και είναι ένα "μικι μάου". Είναι "επικίνδυνο" να διδάσκεις στους μαθητές την ελευθερία. Φαντάζεσαι να το πάρουν τις μετρητοίς και να νομίζουν ότι μπορούν να ζήσουν ελεύθεροι; Ποιος θα πληρώνει τότε τα δάνεια των κλεφτών-πολιτικών; Ποιος θα σκύβει το κεφάλι στο αφεντικό; Ποιου το αίμα και τη ψυχή θα πίνουν;

Καλά Χριστούγεννα!


"Η ζωή ξεχείλιζε απ’ τα φωτεινά παράθυρα, χωρίς γιρλάντες, χωρίς γκυ χριστουγεννιάτικα και φωτάκια LED. Σκέτη ζωή..." link

Solomon Kane


Ο Solomon Kane, ένας Άγγλος πειρατής, ενώ λεηλατεί μια πόλη των Σαρακινών, δέχεται επίθεση από τον Satan's Reaper, έναν άγγελο θανάτου που τον ενημερώνει ότι η ψυχή του ανήκει στην Κόλαση. Τρομαγμένος εγκαταλείπει το βίαιο παρελθόν του και καταφεύγει σε ένα μοναστήρι. Μόνο που ο ηγούμενός του τον αναγκάζει να φύγει (είτε από θείο όραμα είτε από φόβο - δεν προσδιορίζεται καλά) και τον ήρωα περιμαζεύει μια οικογένεια Πουριτανών. Όταν όμως ληστές (καθοδηγούμενοι από έναν σατανικό μασκοφόρο καβαλάρη) σκοτώνουν τον πατέρα και τους γιους της και απαγάγουν την κόρη, ο ήρωας ξαναπαίρνει τα όπλα για να τη σώσει αντιμετωπίζοντας ανθρώπους και δαίμονες. link

Είναι μια προσπάθεια βασισμένη σε ήρωα του Robert E. Howard (δημιουργό του Conan) ευρωπαϊκής παραγωγής και αναμένεται να γίνει τριλογία. Καθαρά μια ταινία για τους λάτρεις του dark fantasy. Θα τους ικανοποιήσει σε αναπάντεχα υψηλό βαθμό αλλά θα αφήσει αδιάφορους όσους δεν είναι οπαδοί του είδους.

Αυτό που σε κερδίζει με τη πρώτη ματιά είναι τα πανέμορφα, παγωμένα, σκοτεινά και ατμοσφαιρικά τοπία της Τσεχίας όπου γυρίστηκε η ταινία. Σε βάζουν στο κλίμα απόγνωσης και κυριαρχίας του κακού. Ο James Purefoy μέτριος ως Solomon Kane αλλά, νομίζω, δεν περιμένει κανείς οσκαρικές ερμηνείες σε ταινίες του είδους. Βέβαια αν ήταν στη θέση του κάποιος καλύτερος ηθοποιός θα είχε κερδίσει πολλούς πόντους το φιλμ του Michael J. Bassett. Το σενάριο τυπικό του είδους χρησιμοποιεί αρκετά κλισέ αλλά δεν παρασύρεται στη προχειρότητα και την απλοϊκότητα όπως πολλά άλλα που έχουν παρόμοιο θέμα.

Μου έμεινε η εντυπωσιακή σκηνή που ανοίγει η ταινία όπου ο Kane έρχεται αντιμέτωπος με τον Άγγελο του Θανάτου. Νόμιζα πως είχα βάλει κατά λάθος να παίξω το Diablo II!

βαθμολογία 6/10

Le premier jour du reste de ta vie


Η Μαρί Ζαν και ο Ρομπέρ έχουν τρία παιδιά: τον Αλμπέρ, τον Ραφαέλ και την Φλερ. Μέσα σε ένα διάστημα δώδεκα ετών ζουν πέντε μέρες κλειδιά, μια για τον καθένα τους. Πρόκειται για πέντε κρίσιμες ημέρες, πολύ σημαντικότερες και πολύ πιο αποφασιστικές από οποιεσδήποτε άλλες, πέντε μέρες που αλλάζουν τους ίδιους και τις σχέσεις τους. Πέντε ημέρες που δεν θα αφήσουν πίσω τους τίποτα όμοιο πια.

Ένας ύμνος στην οικογένεια. Συγκινητική, τρυφερή αλλά χωρίς να γίνεται μελό και χωρίς να αναμασάει στερεότυπα, χρησιμοποιώντας βέβαια κάποιες σταθερές που εμφανίζονται σε φιλμ αυτού του είδους, η γλυκόπικρη ταινία του Rémi Bezançon περιγράφει τη πορεία μιας τυπικής γαλλικής αστικής οικογένειας μέσα στο πέρασμα του χρόνου και την εξέλιξη των σχέσεων τους για να καταλήξουν εκεί ακριβώς από όπου ξεκίνησαν.

Le premier jour du reste de ta vie = Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου.

βαθμολογία 8/10

Little Miss Sunshine


Τα έξι αταίριαστα μέλη της οικογένειας Hoover αναγκάζονται να ανεχτούν ο ένας τον άλλον, όταν ξεκινούν να διασχίσουν την Αμερική για να πάνε τη μικρή κορούλα στον ονειρεμένο της διαγωνισμό ομορφιάς. Μέσα από «απρόβλεπτες» καταστάσεις που φέρνουν τον καθέναν τους αντιμέτωπο με τον εαυτό του και τον διπλανό του, στο τέλους του δρόμου μαθαίνουν ότι το αίμα νερό δε γίνεται, και είναι ok να είσαι loser. mftm

Αγάπησα αυτό το φιλμ γιατί όλοι κρύβουμε έναν loser μέσα μας. Γιατί μου αρέσουν τα road trip movies. Γιατί είναι η πιο τρυφερή ταινία που είδα τελευταία. Γιατί έχει έξυπνο χιούμορ που μπορεί να μην σε ρίξει στα πατώματα από το γέλιο αλλά σίγουρα έχει έντονη... αγχολυτική δράση. Γιατί το κοριτσάκι που πρωταγωνιστεί (Abigail Breslin) είναι όλα τα λεφτά με τα τεράστια γυαλιά της. Γιατί είμαι φαν του Steve Carell. Γιατί, συμφωνώντας με το φιλμ, την "επιτυχία" τους μπορούν να την βάλουν εκεί που ξέρουν, δεν με αφορά. Γιατί η ευτυχία είναι αλλού...

βαθμολογία 8/10

ΠΑΟ υπό κρίση / φίλαθλοι υπό κρίση

Αναρωτιέμαι πόσο μαλάκες θα νιώθουν οι εκατομμύρια πράσινες καρδιές που πήραν μέρος σε πορείες, έβριζαν τον Βαρδινογιάννη, αποθέωναν Πατέρα & Βγενόπουλο κι έκαναν όνειρα για μεταγραφές, πρωταθλήματα και μεγαλεία ευρωπαϊκά. Εγώ πάντως που -αν και δεν πήρα μέρος σε πορείες- είχα αρκετές προσδοκίες για τη νέα διοίκηση, νιώθω αρκετά ανόητος.

Έτσι που λέτε αγαπητοί αναγνώστες, παναθηναϊκοί και μη, μόλις σταμάτησε να βάζει χρήματα ο Βαρδινογιάννης την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια οι μεσσίες του Παναθηναϊκού. Κρίμα γιατί χτιζόταν κάτι καλό τα προηγούμενα δύο χρόνια, ειδικά επί Τεν Κάτε. Τώρα, κι εφόσον εμμείνει στην απόφαση του ο Βαρδινογιάννης, θα παρακαλάμε να μην καταντήσουμε σαν την ΑΕΚ των απλήρωτων παικτών και των μηδενικών μπάτζετ.

Αλήθεια, ο ρόλος των Γιαννακόπουλων ποιος ακριβώς είναι; Όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι που μας φλόμωναν στα ψέματα για τα σούπερ σχέδια του Βγενόπουλου, για το πως θα διοικήσει, για τη γηπεδάρα που θα χτίσει κ.α. τι έχουν να μας πουν τώρα;

Δεν έχω διαβάσει κανένα site, καμιά εφημερίδα, δεν έχω ακούσει κανέναν ραδιοσταθμό εδώ και αρκετό καιρό. Τους βαρέθηκα όλους. Ειρήσθω εν παρόδω το leoforos.gr που χλεύαζε με κάθε ευκαιρία τον Τζίγγερ ενώ αντιμετώπιζε σαν θεούς τους Πατέρα & Βγενόπουλο τι έχει να πει επί της ουσίας; Επίσης, μέχρι που φτάνει το χαμόγελο του Γκότζου;

Scott Pilgrim vs. the World


Ο Scott Pilgrim (Michael Cera) είναι o μπασίστας των Sex Bob-omb, που προσπαθούν να “κλείσουν” σε κάποια δισκογραφική. Κολλημένος με την -πια- διάσημη πρώην του, και σε σχέση με την μικρότερη του Κινεζούνα Κnives ερωτεύεται κεραυνοβόλα τη Ramona Flowers (Mary Elizabeth Winstead). Για να τη κάνει όμως δική του πρέπει να εξουδετερώσει 7 πρώην της σε μια απολαυστική μουσική κλωτσοπατινάδα.

Αν έχετε παίξει έστω μια φορά στη ζωή σας Super Mario και Street Fighter ή έστω Mortal Combat και έχει πέσει στα χέρια σας κάποιο κόμικ και το διαβάσατε τότε θα σας αρέσει αυτή η ταινία. Αν τώρα έχετε ασχοληθεί με τα παραπάνω πιο διεξοδικά τότε θα την λατρέψετε. Όπως γράφει και ο Δημήτρης Γκιούλος στη κριτική του στο cinefreaks.gr (από όπου δανείστηκα και τη περιγραφή της ταινίας στη πρώτη παράγραφο), είναι "...ένας ύμνος για όσους έχουν γεννηθεί τη δεκαετία του 80′. Μιας γενιάς που μεγάλωσε σε “ουφάδικα” αλλά και σε σπίτια παίζοντας με τις ώρες video-games και διαβάζοντας comics. Έτσι ακριβώς έχει στηθεί και το σουρεαλιστικό background της ταινίας η οποία μοιάζει με κάτι ανάμεσα σε graphic novel και rpg." 

Μη τρομάζετε, δεν είναι μόνο για nerds το φιλμ του Edgar Wright που βασίζεται (φυσικά) σε κόμικ του Bryan Lee O’Malley. Είναι μια καλή ρομαντική κωμωδία για ένα αγόρι που προσπαθεί να κερδίσει ένα κορίτσι. Αυτό που τη κάνει διαφορετική είναι ο τρόπος που έχει στηθεί το απίστευτο σκηνικό με αναφορές στο σύνολο τη pop κουλτούρας των 80s - early 90's, πανέμορφες "πολεμικές" χορογραφίες, καλή μουσική και με ένα καστ ηθοποιών αρκετά επιτυχημένο.

Ανήκει στην ίδια κατηγορία με το Kick ass.

Εν κατακλείδι, είναι η ταινία στην οποία διασκέδασα περισσότερο φέτος.

βαθμολογία 8/10

Ευχετήρια κάρτα από τη Ducati

Η Ducati διοργάνωσε διαγωνισμό για τη καλύτερη χριστουγεννιάτικη κάρτα με θέμα -τι άλλο;- τις μοτοσυκλέτες της ιταλικής φίρμας. Νικητής ήταν ο/η Mdk7 με τη κάρτα που βλέπετε. Δείτε όλες τις συμμετοχές στο shicon.com.

Κ. Βήτα live και... up the irons



Κάποιος από την παρέα επέλεξε αυτό το t-shirt να φορέσει στο live του Κ. Βήτα.

Σημεία των καιρών

Διαβάζοντας τα παραπάνω, κάποιοι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου μου ήρθαν στο μυαλό και ας με συγχωρέσει ο ποιητής αλλά κι εσείς αγαπητοί αναγνώστες για την άνιση αυτή αντιπαράθεση που φλερτάρει με τα όρια της γραφικότητας και του κουλτουριαρισμού:

[...] Πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή [...]

στίχοι | youtube

Το μπλογκ και σε mobile version

Μετά από επιθυμία χιλιάδων αναγνωστών που απόκτησαν καινούργια γυαλιστερά τηλέφωνα και νέα προγράμματα ίντερνετ, καθίσαμε, ξενυχτήσαμε, γράψαμε χιλιόμετρα κώδικα (thank you blogger.com) και voilà:

Ειδική έκδοση του Μαγικού Αυλού για κινητά τηλέφωνα. Καθαρή, με μεγάλες γραμματοσειρές, ελαφριά, κατάλληλη για διάβασμα on the go. Πληκτρολογείτε τη διεύθυνση στο κινητό σας και μεταφέρεστε αυτόματα στην mobile version έτσι ώστε να διαβάζετε τα αγαπημένα σας ποστ στη σούπερ ντούπερ συσκευή σας χωρίς τον κίνδυνο να εκτοξευτεί η μυωπία σας στο άπειρο.

Γιατί στον Μαγικό Αυλό οι υποσχέσεις γίνονται έργα...

Due Date

Μια καλή (αμερικάνικη) κωμωδία μετά από καιρό και ταυτόχρονα ένα καλό road trip movie. Οι Robert Downey Jr. και Zach Galifianakis αποδείχθηκαν σωστή επιλογή από τον σκηνοθέτη του Hangover, Todd Phillips, ως πρωταγωνιστικό δίδυμο. Η χημεία μεταξύ τους γεμίζει κάθε κάδρο της ταινίας και σε κάνει να προσπερνάς κάποιες σεναριακές υπερβολές που φαίνεται να τοποθετήθηκαν για να σε κάνουν να γελάσεις με το ζόρι. Δεν είναι όμως πολλές και η τελική αίσθηση που σου αφήνει είναι αυτή της ικανοποίησης της πραγματικής ψυχαγωγίας. Με άλλα λόγια είναι μια τίμια ταινία που προσφέρει αυτά που υπόσχεται.

ΥΓ: Προσκυνώ για άλλη μια φορά (μετά το Hangover) τον ομοεθνή μας, Zach Galifianakis. Ο άνθρωπος είναι μορφή...

βαθμολογία: 7/10

Σχέδια για τα Χριστούγεννα

Πριν μερικές μέρες ήμουν στο σπίτι ενός φίλου που γιόρταζε. Εφτά με οχτώ άτομα με μέσο όρο ηλικίας τα 30 έτη, ανωτάτων & ανωτέρων σπουδών, κανείς παντρεμένος/η. Σε κάποια φάση κάποιος ρωτάει για σχέδια για τα Χριστούγεννα. Κανείς δεν απάντησε. Ούτε δικαιολογίες δεν ακούστηκαν. Απλώς μουδιασμένοι αλλάξαμε συζήτηση.

Θα μου πει κανείς σε καιρούς που άνθρωποι αρχίζουν να ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε, άνθρωποι καλοντυμένοι με τα μικρά τους παιδιά, εσένα σε πειράζει που δεν θα πας διακοπές τα Χριστούγεννα. Προσωπικά δεν με πειράζει. Άλλωστε δεν έχω πάει και ποτέ. Είναι όμως σημείο των καιρών. Θυμάμαι, όχι πολύ καιρό πριν, που όλοι συζητούσαν τέτοια εποχή σε ποια μπουζούκια θα πάνε, σε ποιο ρεβεγιόν, σε ποιο χιονοδρομικό κέντρο κτλ. Τώρα σιωπή. Τώρα μόνο αναρωτιόμαστε αν καταφέρουμε με το δώρο να πληρώσουμε καμιά πιστωτική κάρτα, τα τέλη κυκλοφορίας ή το πετρέλαιο για τη θέρμανση. Τώρα μιζέρια. Τώρα μόνο επιβίωση.

φωτογραφία

Μια λάθος αφαίρεση

Προσπαθώ να αφαιρέσω εδώ και μερικές ώρες το 12.12.1979 από το 12.12.2010 αλλά όλο το βγάζω λάθος. Μπορείς αγαπητέ αναγνώστη να με βοηθήσεις να βγάλω το σωστό αποτέλεσμα;

φωτογραφία: DimisZ

Δημήτρης Διαμαντίδης

Είναι ο καλύτερος Έλληνας καλαθοσφαιριστής της δεκαετίας ο Διαμαντίδης;
Νομίζω πως, ναι, είναι...

Δημοσιογράφοι

Γράφει ο πιτσιρίκος:

"Έβγαλαν κάλους τα δάχτυλά μου να γράφω τόσο καιρό να μην αγοράζει κανείς τις εφημερίδες των νταβατζήδων της διαπλοκής, αλλά έφτασε επιτέλους η ημέρα που το ζητάνε ακόμα και οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε αυτές. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται! Ολέ!

Το «Βήμα της Κυριακής» -μετά από κοινή απόφαση του εκδότη του Σταύρου Ψυχάρη και του διευθυντή του Παντελή Καψή- έκλεισε την ύλη του από την Πέμπτη, ώστε την επόμενη ημέρα να απολύσει ακόμα και δημοσιογράφους που γράφουν στο φύλλο της εφημερίδας που κυκλοφορεί. Αυτό λέγεται –και είναι- «πουστιά».

Κανείς δεν πρέπει να αγοράσει το «Βήμα της Κυριακής» - ενημερώστε τους πάντες (και τον παππού και τη γιαγιά). Πρέπει να στηρίξουμε τους εργαζόμενους στον ΔΟΛ που έχασαν τη δουλειά τους και αυτούς που θα την χάσουν τις επόμενες εβδομάδες. [...]

[...] Δούλευα σε ΜΜΕ, όταν απολύθηκαν δέκα εργαζόμενοι, οι οποίοι έμαθαν για την απόλυσή τους από το ATM – πήγαν να πληρωθούν και βρήκαν περισσότερα χρήματα (ήταν η αποζημίωση). Κατάπια την ντροπή μου, αλλά και την ντροπή των συναδέλφων τους που δεν αντέδρασαν καθόλου.

Οι δημοσιογράφοι έχουν τεράστιες ευθύνες για τα δεινά της χώρας και έχουν ευθύνη που –τόσα χρόνια- δεν ξεχώρισαν τη θέση τους από τους τηλεδημοσιογράφους, με αποτέλεσμα στα μάτια του κόσμου να είναι ίδιοι με αυτούς. Στα μάτια ενός απλού πολίτη, δημοσιογράφοι είναι ο Πρετεντέρης και ο Τράγκας.

Οι Πρετεντέρηδες δεν χάνουν τη δουλειά τους. Οι δημοσιογράφοι που απολύονται τώρα δεν είναι τα πιστά σκυλιά των αφεντικών. Τα πιστά σκυλιά των αφεντικών παραμένουν στις θέσεις τους και –παρέα με το σάπιο πολιτικό κατεστημένο- θα δώσουν τον αγώνα για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους και να διασωθούν.

Πρέπει να τους συντρίψουμε. Αν τους αφήσουμε να επιβιώσουν, θα μας ξεσκίσουν. Τώρα πρέπει να τους αλλάξουμε τα φώτα. Τώρα είναι η ώρα. [...]

[...] Το σύνθημα είναι «αλληλεγγύη σε όλους τους εργαζόμενους». Να μη μείνουμε στο σύνθημα, όμως – η αλληλεγγύη να γίνει πράξη.

Στηρίζοντας τους εργαζόμενους, στηρίζουμε τους εαυτούς μας. Στηρίζουμε τη χώρα μας. Στηρίζουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. [...]"

O Sid έχει iPad

Συνέντευξη του Σίντνεϊ Γκοβού σε γαλλική ιστοσελίδα.

Τι είδους υπολογιστή έχεις; Mac Os, windows ή linux; Τι έχεις για desktop;
«Mac. Στο γραφείο μου έχω έναν Mac Book. Αλλά και οι φορητοί υπολογιστές μου είναι επίσης Mac. Τους απέκτησα πριν από έναν χρόνο. Πριν, όπως όλος ο κόσμος είχα PC. Κάποια στιγμή τα έβλεπα συνέχεια γύρω μου και όλοι μιλούσαν συνέχεια για αυτά στα περιοδικά νέας τεχνολογίας. Στην χρήση τους είναι πιο απλά. Στο desktop έχω τη φωτογραφία των παιδιών μου».

Πόσο συχνά σερφάρεις στο διαδίκτυο;
«Κάθε μέρα. Έχω το i-pad δίπλα στο κρεβάτι μου. Κάθε πρωϊ, λοιπόν, εάν είχα αγώνα την προηγούμενη κοιτάω τα αποτελέσματα των άλλων ομάδων».

Ποια είναι η homepage που έχεις;
«Το Yahoo! Γιατί; Δεν ξέρω. Είναι μία σελίδα όπου υπάρχει όλη η επικαιρότητα».

Το αγαπημένο σου βίντεο;
«Αυτή τη στιγμή βλέπω κλιπάκια παλιών τραγουδιών της Βανέσα Παραντί. Το τελευταίο που μου έμεινε είναι το Coupe coupe».

Το τελευταίο γκρουπ στο οποίο έγινες μέλος στο Facebook;
«Συνήθως κοιτάω σελίδες που αφορούν την αφρικανική νεολαία. Για παράδειγμα συγγενείς ή γνωστοί από την Αφρική μού στέλνουν γκρουπ τα οποία μπορεί να με ενδιαφέρουν. Κοιτάω για ποιο πράγμα μιλούν».

Ποιο είναι το πιο περίεργο μήνυμα που έχεις λάβει από θαυμαστή;
«Δεν γνωρίζουν το e-mail μου. Αλλά στο κινητό συχνά μου στέλνουν για φανέλες ή ραντεβού. Δεν έχω δεχτεί ακόμα απειλές».

Το τελευταίο σου ψευδώνυμο στο Ίντερνετ;
«Δεν μπορώ να το πω γιατί το χρησιμοποιώ ακόμα».

Το να κατεβάζεις από το Ίντερνετ είναι παράνομο ή όχι; Τι πιστεύεις;
«(Γέλια) Παράνομο. Όμως ζω στην Ελλάδα, όπου νομίζω ότι ακόμα δεν έχει απαγορευτεί».

Υπάρχουν περίεργες φωτογραφίες σου στο Ίντερνετ;
«Ναι. Μου έχουν δείξει μερικές».

Έφτιαξες μόνο σου το προφίλ στο Wikipedia;
«Όχι, αλλά το έχω δει διότι έμαθα ότι μπορεί κάποιος να το συμπληρώσει μόνος του. Έτσι, λοιπόν, κοίταξα την ημερομηνία και τον τόπο γέννησης να δω αν ήταν σωστά. Για τα υπόλοιπα τους έχω εμπιστοσύνη. (Γέλια)»

Ποια είναι η τελευταία φήμη που είδες να κυκλοφορεί για εσένα στο διαδίκτυο;
«Υπήρξαν αρκετές... Όταν είπαν ότι επρόκειτο να εκδιωχθώ από την ομάδα μου».

06.12: Δύο χρόνια μετά

Remember remember the 6th of December.

Αλλά σωστό κι αυτό: "Εκεί όπου σταματάει η πραγματικότητα, ξεκινάει ο συμβολισμός. Εδώ παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η παρατήρηση της συστηματικής προσπάθειας να μετατραπεί ο «Δεκέμβρης» σε σύμβολο μιας «αυθεντικής» επαναστατικότητας που θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για «νέους αγώνες». Εδώ και δύο χρόνια, λοιπόν, στήνεται μια ολόκληρη παραγωγή εκδόσεων, ντοκιμαντέρ και εκδηλώσεων για την επέτειο του «Δεκέμβρη». Ομως, αυτά αφορούν όλο και πιο λίγους. Η κοινωνία αδιαφορεί." link

Παρόλα αυτά θυμάμαι. Θυμάσαι.

εικόνα

Φτιαγμένο

Respect.

Μακάρι να μπορούσα να δημοσιεύσω και την έκφραση στο πρόσωπο του μικρού που είχε ένα στυλ μπλαζέ "χαλαρά είμαι πιο γρήγορος από οτιδήποτε κινείται πάνω σε ρόδες στο χωριό"...

photo via Κ.Σ.@facebook

Music for my eyes

Ράδιο εν έτει 2010

Όταν πριν χρόνια ξεκίνησε το downloading μουσικής να είναι τόσο εύκολο και γρήγορο (adsl, rapidshare, torrent κτλ.) πίστεψα ότι ήρθε το τέλος των μουσικών ραδιοσταθμών, τουλάχιστον για τους ανθρώπους που ψάχνουν τη μουσική τους και δεν ακούν, ως background άλλων ασχολιών τους, ό,τι junk food music τους πασάρει ο κάθε εμπορικός ραδιοσταθμός.

Έκανα λάθος.

Κρίνοντας από τον εαυτό μου, τον τελευταίο καιρό ακούω σχεδόν αποκλειστικά web radio. Το ραδιόφωνο εξελίχθηκε κι αυτό. Κυριαρχεί ο Off radio (Θεσσαλονίκη) στις προτιμήσεις μου καθώς έχει εκπληκτικά playlist και αξιόλογους παραγωγούς. Στη δουλειά προτιμώ Sky.fm (νομίζω Αγγλία) όπου μπορείς να επιλέξεις και το είδος της μουσικής που θέλεις να ακούσεις. Και οι δύο ραδιοσταθμοί έχουν πολύ καλούς players όπου αναγράφονται οι τίτλοι των τραγουδιών που ακούς. Στον Οff έχει και φωτογραφίες των μουσικών αλλά και των παραγωγών. Πολύ καλός είναι επίσης και ο Poplie (Αθήνα).

Έχω πολύ καιρό να κατεβάσω μουσική. Δεν ξέρω αν οφείλεται στη τεμπελιά μου ή στην έλλειψη χρόνου ν' ακούσω όλη αυτή τη μουσική που κατεβάζω. Έχω πολύ καλά album στον σκληρό δίσκο που τα έχω ακούσει μόνο μια φορά. Η λύση στο "πρόβλημα" μου ήταν ο Off radio. "Ψάχνει" αυτός για μένα... Δίνει και τη δυνατότητα να κατεβάσεις ολόκληρες εκπομπές (offcasts) που αποτελούν ιδανικό υλικό για τα cd που έχω στο αυτοκίνητο. 

Φτάνοντας το πρωί στη δουλειά

Εξαιρετικός Dilbert.