Πρόσεχε το κενό μεταξύ του "ζω με τις αναμνήσεις" και "γίνομαι εγώ η ανάμνηση". Έχει μέγεθος χαραμάδας αλλά βάθος ωκεανού ακόμη κι αν προτιμάς τα ρηχά.
Αυτά είπε ο μικρός μωβ εξωγήινος, μπήκε στο διαστημόπλοιο του που έμοιαζε με πυγολαμπίδα και χάθηκε στο απέραντο σιωπηλό διάστημα. Ο νεαρός αστροναύτης έμεινε ακίνητος ώσπου η βαρύτητα της σελήνης άρχισε να τον τραβάει όπως η μητέρα το παιδί της στον πολύβοο δρόμο.
Πολύ καλό σου βράδυ!
ΑπάντησηΔιαγραφήέξυπνο!
ΑπάντησηΔιαγραφή"mind the gap between the train and the platform"
ακούγεται στους σταθμούς του μετρό....
το ίδιο ισχύει και στο ταξίδι της ζωής!!