Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2008

Ανελευθερία με το πρόσχημα της ασφάλειας

Το διαβάσατε αυτό; Στόχος της εγκληματολογικής έρευνας γίνονται τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας στη Βρετανία, καθώς η Σκότλαντ Γιαρντ «ενδιαφέρεται» για την προληπτική αντιμετώπιση της εγκληματικής βίας. Παιδιά ηλικίας πέντε ετών και άνω, που θα αναφέρονται από τους νηπιαγωγούς τους ως άτομα με αποκλίνουσα συμπεριφορά (!), θα οδηγούνται σε κέντρα λήψης DNA όπου και θα αρχειοθετείται η γενετική τους ταυτότητα για μελλοντική χρήση.Είναι απόσπασμα από άρθρο του Αχιλλέα Φακατσέλη στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 23ης Μαρτίου 2008 και το διάβασα στο μπλογκ seagazing. Δηλαδή οι νηπιαγωγοί θα αποφασίζουν (με ποια κριτήρια;) ποιο παιδάκι θα γίνει εγκληματίας όταν μεγαλώσει και θα το δίνουν στεγνά στη Σκότλαντ Γιαρντ. Είναι τραγικό! Σε τι καιρούς οδηγούμαστε; Δεν είναι επιστημονική φαντασία, είναι επιστημονική πραγματικότητα. Α, ρε V που σας χρειάζεται... ΥΓ: "Προληπτική αντιμετώπιση της βίας", "αποκλίνουσα συμπεριφορά". Πολύ επικίνδυνες φράσεις... Update: Η ανταποκρίτρι…

Λάθος δρόμο πήραμε...

Έχω καιρό να ασχοληθώ με την αγαπημένη μου θρησκεία. Ίσως λόγω απογοήτευσης που δεν έγινε αρχιεπίσκοπος ο Άνθιμος, τον οποίο στήριξα με περισσό πάθος :-). Όχι ότι τον εμποδίζει αυτό να εκφράζει τις προοδευτικές του ιδέες... Επειδή όμως είμαι και λίγο τεμπέλης δεν θα κάτσω να γράψω άλλο ένα ποστ για το λάθος δρόμο που έχουν πάρει οι παπάδες αλλά θα αναδημοσιεύσω ένα άρθρο του Στάθη Παναγιωτόπουλου από το περιοδικό Biskotto (επισκεφτείτε εδώ το μπλογκ του). Συμφωνώ γενικά με τις απόψεις του συγκεκριμένου δημοσιογράφου, που εκτιμώ ιδιαίτερα, με μόνο μια εξαίρεση. Πιστεύω στην ύπαρξη μιας ανώτερης δύναμης. Σε κάποιο άλλο ποστ ίσως να γράψω πως την αντιλαμβάνομαι αυτή την ανώτερη δύναμη (όχι ότι σας ενδιαφέρει αλλά για να έχουμε να λέμε αγαπητοί μου αναγνώστες). Γράφει λοιπόν: "Ο Χριστός ήταν μεγάλος μάγκας... Δεν πιστεύω στο θεό, ούτε στην ύπαρξη καμιάς "ανώτερης δύναμης" και σίγουρα όχι στη θρησκεία (όλων των ειδών), την εκκλησία και τους θεράποντές της. Πιστεύω στην επισ…

ΠΑΟ - Πανιώνιος 2 - 1

Εικόνα
Βλέποντας το σημερινό παιχνίδι του Παναθηναϊκού σκεφτόμουν ότι τους υπερεκτίμησα φέτος τους πράσινους. Ο ΠΑΟ είναι μια κακή ομάδα. Δεν ξέρω αν φταίει ο κακός προπονητής, οι μέτριοι παίκτες, η άσχετη διοίκηση, οι οπαδοί ή όλα αυτά μαζί αλλά το τριφύλλι δεν παίζει ποδόσφαιρο αντάξιο της φανέλας του. Ίσως βέβαια ο ΠΑΟ ποτέ να μην έχει παίξει σπουδαία (=δημιουργική) μπάλα κι απλώς οι οποιαδήποτε επιτυχίες, που στηρίζονται κυρίως στην άμυνα του, να διαστρεβλώνουν τις μνήμες μας. Και πάλι όμως ο ΠΑΟ είναι κακός. Δεν μπορεί να δημιουργήσει εύκολα φάση για γκολ πόσο μάλλον να βάλει γκολ. Βέβαια από την άλλη δεν είναι χειρότερος από το ΟΣΦΠ αλλά αυτό δεν αλλάζει την άνοστη γεύση που σου μένει μετά από κάθε παιχνίδι. Το πρωτάθλημα δεν πιστεύω πως θα το πάρει (αν και είναι μόνο ένα βαθμό πίσω από την κορυφή) καθώς ο κορυφαίος σέντερ φορ που λέγεται Σωκράτης Κόκκαλης δεν νομίζω να "επιτρέψει" άλλη ήττα του ΟΣΦΠ στα εναπομείναντα παιχνίδια. Επίσης ο ΠΑΟ δεν εμπνέει τη σιγουριά πως θα πάρ…

Knight Rider 2008

Εικόνα
Μόλις είδα τη τηλεταινία του "Knight Rider" (2008) και μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα! Δεν είναι επιπέδου Lost, Heroes, Prison Break κτλ αλλά είναι πολύ καλύτερο απ΄ό,τι περίμενα. Ο θρυλικός ΚΙΤΤ είχε "στιγματίσει" τη παιδική μου ηλικία, όπως και όλων φαντάζομαι που είναι γεννημένοι τέλη της δεκαετίας του '70 αρχές της δεκαετίας του '80. Σε νέες περιπέτειες λοιπόν ο Ιππότης της Ασφάλτου ή μάλλον για να είμαι πιο ακριβής μια εξελιγμένη μορφή του αξέχαστου ΚΙΤΤ. Το νέο αυτοκίνητο με τη τεχνητή νοημοσύνη στηρίζεται πάλι σε αμερικάνικο μοντέλο (Μάστανγκ) και είναι εξοπλισμένο με σούπερ-ντούπερ τεχνολογία του 21ου αιώνα. Η νέα φωνή του ΚΙΤΤ μου άρεσε (είναι του Βάλ Κίλμερ!) όπως και ο νέος Μάικλ Νάιτ. Το πρώτο επεισόδιο είχε ικανοποιητική πλοκή, αρκετή δράση και πετυχημένα εφφέ (έως και "μπούλετ τάιμ"!). Επίσης μου άρεσε η σκηνοθετική ματιά στη μυθολογία του ιππότη της ασφάλτου (έχει μερικά πολύ όμορφα πλάνα) αλλά και οι αναφορές στη παλιά σειρά. Δεν …

Η μικρή πριγκίπισσα

Εικόνα
Κοιτάζοντας τα βιβλία που στοιβάζονταν μέσα στη σκόνη ένας βαρύς ανασασμός έφυγε από τα χείλη της. Ούτε εκείνα την βοηθούσαν πια να ξεφύγει από τους εφιάλτες στης. Οι δαίμονες, οι πιο κοντινοί της φίλοι τον τελευταίο καιρό, θα ερχόταν να στοιχειώσουν τις σκέψεις της, τα όνειρα της. Η λύτρωση που τόσο πολύ πρόσμενε, αργούσε. Σε αυτόν τον μοναχικό πλανήτη που είχε εξοριστεί, η αίσθηση της απώλειας μεγάλωνε ακόμη περισσότερο. Το νεκρό τριαντάφυλλο στην αυλή τής υπενθύμιζε πως ούτε ο σκοτεινός βαρκάρης θα μπορούσε να την πάρει από εδώ. Η τρύπια απόχη έχασκε σαν απομεινάρι μιας άλλης ζωής. Εκεί που βρισκόταν κανένας δεν μιλούσε. Έτσι μόνο οι αναμνήσεις της την κρατούσαν στους δρόμους της λογικής. Δρόμοι που χανόταν όμως στη ζούγκλα της τρέλας. Ο πέτρινος άγγελος, που χλευαστικά ύψωσαν οι τιμωροί της, άρχισε να φωτίζεται από τις νωθρές ακτίνες του χλωμού φεγγαριού. Γύρω του οι φρικιαστικές σκιές μεγάλωναν. Ήρθαν...

Δύο αγαπημένα τραγούδια

Ο καλός φίλος nikiplos με προσκάλεσε σε ένα νέο παιχνίδι το οποίο ζητά να ποστάρω δύο τραγούδια, ένα ξένο & κι ένα ελληνικό που θα χρησιμοποιούσα για να πω σε κάποια σ' αγαπώ. Το ένα πρέπει να είναι με γυναικεία φωνητικά και το άλλο με ανδρικά. Μου είναι πολύ δύσκολο να καταλήξω σε δύο μόνο καθώς μου έρχονται πολλά στο μυαλό. Τελικά για ελληνικό θα διάλεγα όχι ένα αλλά δύο (τα βρήκα μαζί στο youtube) τραγούδια του αξεπέραστου Μάνου Ελευθερίου με την όμορφη ερμηνεία του Βασίλη Παπακωνστατίνου: "Σ' ακολουθώ" καθώς και το "Αχ, τα μάτια σου!" Για ξένο θα διαλέξω την Annie Lennox και το "Ιnto the west". Ένα τραγούδι που κάνει τη καρδιά σου να χτυπάει δυνατά...

Η σημασία της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ

Μετά από απουσία σχεδόν μια βδομάδας από την ελληνική μπλογκόσφαιρα (να 'ναι καλά οι εργατοπατέρες της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ που μας έκαναν άνω κάτω με την αυθαίρετη χρήση ενός δημόσιου αγαθού για δικός τους όφελος, δηλ. το βουλευτιλίκι) επιστρέφω με μια αναφορά σ' ένα ενδιαφέρον άρθρο της Δώρας Αντωνίου, στην κυριακάτικη Καθημερινή, σχετικά με τα Σκόπια και την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ. Αναδημοσιεύω τη τελευταία παράγραφο: Παράλληλα, η συμφωνία για το θέμα της ονομασίας και η ένταξη στο ΝΑΤΟ δείχνει να αναδεικνύεται από το αλβανικό στοιχείο ως κρίσιμος παράγοντας σταθερότητας της χώρας. «Η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι τόσο σημαντική που θα μπορούσατε να δώσετε στη χώρα ακόμα και όνομα αναψυκτικού», φέρονται να είπαν εκπρόσωποι των αλβανικών κομμάτων στους εκπροσώπους της σλαβομακεδονικής ηγεσίας. Επισήμως, ο επικεφαλής του «Δημοκρατικού Κόμματος Αλβανών», Μεντούχ Θάτσι, δήλωσε προχθές ότι «Η εθνική τους ταυτότητα είναι περισσότερο σημαντική γι' αυτούς (τους Σλαβομακεδόνες), αλλά η ένταξη στο Ν…

Βόλτα στη Ξάνθη

Εικόνα
Μ' αρέσει πολύ τώρα που έγινε καλύτερος ο καιρός, το Σάββατο το πρωί να πηγαίνω βόλτα στη Ξάνθη. Επομένως, με χαρά δέχτηκα τη πρόσκληση δύο παλιών συναδέλφων να συναντηθούμε στη θρακική πόλη, το προηγούμενο Σάββατο. Τη συγκεκριμένη μέρα είναι και το περίφημο παζάρι της Ξάνθης. Έχει μεγάλη έκταση, μαζεύει πάρα πολύ κόσμο και πραγματικά μπορείς να βρεις τα πάντα εκεί...


Ωραία όμως είναι και να περπατάς απλώς στους δρόμους της πόλης μέχρι να φτάσεις στη διάσημη πλατεία της με το ρολόι. Συναντάς πομάκους, μουσουλμάνους και χριστιανούς αποκτώντας έτσι η βόλτα σου μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Βέβαια η συνύπαρξη δεν είναι τόσο ρόδινη αλλά αυτό είναι θέμα ενός άλλου ποστ.


Μετά τον περίπατο ανοίγει η όρεξη οπότε πάμε στην παλιά πόλη και στην ομώνυμη ταβέρνα (που για να τη βρεις χρειάζεσαι GPS καθώς είναι καλά κρυμμένη μέσα στα διατηρητέα παλιά σπίτια). Είναι λίγο σκοτεινή, για μια τέτοια ηλιόλουστη μέρα αλλά σε αποζημιώνει με το παραπάνω με το φαγητό, το ευγενικό σέρβις, τις πολύ καλές τιμές και …

Εκεί Που Φυτρώνουν Τα Άγρια Τριαντάφυλλα

Εικόνα
Έκλεισε τη βαριά ξύλινη πύλη πίσω του και κοίταξε τον βρώμικο δρόμο που ανοιγόταν μπροστά του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε περάσει από την κοιλάδα Που Φυτρώνουν Τα Άγρια Τριαντάφυλλα. Ήταν όμως η τελευταία. Είχε αποφασίσει να μην ξαναβάλει τον εαυτό του σε αυτή τη δοκιμασία. Παρά το ειδυλλιακό όνομα που σαρκαστικά της είχαν δώσει, η απόκοσμη αυτή περιοχή αποτελούσε νεκροταφείο σπασμένων ονείρων. Πολλοί γενναίοι ή ανόητοι (όπως το δει κανείς) άνθρωποι, νάνοι & ντρόου είχαν χάσει τη ζωή τους σε αυτόν τον αφιλόξενο τόπο ψάχνοντας τους αρχαίους θησαυρούς που υποτίθεται ότι έκρυβε στα μαύρα χώματα της.
Στις σχισμές του άγριου βραχώδες εδάφους έβλεπες μόνο φωτιές από τα σωθικά της γης να ξεχύνονται με δύναμη σε μια προσπάθεια να φτάσουν στον ουρανό και να εκπληρώσουν τον διακαή πόθο τους, να γίνουν αστέρια. Αυτό που έμενε όμως στο τέλος ήταν μόνο μαύρος πυκνός καπνός και στάχτη. Η ζωή είχε δραπετεύσει από αυτό το τρομερό μέρος και μόνο μερικά κρανία άγριων ζώων υπενθύμιζαν ότι ίσως εδ…

Sportday 12.03.2008

Εικόνα
Οι αθλητικές εφημερίδες είναι γενικά χαμηλότατου ποιοτικού επιπέδου εκτός από διάφορες εξαιρέσεις. Μια τέτοια εξαίρεση είναι και το πρωτοσέλιδο της σημερινής Sportday που είναι αφιερωμένο στην απόλυση του προπονητή του Ολυμπιακού, Τάκη Λεμονή. Είναι πραγματικά ευρηματικό. Με λίγες προτάσεις (αγγελίες) αναδεικνύει αλλά και σατιρίζει εύστοχα την κατάσταση στον ΟΣΦΠ.

Έλληνας

Εικόνα
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ. Νιώθω Έλληνας αν αυτό σημαίνει Ευρωπαίος. Κι Ευρωπαίος, αν αυτό συμπεριλαμβάνει την Ελληνικότητά μου.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Δεν μ' αρέσει να παριστάνω τον πολύ Έλληνα. Θέλω να είμαι όσο είμαι. Καιρός είναι η έννοια Έλληνας να δώσει τη θέση της στην έννοια άνθρωπος. Και τότες πιστεύω πως θα συνδεθούμε με μια πιο βαθιά παράδοση που, κατά σύμπτωση, είναι κι αυτή γνησίως ελληνική.
Ο,ΤΙ ΕΧΩ ΙΕΡΟ. Να περιφρονώ τις συνήθειες των πολλών, τη λογική του κράτους και την "ηθική" των συγγενών μου. Να αγαπώ με πάθος τους κυνηγημένους, τους ανορθόδοξους και τους αναθεωρητές.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ. Πάντα μ' απασχολούσε το γνωστό εμβατήριο όσες φορές τ' άκουγα. Έλεγα μέσα μου, τι άραγες εννοεί; Σκέφτηκα, σαν κάτι να φωτίστηκε μέσα μου, εφόσον η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ, πάει να πει πως και ποτέ δεν θα αναστηθεί.
Μάνος Χατζιδάκις.
(Το διάβασα στο blog του zero+)

Πάμε για καφέ;

Εικόνα
Ωραία μέρα σήμερα. Δουλειά δεν έχουμε, η Πανάθα νίκησε, ηλεκτρικό ρεύμα έχουμε, ο ήλιος λάμπει... Ό,τι πρέπει για τραπεζάκια έξω και παραδοσιακό ελληνικό φραπέ! Λοιπόν, ποιος θα έρθει για καφέ στο "Αιγαίο" (καφετέρια της περιοχής με το κύμα κυριολεκτικά να σκάει στα πόδια σου...); Αλλά να πάμε τώρα, πρωί. Μην αργήσετε!
Αυτό το κείμενο ξεκίνησε ως ποστ για τον ΠΑΟ αλλά με κάλυψε ο φίλος Eximnos/Baladofatsas και η ανάλυση του, την οποία μπορείτε να διαβάσετε στο blog του.

Μάσκα

Ξυπνάω με φωνές γιατί άρχισες χωρίς εμένα καρναβάλι τι στολή να βάλω τι να φορέσαν άραγε όλοι οι άλλοι λες να 'χουν χρώματα πολλά και φινετσάτα και τεράστια καπέλα θέλω να ‘μαι μοναδικός και αντί για μάσκα να φορέσω εσένα τρέλα. Γιορτή γιατί Γιατί γιορτή να γίνουν άτρωτοι οι τρωτοί Τρελές χαρές, βουβές φωνές βγάλε τη μάσκα σου και δες. Μοιάζεις κακός πωπω μια μάσκα που τη βρήκες πες και εμένα όσα φοράω κλεμμένα είναι και σκισμένα πες μια κουβέντα να σ' ακούσω τρόμαξέ με μέσα στα μάτια να με σκιάξεις κοίταξέ με. Μα δε μπορείς κακό να γίνεις αλήθεια δε μπορείς Για κοίτα εκείνον με τ' αγγέλου τα φτερά που όλο γελάει κρύβει τα μάτια του και μοιάζει μια χαρά ενώ πονάει και αν του φωνάξεις να γυρίσει να κοιτάξει δε θα γουστάρει το παράδεισο, θ' αλλάξει. Ένα καπέλο θα φορέσει γεμάτο με φτερά και θ' αρχίσει να χορεύει με τους άλλους στην πυρά κι αυτός που καίνε πόσο μου μοιάζει και μονάχα που το σκέφτομαι αλήθεια με τρομάζει. Βρες μου μια μάσκα να φορέσω ότι να 'ναι…

Καρναβάλι

Εικόνα
Δεν μου αρέσουν καθόλου οι απόκριες. Δεν ξέρω, ίσως να είμαι ξενέρωτος. Ίσως να είναι κάποιο παιδικό τραύμα που δεν θυμάμαι. Το θέμα όμως είναι ότι δεν μου αρέσει καθόλου το καρναβάλι. Δεν μπορώ να καταλάβω τι βρίσκουν στην αποθέωση του κιτς, στα κρύα αστεία και στην εκνευριστική μουσική που είναι η ίδια κάθε χρόνο. Πιθανόν να είμαι υπερβολικός αλλά πραγματικά μου φαίνεται ανούσιο και κακόγουστο το όλο πράγμα. Ευτυχώς έρχεται η Καθαρά Δευτέρα που σημαίνει ότι θα τελειώσουν όλα αυτά.

Helexpro & εργαζόμενες

Εικόνα
Πότε είπαμε είναι η μέρα της γυναίκας; Διάβασα το παρακάτω κείμενο κι έμεινα έκπληκτος με τον κυνισμό ορισμένων μεγαλοσχήμων manager & επενδυτών (και όποιο άλλο σικ & καθωσπρέπει όνομα επαγγέλματος θέλετε που περιγράφει αυτή τη γλοιώδη συνομοταξία ανθρωποειδών):
Το παραπάνω δελτίο παραγγελίας θα μπορούσε να μείνει και ασχολίαστο. Η εικόνα του αύριο (motto της εταιρείας) είναι ήδη εδώ. Θερμά συγχαρητήρια στην Helexpro για το ευρηματικό της concept και για τον ιδιαίτερα προωθημένο τρόπο με τον οποίο εισάγει τις νέες γυναίκες στην αγορά εργασίας. Σαν εμπορεύματα Α και Β διαλογής, κοστολογούμενα αναλόγως. Εμπορεύματα που προμηθεύεται (νοικιάζει) από άλλη εταιρεία promotions και στη συνέχεια τα διαθέτει στους εκθέτες, με το αζημίωτο βέβαια. Μάλιστα η συγκεκριμένη παροχή των promogirls (υπάρχουν μαρτυρίες εκθετών) μοιραζόταν σαν διαφημιστικό υλικό κατά τη διάρκεια της έκθεσης Infacoma (21-24 Φεβρουαρίου 2008 στη Θεσσαλονίκη). Η Helexpro προέκυψε από την Helexpo, που όπως η ίδια στην …

Βόλτα στο βασίλειο των πλασμάτων του δάσους

Εικόνα
Της άρεσε να χάνετε μέσα στο δάσος. Προσπαθούσε κάθε μέρα να το σκάει από το μουντό & γκρίζο κάστρο του πατέρα της, με τις τεράστιες πολυτελέστατες αίθουσες αλλά και με τη τεράστια μοναξιά να την ακολουθεί σαν πιστός φίλος. Μόνο εδώ έξω ένιωθε όμορφα. Εδώ δεν είχε αξιολύπητους κανόνες να κρέμονται σαν βαριές αλυσίδες καταδίκου από τα χέρια της. Δεν είχε τους πομπώδεις πέτρινους τοίχους να την παγιδεύουν. Εδώ μπορούσε να αναπνεύσει βαθιά. Κάθισε να ξεκουραστεί. Πρέπει να είχε περπατήσει αρκετή ώρα αυτό το ζεστό ανοιξιάτικο πρωινό. Σύντομα στρατιώτες του πατέρα της θα ερχόταν να τη βάλουν πίσω στο χρυσό κελί της. Προσπάθησε να απολαύσει τις τελευταίες στιγμές στο δάσος.
Ένα θόρυβος την έκανε να ξαφνιαστεί και να γυρίσει το βλέμμα της. Μια φιγούρα ενός άνδρα στεκόταν στο βάθος και οι παιχνιδιάρικες ακτίνες του ήλιου, που κατάφερναν να ξεφύγουν από το πυκνό φύλλωμα των δέντρων, δεν την βοηθούσαν να τον δει καλύτερα. Ωστόσο δεν φοβήθηκε. Άρχισε να την πλησιάζει. Ήρθε δίπλα της. Το χαμόγ…

Τι κρύβει η σελίδα 123;

Η καλή μου φίλη Μαργαρίτα με προσκάλεσε να γράψω τους τρεις παραγράφους που ακολουθούν μετά τη πέμπτη σειρά από τη σελίδα 123 του βιβλίου που διαβάζω. Αυτή την περίοδο διαβάζω το "Ένα γιάνκης του Κονέκτικατ στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου" του Μαρκ Τουέιν:Είδα όμως ότι οι λεβέντες στάθηκαν κάπου διακόσια με τριακόσια μέτρα μακριά μου, κι αυτό με ανησύχησε. Η ικανοποίηση μου έγινε καπνός και φόβος με κυρίεψε, ήμουν χαμένος. Η Σάντυ πάντως έλειπε ολόκληρη και ήταν έτοιμη να ξαναβρεί το φλύαρο εαυτό της μα τη σταμάτησα λέγοντας της ότι για κάποιο λόγο που δεν γνώριζα τα μάγια δεν είχαν πιάσει, γι' αυτό έπρεπε να καβαλήσει αμέσως το άλογο της και να φύγουμε όσο πιο πιο γρήγορα μπορούσαμε για να σώσουμε τη ζωή μας. Εκείνη όμως δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα. Επέμενε ότι τα μάγια μου είχαν εξουδετερώσει τους ιππότες. Δεν προχωρούσαν γιατί δεν μπορούσαν να προχωρήσουν. Σε λίγο θα έπεφταν από τις σέλες τους και τότε θα τους παίρναμε τα άλογα και τον εξοπλισμό τους. Πως να προδώσω …

Άλλη μια μάχη: Η αίθουσα του θρόνου

Εικόνα
Το κείμενο που ακολουθεί είναι του Φίλου του Οικονόμου και αποτελεί συνέχεια του post Άλλη μια μάχη. Η εικόνα είναι του Dawid Michalczyk και έχει τίτλο "After the battle".

Πίσω στο δάσος της Νεμαντάρ, στην άκρη του κόσμου που ο ήλιος σπάνια χρύσιζε τα φύλλα των μαγικών φυτών, σ’ αυτόν τον ξεχασμένο από τον χρόνο τόπο ήταν το βασίλειο των σκοτεινών ξωτικών. Εκεί τα δέντρα δεν μαραίνονταν, ούτε έριχναν τα φύλλα τους, ούτε πέθαιναν. Το ίδιο και τα ξωτικά. Η ανησυχία και η προσμονή ήταν για αιώνες άγνωστα συναισθήματα για τους κατοίκους των φυλλωμάτων, όμως αυτό είχε αλλάξει άρδην τον τελευταίο καιρό.
Στο θρόνο του, που βρισκόταν σε μια αίθουσα από κλαδιά και φύλλα, καθόταν σκεπτικός ο Έρενορ, βασιλιάς όλων όσων βρίσκονταν πέρα απ’ το ηλιοβασίλεμα, όπως έλεγαν οι άνθρωποι το βασίλειό του. Οι τελευταίοι μήνες του είχαν στερήσει την ηρεμία και την γαλήνη του. Οι προετοιμασίες για την εκστρατεία, οι στρατιώτες, τα εφόδια, η στέψη του. Ναι, είχε γίνει βασιλιάς μόνο λίγους μήνες πριν, …

Άνοιξη!

Εικόνα
Κι αν με ρωτήσεις να σου πω τι περιμένω τάχα
δεν περιμένω τίποτα, την άνοιξη μονάχα!
(στίχοι από το "Πλοίο φάντασμα" του συγκροτήματος "Μακρινά ξαδέρφια")