Τώρα ίσως φταίνε τα πολλά manga που έχω διαβάσει, αλλά πάντα αυτός ο χαρακτήρας τελικά έχει το πάνω χέρι, γιατί ξέρει πολλά και κανείς δεν υπολογίζει την κινησή του. Έτσι όταν την κάνει τους πιάνει όλους στον ύπνο.
Σε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποι είναι σαν ταύροι. Τρέχουν με το κεφάλι κάτω και την αυτοπεποίθεση φουσκωμένη και ρίχνουν ότι βρουν μπροστά τους. Ο έξυπνος ταυρομάχος δεν μπαίνει μπροστά να κόψει την ορμή του ταύρου. Αλλά γυρνάει στο πλάι και τον καρφώνει.
Τι θέλω να πω. Δεν είναι κακό να κάνεις πίσω πολλές φορές. Απλά να ξέρεις γιατί έκανες πίσω. Αν το ξέρεις αυτό μετά μπορείς να κρίνεις αν χρειάζεται να βγεις μπροστά ξανά. Και αν αυτό είναι απαραίτητο το πως.
Είναι αλήθεια ότι αρκετές φορές έχω νιώσει να έχω τελικά το πάνω χέρι, όπως λες κι εσύ, αλλά τώρα πια δεν ξέρω αν τελικά αυτό ισχύει. Δεν το ξέρω και το χειρότερο είναι ότι ούτε με ενδιαφέρει. Δεν ξέρω γιατί αλλά με βαραίνει ένα αίσθημα παραίτησης, ματαιότητας... Τι να πω ίσως θα μου περάσει κι αυτό (όπως τόσα άλλα...)
pushover = a person who is easy to overcome or influence.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Και το έχω βαρεθεί.
Σιχαθεί.
Δεν αλλάζει όμως.
Προσπαθώ.
Τώρα ίσως φταίνε τα πολλά manga που έχω διαβάσει, αλλά πάντα αυτός ο χαρακτήρας τελικά έχει το πάνω χέρι, γιατί ξέρει πολλά και κανείς δεν υπολογίζει την κινησή του. Έτσι όταν την κάνει τους πιάνει όλους στον ύπνο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποι είναι σαν ταύροι. Τρέχουν με το κεφάλι κάτω και την αυτοπεποίθεση φουσκωμένη και ρίχνουν ότι βρουν μπροστά τους. Ο έξυπνος ταυρομάχος δεν μπαίνει μπροστά να κόψει την ορμή του ταύρου. Αλλά γυρνάει στο πλάι και τον καρφώνει.
Τι θέλω να πω. Δεν είναι κακό να κάνεις πίσω πολλές φορές. Απλά να ξέρεις γιατί έκανες πίσω. Αν το ξέρεις αυτό μετά μπορείς να κρίνεις αν χρειάζεται να βγεις μπροστά ξανά. Και αν αυτό είναι απαραίτητο το πως.
Είναι αλήθεια ότι αρκετές φορές έχω νιώσει να έχω τελικά το πάνω χέρι, όπως λες κι εσύ, αλλά τώρα πια δεν ξέρω αν τελικά αυτό ισχύει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν το ξέρω και το χειρότερο είναι ότι ούτε με ενδιαφέρει. Δεν ξέρω γιατί αλλά με βαραίνει ένα αίσθημα παραίτησης, ματαιότητας...
Τι να πω ίσως θα μου περάσει κι αυτό (όπως τόσα άλλα...)