Κι εκεί που σου φαίνονται όλα μαύρα και το χειρότερο άσκοπα, ξυπνάς, βαριεστημένα ανοίγεις το παράθυρο και ένας ανοιξιάτικος ήλιος μπαίνει με ορμή στο δωμάτιο σου, τον νιώθεις να βουτάει σε κάθε κύτταρο σου και αυτομάτως σκέφτεσαι:
Ρε δεν γαμιούνται όλοι και όλα...
Life is so fucking simple!
εστι ετσι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι οπως διαπιστωνεις... δεν ειναι απλα ο ηλιος... ειναι ενα πολυ εντυπωσιακο οπτικο (αλλα και θερμικο) ερεθισμα που παιζει πολυ μεγαλο ρολο στην ψυχολογια μας!!! Γι' αυτο ειμαι οπαδος του καλοκαιριου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό που έχει σημασία δεν είναι τελικά ο ήλιος αλλά να μπορείς να αντιλαμβάνεσαι τα μικρά που είναι και τα πιο ουσιαστικά. Όπως προχτές που έλεγες για τον τύπο που οδηγούσε την TDM..
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτά μετράνε. Πιστεύω όταν πεθαίνει κάποιος μόνο αυτά θα θυμάται ή θα αισθάνεται, αν αισθάνθηκε ποτέ..
aha!
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτα τα σχολια της me με πεθαινουν... ειναι του συλ "δεν εχω να πω τιποτα αλλα δηλωνω οτι το διαβασα!" :Ρ
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω είναι συνδυασμός και των δύο (οπτικό & θερμικό ερέθισμα + αντίληψη των μικρών ουσιαστικών πραγμάτων).
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ εύστοχα τα σχόλια σας.
Και το βράδυ ήταν υπέροχο, δεν συμφωνείς fm_3;
Έτσι έτσι...
Στο τέλος της ημέρας θα πάρουμε παρουσίες. Μη λείψει κανείς...
:-)
Καλησπέρα μαγεμμένε Αυλέ!!! Αν και έχω καιρό να σχολιάσω, σε διαβάζω πάντα... Σήμερα λοιπόν συνέπεσαν κάπως οι σκέψεις μας...
ΑπάντησηΔιαγραφήχαιρετισμούς
Πράγματι!
ΑπάντησηΔιαγραφή